سیاست داخلی و خارجی افغانستان باند محوری و قوم محوری است، کدام اهداف استراتژیک دنبال نمی گردد!

سیاست خارجی افغانستان را سیاست داخلی آن تعیین می کند و از تمام کشورهای جهان هم همینگونه است.

از آنجایی که سیاست داخلی افغانستان در درازنای تاریخ باند محور و قوم محور بوده است سیاست خارجی آن نیز بر همین اساس پیریزی گردیده است ، از همین سبب است که افغانستان در سیاست داخلی و خارجی به یک کشور ورشکسته تبدیل شده است ، در سیاست داخلی و خارجی افغانستان اهداف استراتژیک برای سیاست بازان افغانستان به اساس باند و قوم می‌چرخد ، شاید از همین سبب باشد که در افغانستان چه در بعد داخلی و چه در بعد خارجی کدام سیاست مدار کار کشته که بیرون از باند و قوم فکر کند وجود ندارد ، تمام ام و غم سیاست بازان افغانستان در این نهفته است که چگونه به باند و قوم خود در ادارات دولتی در داخل و خارج کشور پست و چوکی پیدا نمایند و چگونه افراد را که به باند و قوم آن ها وابسته نیست حذف نمایند .

هارون چخانسوری خوب باشد و یا بد باشد و یا هر کسی باشد همه میدانند که در شرایط دشوار امروز افغانستان نه تنها که یک دیپلومات نیست بلکه از الفبای دیپلوماسی هم آگاهی ندارد اما چیزی که دارد این است که وفادار به یک باند و در خدمت سیاست قومی یک باند است و همین مسئله معیار است برای تمام ادارات دولتی افغانستان در داخل و خارج کشور ، بدنیست که بدانید ارگ در اختیار یک باند خطرناک مافیایی خانوادگی است و اعضای این باند که عبارت اند از نادر نادری ، سلام رحیمی ، هارون چخانسوری ، فضلی و حمدالله محب ‌با هم خویشاوندی دارند.

شاید دوستان خبر داشته باشند و فراموش نکرده باشند که ارگی ها یک سال قبل قیل و قال داشتند که پاکستان را از سیاست بین‌المللی کنار زده اند و طالبان را وادار ، مطیع و همگام با سیاست های ارگی ها نموده اند، امروز همه می بینیم که پاکستان در کجای سیاست جهانی قرار دارند و طالبان در عرصه بین‌المللی به چه زدوبند های مصروف اند و در مقابل ارگی ها در کجای سیاست بین‌المللی قرار دارند و در سیاست داخلی در بین اپوزیسیون و مردم چگونه جایگاهی دارند.

فعلا برای ارگی ها سیاست خارجی مهم نیست آن چه که اهمیت دارد جابجایی اعضای خانواده و وابستگان آنها در خارج از کشور با امتیاز دیپلماتیک و انتقال سرمایه آن ها است و متأسفانه در اکثر سفارت خانه های افغانستان در خارج از کشور اخلاق باندی و قومی حکم فرما است و شهروندان که واسطه ، پول و پیوند های باندی و قومی نداشته باشند کسی با آنها حاضر به حرف زدن نیستند.