یکی ار همان خاطرات فراموش نشدنی با بزرگ‌ترین تیوریسن حزب دموکراتیک خلق افغانستان، محترم دستگیر پنجشیری. طی یک ملاقات مختصر چار سال پیش در همین روز درس های نایاب را از جناب شان آموختم. جناب پنجشیری باور دارد که افغان ها به هر شکل و صورت خود را تبارز دهند ذهنیت شان قبیلوی است. رهبران حزب دموکراتیک خلق افغانستان از قبیل نور محمد ترکی و حفیظ الله امین شعار سوسیالیستی می دادند ولی قومی عمل می کردند.

جناب دستگیر پنجشیری برای شش ماه بعد از کودتای ثور بحیث وزیر معارف ایفای وظیفه کرد. قرار اقرار خودش وی حدود سه هزار بورس تحصیلی استحقاق پشتون های پاکستانی را برای شاگردان قوم هزاره داد. وقتی حریف ها متوجه این خیانت وی گشتند وی را از وزارت معارف سبکدوش کردند.
جناب پنجشیری درگیری احمدشاه مسعود با هزاره ها در کابل را اشتباه بزرگ تاریخی قلمداد کرد. قرار اظهار وی قوم هزاره و تاجیک در طول تاریخ افغانستان بشکل استراتیژیک با هم پیوند ناگسستنی دارد. وی در اثرش زیر عنوان "تاریخ، فرهنگ و مبارزه ی مردم پنجشیر" قوم هزاره را جزو لایتجزای دره پنجشیر سجل نموده است.

در مورد داعیه پشتونستان خواهی افغان ها و عکس العمل روس ها از وی سوال نمودم. وی گفت افغان ها بکرات و مرات این قضیه را با روس ها مطرح می ساختند ولی پاسخ روس ها خنده بود زیرا در قالب حقوق بین الدول قضیه ای در این مورد موجود نیست و روس ها حامی فعال منشور سازمان ملل متحد بودند.

اگر امر الله صالح پنجشیری مشوره های دستگیر پنجشیری را می شنید وی هر گز باین بی ننگی تن نمی داد که معاونیت غنی احمدزی از قوم و قبیله نور محمد ترکی و حفیظ الله امین را بپذیرد. استیف کول نویسنده امریکایی در اثرش می نویسد. حامد کرزی در تبانی با غنی احمدزی و زلمی خلیلزاد تصمیم می گیرند که گلم پنجشیری ها را از حکومت جمع کنند. عارف رییس امنیت ملی است. حامد کرزی وی را بحیث مشاور ارشد خویش قبول می کند و بجایش امر الله صالح را که در خود فروشی بی نظیر است معرفی می کند. هدف از این چال سرکوبی پنجشیری ها توسط امر الله صالح بود. امر الله صالح که از نگاه سنی ده سال خورتر از عارف بود، بخاطر یک مقام و منزلت تشریفاتی حکومتی حاضر است از هر چیز خود تیر شود.