توافقنامه رسیدن به صلح میان آمریکا و طالبان به امضا رسید ، شاید آمریکا و طالبان به صلح برسند و یا هم به صلح رسیده باشند اما ماجرای بدبختی ، جنگ و صلح در افغانستان در هاله ی از ابهام قرار دارد.

کور هم میداند که طالبان در این توافقنامه برد دارند و آنچه نامعلوم است سرنوشت آینده سیاسی افغانستان و ساختار نظام سیاسی افغانستان است.

انسان حیران می ماند که این ارگی ها و سران اپوزیسون دولتی و نیمه دولتی چگونه اظهار خرسندی از امضای این توافقنامه نامه می کنند در حالی که بازنده اصلی و اولی این توافقنامه همین ها هستند و یا شاید هم پیام عفو ملا هبت الله رهبر طالبان این ها را وادار به شوق و شادی کرده است.

طالبان چیزی را که در میدان جنگ تصور آن نمی رفت در مذاکرات به دست آورده اند حق دارند که دهل بزنند و آتن نمایند چنانچه امروز در قطر همین کار را کردند.

اکنون اگر یک حکومت موقت به رهبری یک انسان بیطرف در میان طرف ها به میان نیاید واضح است که بعد از ارگی ها و اپوزیسیون ، مردم افغانستان نیز بازنده این توافقنامه می باشند.

البته آرایش های سیاسی و نظامی بعد از این شروع می شود تا هنوز هم بسیاری ها عمق مسأله را درک نکرده اند و همه چیز در زیر کلمه صلح پنهان است.