یک نمایندۀ مردم ولایت میدان وردگ در ولسى جرگه میگوید که در سال جارى، 59 فرد مُلکى در مسیر این ولایت با بامیان، توسط مخالفان مسلح دولت به قتل رسیده اند؛ اما مسوولان محلى میدان وردگ، این رقم را مبالغه آمیز میخوانند. ولسوالی جلریز ولایت میدان وردگ، یکی از شاهراه هایی است که مناطق مرکزى (بامیان، غور و دایکندی) را به کابل وصل میسازد؛ اما مردم میگویند که این شاهراه در سال جارى به شدت ناامن گردیده، که منجر به تلفات و جراحات افراد ملکى شده است. غلام حسین "ناصری" نمایندۀ مردم ولایت میدان وردگ در ولسى جرگه میگوید که در کمتر از هفت ماه گذشته، 59 تن به شمول دو زن، در این مسیر کشته شده اند. وى به آژانس خبرى پژواک گفت که در این مدت، 25 تن مجروح گردیده و چهار تن دیگر هنوزهم لادرک هستند. ناصرى علاوه کرد که این قربانیان، مسافرینی از ولسوالی های بهسود میدان وردگ و ولایات بامیان، دایکندی و غوربوده اند، که ازاین مسیر به کابل و بالعکس، عبور و مرور داشتند. این نمایندۀ مردم علاوه کرد که او این آمار را، از فامیل هایی به دست آورده که اعضاى خانوادۀ شان در این مسیر کشته شده و یا مجروح گردیده است. به گفتۀ موصوف، این ناامنى ها از سه کیلومتری مرکز ولایت میدان وردگ، الی بازارجلریز در حدود بیست کیلومتری شمالغرب این ولایت، به صورت متداوم اتفاق افتاده است. ناصری افزود که اکثر این کشته شده گان، توسط طالبان از موتر پایین کرده شده، یا تیرباران و یا سربریده شده اند. وی ادعا کرد که این قتل ها و سربریدن ها در نزدیکی پوسته های امنیتى که در جلریز ایجاد گردیده، انجام شده است. این نمایندۀ ولسى جرگه گفت: یکى از کسانى که سر بریده شده، غلام حسین فرزند غلام رضا باشنده قریۀ سیاه خاک جلریز بود، که در روز عید قربان، سرش بریده شده و بر سینه اش گذاشته شده بود. قرار معلومات ناصرى، غلام حسین درپُل سوختۀ کابل، کراچی کیله فروشی داشت و میخواست شب عید، به خانه اش در منطقۀ سیاه خاک برگردد، که با دوتن ازهمراهانش به قتل رسید. حدود دو ماه قبل، یک مسوول امنیتی بامیان که نخواست اسمش ذکرشود، گفته بود که در ولسوالی جلریز بیش از سی تن از ماموران دولتی و مردم عام، در سال جارى توسط طالبان به قتل رسیده و یا سربریده شده اند. اما ذبیح الله مجاهد سخنگوى طالبان این ادعا ها را رد میکند. وى به پژواک گفت: " مسوولان محلى حکومتى با چنین ادعا ها میخواهند بر اعمال خود که توسط آن مردم را بنام هاى مختلف مى کُشند، پرده بیندازند." همچنان مسوولان محلى میگویند که در ماه مبارک رمضان، هشت پولیس و کارمند امنیت ملی ولسوالی دایمیرداد میدان وردگ، در ولسوالی جلریز به قتل رسیدند و چهار موتر کاماز که مواد سوخت ولسوالی های حصه اول و حصۀ دوم بهسود این ولایت راحمل مینمودند، به آتش کشیده شدند. شهروندان بامیان نیز از ناامنى شکایت داشته، میگویند که از این شاهراه، با ترس و هراس رفت و آمد میکنند. نصرالله دکاندار در شهر بامیان گفت که در ولایت شان امنیت تامین است؛ اما زمانى که میخواهند به کابل براى خریدن سودا بروند، با تهدید طالبان مواجه میشوند. وی افزود: "هفتۀ گذشته ما سوداى دکانه، ده کاماز از کابل به بامیان میبردیم که طالبان موتر ماره ده منطقۀ ملاخیل جلریز ایستاد کدن و پرسیدن که چى بار کدین؟ گفتیم که سوداى دکان اس. گفتن که بار حکومتى خو نیس؟ گفتیم که نه! باد از مشوره ده بین خود، ماره ایلا کدن." این دکاندار، علاوه کرد که اگرچه طالبان به آنها ضرر نرسانده اند؛ اما تعداد دیگری از مردم بامیان را در سال جارى، از موتر پایین نموده و به قتل رسانده اند. نصرالله گفت: "ما هروختى که از اى منطقه تیر میشیم، کلمۀ خوده میخانیم که طالبا ماره پایین نکنن و نکشن." ولسوالی جلریز، شاهد انفجار ماین های کنارجاده نیز بوده که در بسیاری موارد، جان مسافرین و عابرین را میگیرد. عبدالاحمد باشندۀ ولسوالی پنجاب ولایت بامیان راننده ای که حدود دوماه پیش، موتر تونسش به اثر ماین ریموت کنترول در این مسیر تخریب شده، گفت که درآن رویداد، یک طفل کشته شد و خودش زخم برداشت. همچنان در سالجارى، یک دختر جوان براثر انفجار ماین کنار سرک در این مسیر، جان باخت و دو زن مجروح گردید. آنان باشنده هاى ولسوالى شیبر بامیان بودند و در موتر تونس، از بامیان به کابل میرفتند. این راننده گفت: "ما مسافرین، از وحشت طالب و ناامنی به شدت در تشویش استیم." مردم از وجود دزدان مسلح، در مسیر بامیان- میدان وردگ نیز شکایت میکنند. محمد اکبر محمدی رییس اتاق تجارت بامیان گفت که دوهفته قبل ساعت 8 صبح، مردان مسلح که پوزهای شان پیچانده شده بود، سر راه موترها را در منطقۀ بند مامکی ولسوالی جلریز گرفته، مسافرین هفت موتر تونس و فلاینکوچ را تلاشی نموده و تمامی پول نقد، موبایل و دیگر اجناس قیمتی شانرا به یغما بردند. وی افزود که سارقین بعد از تهدید کردن، 15 هزار افغانى، موبایل و ساعت او را نیز گرفتند. محمدى ادعا کرد که در فاصلۀ یکصدمترى این رویداد، پوستۀ پولیس موقعیت داشت؛ زمانى که آنها به پوسته شکایت کردند، پولیس گفت که قضیه را دنبال میکنند؛ اما مسافرین میگفتند که پولیس، از هراس از پوسته بیرون شده نمى تواند، چه رسد به اینکه به شکایت آنها رسیدگى نماید. وی افزود: "ابتدا ما فکر کردیم که طالبان اند؛ اما از رحمت خدا طالبان نبودند و دزدان بودند، که با تفنگچه و کلاشنکوف مسلح بودند." این درحالى است که چندی پیش، داکتر حبیبه سرابی والی بامیان، در افتتاح قسمت دوم سرک کابل – بامیان؛ خطاب به محمد کریم خلیلی معاون رییس جمهور وعبدالحلیم فدایی والی میدان وردگ گفته بود که ناامنی راههای منتهی به کابل، اختطاف و کشتار مسافرین بیگناه بامیان، برای مردم این ولایت غیرقابل تحمل شده است. اما شاهدالله شاهد سخنگوی والی میدان وردگ، نا امنی های درۀ میدان را به این پیمانه که ذکر شده رد نموده، گفت که درطول سال جاری نهایت تا 25 نفر از مسافرین، در مسیر جلریز کشته شده اند. وی افزود که آنان همیشه تلاش کرده اند تا این مسیر را امن بسازند و چندبار با متنفذین ولسوالیهای جلریز، دایمیرداد و بهسود جلساتی داشته اند و در مورد تامین امنیت، گفتگو نموده اند تا راه حلی برای این معضل بیابند. شاهد، از توضیح در مورد اقداماتى که باید براى تامین امنیت این مسیر اتخاذ گردد، خوددارى نمود. غلام صدیق صدیقى سخنگوى وزارت امور داخله گفت که در مدت یکماه گذشته، هیچگونه ناامنی در مسیر جلریز صورت نگرفته؛ اما تائید کرد که در ماههای قبل توسط ماین های کنار جاده و حملات طالبان، تلفاتی داشته اند. وى آمارى از این تلفات ارائه نکرد و افزود که فعلاً وزارت داخله، با ایجاد چندین پوستۀ امنیتی، توانسته است ناامنی این منطقه را تحت کنترل درآورد. همچنین دفتر مطبوعاتی وزارت داخله میگوید که این وزارت، تدابیر بیشتر امنیتی را در میدان وردگ اتخاذ میکند. بامیان علاوه بر میدان وردگ، از طریق درۀ غوربند ولایت پروان نیز به کابل منتهى میشود. اما امنیت در ولسوالى هاى شینوارى و سیاه گرد درۀ غوربند، خوب نبوده و در چند ماه گذشته رییس شوراى ولایتى بامیان و چهار پولیس ولایت غور، توسط طالبان مسلح به قتل رسیده اند. در کنار آن تعدادى از موترهاى اکمالاتى آیساف نیز به آتش کشیده شده است. گفتنى است که یکعده از ماموران دولتى و موسسات غیردولتى میگویند که هردو مسیر بامیان منتهى به کابل، به علت موجودیت مخالفان مسلح دولت، ناامن بوده و اگر از این راه ها به کابل بروند، کشته خواهند شد. این مشکل، تا حدى محسوس بوده که تعدادى از ماموران دولت و موسسات خارجى در بامیان که در کابل خانه دارند، از رفتن به آغوش خانواده هاى خود در ایام عید قربان محروم شدند و برخی دیگر، با متقبل شدن مشکلات و مصرف زیاد، از راه غور و هرات به کابل میروند. اما جنرال محمد نادر فهیمى معاون زون پولیس ساحوى 202 شمشاد، که علاوه بر کابل، ولایات همجوار به شمول پروان را تحت پوشش امنیتى دارد، گفت که آنها یک نیروى یکصد نفرى پولیس محلى را در درۀ غوربند مستقر نموده اند. وی تصریح کرد که اگر براى تحکیم امنیت لازم دیده شود، قطعات اردوى ملى را نیز در آن دره مستقر خواهند کرد تا مردم، با خاطر آرام رفت و آمد کنند.