برگزاری انتخابات دومای روسیه ، به عنوان مهم ترین رویداد خبری جهان ، از چند روز گذشته در کانون توجه رسانه های منطقه و بین المللی قرار دارد . اصولا انتخابات پارلمانی در هر نظام سیاسی ، از نظر افکار عمومی آن کشور و سیاستمداران حزب حاکم از اهمیت قابل توجهی برخوردار است ، اما آنچه بر اهمیت این دور از انتخابات دومای روسیه افزوده ، تقویت جایگاه افکار عمومی در این کشور به ویژه پس از تحولات منطقه عربی و سونامی اعتراضات عمومی در کشورهای غربی در اعتراض به ناکارآمدی سیاست های اقتصادی آنهاست . چه اینکه نقش ممتاز و بی چون و چرای افکار عمومی در مناسبات بین المللی دولت ها عامل مهمی در افزایش قدرت ملی نظام های سیاسی و مشروعیت بخشی به آنها به شمار می رود ؛ این موضوع برای روسیه که در دوران حیات ده ساله حزب حاکم " روسیه واحد " ، تلاشی مجدانه را برای بازگشت به صحنه سیاست جهانی در اولویت سیاست خارجی خود قرار داده ، از اهمیت بیشتری برخوردار است . هرچند با توجه به فاصله زیاد حزب حاکم روسیه واحد با رقبای کمونیست ، سوسیال دموکرات ، یابلوکو ، روسیه عادل ، راست گرا و میهن دوستان ، در نظرسنجی های اخیر ، کسب بیشترین آرا از سوی این حزب در انتخابات پارلمانی چندان دور از ذهن نیست ، با این حال ، این انتخابات ، شاخصی مهم برای ولادیمیر پوتین ، نخست وزیر و رهبر حزب حاکم و نیز مدودف رئیس جمهوری روسیه است که در صدر فهرست حزب قرار دارد . به این مفهوم که با توجه به اعلام کاندیداتوری پوتین برای انتخابات ریاست جمهوری ، چهاردهم اسفند آینده ، این انتخابات معیار مناسبی برای مقدار محبوبیت وی در انتخابات مهم ریاست جمهوری است ؛ و اینکه آیا مردم راضی خواهند بود که برای یک دوره پنج ساله دیگر ، زمام امور کشورشان را به فردی بسپارند که سکان اداره کشور را در هر کسوتی اعم از ریاست جمهوری و نخست وزیری همچنان در دست دارد ؟ از سوی دیگر ، با توجه به قرار داشتن مدودف در صدر فهرست حزب حاکم ، پیشتازی این حزب در انتخابات دوما ، سنجه ای از مقدار موفقیت و کارآمدی اقتصادی و سیاسی رهبر کرملین به شمار می رود ، به ویژه که مسئولیتی که از هم اکنون پوتین به مدودف برای ریاست دولت آینده واگذار کرده ، اهمیت این انتخابات را برای رئیس جمهوری کنونی روسیه نیز دو چندان کرده است . به موجب همین امر ، ولادیمیر پوتین که با قدرت در صحنه تبلیغات سیاسی حزب حاکم ظاهر شده ، دو اولویت را در دستور کار سخنرانی ها و رایزنی ها خود با طرفداران حزبی قرار داده است : حفظ اکثریت حزبی روسیه واحد و دور نگاه داشتن فضای انتخابات از فشارهای سیاسی احزاب اپوزیسیون و محافل خارجی که از چند هفته قبل دور تازه ای از تحرکات سیاسی و تبلیغاتی را ضد حزب حاکم شروع کرده اند و بر این اساس ، مقامات مسکو در حالی که کوشیده اند با موافقت ظاهری با حضور ناظران خارجی در روز انتخابات وجهه بین المللی خود را تقویت کنند ، اقدام پلیس در بازداشت رئیس تنها نهاد مستقل نظارت بر انتخابات روسیه موسوم به موسسه " گولوس " در فرودگاه مسکو بر حجم انتقادهای داخلی از حزب حاکم افزوده است . به همین علت شاید بتوان پیش بینی کرد که باقی ماندن مجدد حزب متحد روسیه در راس قدرت این کشور ، به پشتوانه نتایج انتخابات دوما و با وجود مخالفت های داخلی و خارجی ، فضای مانور برای این حزب را در عرصه سیاست داخلی و خارجی روسیه افزایش خواهد داد ، به ویژه که پوتین در دیدار با نمایندگان آینده مجلس دوما به نمایندگی از حزب حاکم آنان را به دوری از دادن وعده های پوپولیستی و مردم پسندانه و بازی نکردن در مقابل دوربین های تلویزیون فرا خواند . همچنین اظهارات هفته گذشته پوتین مبنی بر اینکه روسیه باید پارلمانی داشته باشد تا تصویب لوایح در آن به سهولت صورت بگیرد و کشور به سرنوشت همسایگان اروپایی و غربی گرفتار نشود ، بیانگر نگرانی وی از کاهش محبوبیت حزب حاکم است ؛ به خصوص که وی ، دیگر مانند انتخابات پارلمانی سال 2007 ، از محبویت بالای 50 درصدی حزبش مطمئن نیست . حال با وجود چنین وضعی در فضای سیاسی روسیه و رقابت تنگاتنگ احزاب راه یافته به انتخابات برای کسب 450 کرسی نمایندگی دوما و احتمال قوی پیشتازی حزب حاکم فعلی در انتخابات ، نگاهی به رویکردهای سیاست داخلی و خارجی حزب متحد روسیه نشان می دهد در عرصه داخلی ، این حزب همچنان بر کنترل کامل و انحصاری بخش های انرژی ، صنایع سنگین و معادن روسیه و نیز ارتقای رفاه عمومی و هزینه های آموزشی جوانان تاکید دارند . در عرصه سیاست خارجی نیز حزب روسیه واحد ، حضور مقتدرانه این کشور در حیطه بین المللی همراه با رقابت با قدرت هایی همچون آمریکا و ناتو را در اولویت سیاست خارجی خود قرار داده است . همچنین تقویت توان تسلیحاتی و استراتژیک روسیه ، اجرای اصلاحات در بخش نظامی و در دست داشتن بازار انرژی اروپا به همراه بهبود و تقویت رابطه با همسایگان قدرتمند ، همچون ایران و چین و اتحادیه های منطقه ای هچون شانگهای را می توان از دیگر مصادیق رفتارشناسی حزب حاکم روسیه متحد در سیاست خارجی ین کشور برشمرد . به همین علت می توان تصور کرد که چرا پوتین همچنان بر داشتن دومای قوی در پیشبرد لوایح دولت در آینده اصرار دارد ؟! * نویسنده : آسیه مهرورز ، کارشناس مسائل روسیه و کشورهای مشترک المنافع