برای کار ضروری بیرون شدم تا سر کوچه بروم؛ هر قدر پیش می رفتم با انبوه از مردان و زنانی که بیرون آزاد و بی تفاوت راه می‌رفتند، خنده می‌کردند و با همدیگر قصه داشتند، مواجه می شدم.

شگفتا! مردم دنیای متمدن با همه امکانات و تجهیزات در پنجه‌های منحوس ویروس کرونا گیر مانده است ولی مردم ما هیچ عبرتی نگرفته و با بی‌باکی تمام از خانه‌ها بیرون می شوند و در کوچه‌ها و خیابان‌ها قدم می زنند و کوچک‌ترین توصیه‌های صحی و بهداشتی را رعایت نمی کنند.

بسیاری از کسانی را که در این کوچه فرعی دیدم؛ نه ماسک داشتند، نه دست‌کش و نه فاصله های توصیه شده را در حال گشت و گذار رعایت می‌کردند.

دوستان عزیز و شهروندان شریف کابل! کشورهای پیش‌رفته و برخوردار از امکانات بهداشتی و استندردهای صحی در برابر کرونا به زانو در آمده است، وقتی ما و شما به توصیه های صحی عمل نکنیم نه تنها سرنوشتی بهتری نسبت به آنان نداریم بلکه به مراتب وضعیت بد‌تری خواهیم داشت. لطفا به سرنوشت خود، عزیزان‌تان و مردم کشور فکر کنید و از برخورد‌های بی‌باکانه، اجتناب نمایید.

مسئولین امنیتی و امور رسیدگی به پدیده ویروس کرونا، ناتوان تر از آن است که تمام مناطق را کانترول و برای جلوگیری از یک فاجعه کلان ناشی از این ویروس در سطح کشور، رسیدگی نمایند.

بهترین راه جلوگیری از مبتلا شدن به ویروس کرونا، در خانه ماندن است.
در خانه بمانیم تا زنده بمانیم.