بسیاری بر این عقیده اشتباه هستند؛ عبدالله یا امرالله صالح نمایندگی از تاجیک ها می کنند و به همین علت پیرامون آنها جمع شدند شعار حمایت دادند، و عده ای استاد عطا، صلاح الدین، اسماعیل خان، لطیف پدرام، احمد ولی، احمد ضیا و... را مناسب رهبری دانستند. این اشتباهات مرگ بار بازی با سرنوشت زندگی تاجیک ها ختم نمی گردد بلکه اقوام بزرگ دیگر را مانند اوزبیک ها، هزاره ها و اقلیت ها را نظیر هندوها، بلوچ ها، پشه ای وغیره را در آتش خشم این نداستن ها می سوزاند.

نخست باید روشن کنیم؛ نماینده چه ویژگی ها را باید داشته باشد، اهداف و آرمانهایش چه باشد، رویاها و آرزوهایش در کدام سمت حرکت کنند، توان مدیریت و رهبری.شجاعت و ایستادگی آن را در شرایط بروز بحران و... باید مورد ارزیابی قرار گیرد بعد از شناخت این ویژگی ها از طرف مردم به نمایندگی انتخاب گردد. به ویژه اینکه در شرایط کنونی پشتونیست ها طبل قومی می زنند، اندیشه برتری طلبی دارند به نماینده آرمانگرا نیازمند هستیم« نماینده بتواند از قوم خود و اقوام دیگر در برابر فاشیست های پشتون شجاعانه دفاع کند» آن شخص برازنده نمایندگی است.

عبدالله را نمی شود نماینده تاجیک ها دانست چونکه بارها به صراحت گفت؛«افغان هستم» و در انتخابات ها این آزمون را داده است. امرالله صالح یک مامور و معذور پشتونیست ها است از وی انتظار رهبری نباید داشت. عطا و اسماعیل خان مردان جنگجوی صحرا و شکست خوردگان میدان سیاست هستند، صلاح الدین، احمد ضیا و احمد ولی خفتگان روزهای بحرانی هستند، لطیف پدرام همه ویژگی های نمایندگی و رهبری را دارد جز لشکر عظیم که در عقب خویش ندارد.!

تاجیک ها یک نماینده دارند که آن لطیف پدرام است که وی نه تنها از حق تاجیک ها بلکه از هزاره ها، اوزبیک ها، بلوچ ها و غیره دفاع می کند؛ آزادی و آزاد زیستن همراه با عدالت را برای همه خواستار است.

گل امیری