غنی کارهای عجیبی می کند که گاه انسان در عقلانیت آن شک می نماید. ظاهرا داکتر غنی به چنان خود بزرگ بینی کاذب مبتلا شده که فکر می کند، تمام مردم افغانستان اعم از عامی و متشخص، بندگان او یند که حق چون و چرا در مورد تصامیم او را ندارند و مجبورند هر آچه حضرت سلطان دستور داد، بپذیرند هرچند آن تصامیم، کاملاً غلط باشند. به همین دلیل، داکتر اشرف غنی با اعضای لیستی که از جانب خود بیرون داده مشوره هم نکرده است. گذشته از اینکه حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان، عضویت خود را در شورا نپذیرفت و جمعیت اسلامی نیز اعلام کرد که با رهبری آن از طرف غنی صحبت و مذاکره نشده لذا صلاح الدین ربانی عضویت شورا را نمی پذیرد. نگارنده یقین دارد که با استاد سیاف، گلبدین حکمتیار، جنرال دوستم، اسماعیل خان و خیلی های دیگر نیز مشوره نشده است  اما کویا غنی فکر می کند که کسی در برابر فرامین شاهانه او حق تخلف ندارد. معنای تفرعن همین است.

کیست که نداند که اشرف غنی با عبدالله توافقنامه امضا کرده و عبد الله را به عنوان رئیس شورای عالی مصالحه ملی پذیرفته است و داکتر عبدالله هم، ادعای عطای ریاست جمهوری را به لقایش بخشید و به همان ریاست شورا بسنده کرد. هم عقل سلیم و هم متن توافقنامه حکم می کند که این داکتر عبد الله است که باید اعضای شورا را تعیین کند نه داکتر اشرف غنی.

خدا را شکر که رگ خواب رفته داکتر عبدالله بیدار شد و جنبید و به غنی گفت: تو صلاحیت تعیین اعضای شورای مصالحه ملی را نداری. ما با آنکه از عبدالله دل خوشی نداریم، اما از این موضع گیری او حمایت می کنیم.

سید محمد علی جاوید