کاش می‌شد در بکس‌های اشتراک‌کنندگان مذاکرات صلح، برای طالبان لباس‌های پاره و پرخون عزیزانی که در حملات‌شان از دست دادیم را می‌فرستادیم. یا سر بریده‌ی تبسم را، کتاب‌های سوخته مکاتبی که به آتش کشیدند، گلوله‌هایی که بر سینه‌‌‌های ما شلیک کردند و اندوهی که بر هزاران خانواده روا داشتند...