من بر این عقیده و باور هستم که جناب معاون صاحب اول از روز که اشغال وظیفه کرده اند در حد توان کار های خوبی را انجام داده اند.
جراات افشاری گری را نیز دارند جلسات شش و نیم که دایر میکنند نسبتاً نتیجه مثبت داشته که باید همچو جلسات را قومندان شهر کابل و ادارات دیگر امنیتی برگزار میکرد ولی جناب معاون صاحب اول برگزار میکند. به هر صورت اینکه معاون صاحب اول لازم دیده و بعضی کار ها را انجام داده و بعضی کار های دیگر را روی دست دارد مورد تایید ما است، اما من شخصاً زمانی به حکم وجدان منحیث فرزند این سرزمین بطور مطلق از عملکرد های معاون صاحب اول دفاع میکنم که احساس کنم و یا بیبینم که همه مردم را با یک دیده میبیند و قانون را بالای همه یکسان تطبیق میکند.

زمانیکه دیدم معاون صاحب اول بخاطر مصارف بی رحمانه بیت المال یعنی کود 91 صدای خود را بلند کرد و هر زمانیکه دیدم معاون صاحب اول توانست دیوار های سمنتی زورمندان مانند جمعه خان همدرد را که راه عبور و مرور مردم عام را بسته ساخته برداشت، هر وقتیکه دیدم جناب معاون صاحب مبارزه علیه رشوه و اختلاس را از ارگ شروع و صدا بلند کرد. هر زمانیکه با جراات علیه جنایتکاران و کسانیکه از اختطاف گران در مقامات دولتی حمایت میکنند صدا بلند کرد و آنها را افشا ساخت آن وقت بدون قید و شرط از جناب معاون صاحب اول همه ی ما با یک صدا دفاع میکنیم.

حالا فکر میکنم تا هنوز معاون صاحب اول تلاش میکند تا ماهی های کوچک را به دام بیندازد و از نهنگ ها دوری میکند.
ولی ما از جناب معاون صاحب اول انتظار داریم که روزی بطرف نهنگان حرکت کند و آنها را به دام بی اندازد، اگر چنین نشود حق با مردم است تا طور دیگری فکر کنند.

زمانیکه جناب آقای صالح بحیث معاون اول ریاست جمهوری انتخاب شد مردم امیدوار بودند که وضعیت شهر و اطراف بهتر میشود ولی متاسفانه اگر تعدادی از دزدان و قاچاقبران گرفتار شد اما حملات تروریستی، راکت پرانی ها و قتل و قتال زیادتر شده، حالا هرکس میداند آنچه که آرزو برده میشد آقای صالح به آرزوی خود نرسیده، به باور من بهتر است تا کار ها را به مسئولین مشخص آن که وزارت های مربوطه است بسپارند معاون صاحب مسوولیت های بزرگ دیگری دارد باید به آنها رسیدگی کند که آن مملکت داری است نه امنیت شهر کابل.

احمد سعیدی