شهر کابل به پایتخت مرگ ، غم ، درد ، مصیبت ، فقر ، کشتار و دزدیدن اموال شهروندان کابل تبدیل شده است.

امپراتوری فیسبوکی امرالله صالح از همان آغاز محکوم به شکست بود و فقط عده ای از مردم ساده اندیش و ناامید از جمهوری تقلبی آلوده به ویروس فساد و فحشا با چه چه و به به دل به امپراتوری فیسبوکی بسته کرده بودند و خواهان معجزه بودند.

گذشت زمان نشان داد که امپراتوری فیسبوکی زاده همان جمهوری تقلبی است وقت که جمهوری تقلبی نتوانست امنیت شهروندان کابل را بگیرد پس چه اندازه انسان ساده خواهد بود که از امپراتوری فیسبوکی امید بیشتر را داشته باشد.

امپراتوری فیسبوکی چند روز متوجه شکار ماهی ها بود بی‌خبر از این که نهنگ ها در ساختار جمهوری تقلبی سرنوشت شهریان کابل را در دست دارند و مشکل در سیستم است، امرالله صالح و امپراتوری فیسبوکی جز ای از همین سیستم فاسد است.

این سیستم به اندازه فاسد ، ناکارآمد و خود بلای جان مردم است که در مراسم عروسی پسر امپراتوری فیسبوکی در هوتل اینترکانتینینتال ساعت ها برای هزاران شهروند کابل راه بندان صورت می‌گیرد و حتی اجازه عبور افراد شدیداً مریض را به شفاخانه نمی دهند و مریض را مردم در پشت خود به شفاخانه انتقال می دهند و هیچ یکی از اعضای جمهوری تقلبی و یا امپراتوری فیسبوکی با غم مردم همدردی نشان نمی دهند.

خوشی ، ثروت اندوزی و زورگویی جمهوری تقلبی و امپراتوری فیسبوکی در بدل مرگ ، درد ، غم و مصیبت شهروندان کابل کاملاً مشهود است و نه کابل برای مردم امنیت است و نه تمام افغانستان و در نتیجه امید امنیت به جمهوری تقلبی و امپراتوری فیسبوکی یک سرآب است.

حسن علی عدالت