فارغ از حلال یا حرامِ شرعی و ابتذال یا افتخارِ فرهنگی و هنجار یا ناهنجارِ اخلاقی؛ نفس برگزاری چنین کنسرت‌های عمومی و علنی در پایتخت هزاره و شیعه (غرب کابل) در شرایطِ شکنندۀ کنونی، نوعی انتحار و خودزنیِ امنیتی ـ نظامی و بهانه دادن به دست دشمن و تحریکِ شبکه‌های ترور و تکفیر به شمار می‌رود.

حتی قبل از برگزاری چنین اجتماعاتِ تحریک‌آمیز و مبارزطلبانه‌ی علنی، ما هزاره‌های شیعه‌مذهب از دید شبکه‌های دهشت‌افکن، متهم به دنباله‌روی از امریکا و غرب و تأثیرپذیری از استیلای سیاسی ـ رسانه‌ای غرب و همگامی با کفارِ اشغالگر خارجی هستیم! پس لطفاً با اینگونه اقداماتِ تحریک‌آمیز، آب به آسیاب دشمن نریزید و ادعاهای افراطیون را تأیید و تصدیق نکنید!

هنوز اندوه شهدای مرکز آموزشی «کوثر» بر دوش مردمِ ماتمدارِ غرب کابل، سنگینی می‌کند! آیا قصد دارید با تحریک علنی و عملیِ تروریست‌ها و انتحاریون، بار دیگر هزاره‌های بی‌پناه و بی‌دفاع را در سوگ فرزندان و عزیزان‌شان بنشانید؟

در وضعیتِ وخیم و شکنندۀ امنیتی و نظامی کنونی، عقلانیت و منطق ایجاب می‌کند که از اعمال و افعالِ انتحاری، تحریک‌آمیز، بهانه‌ساز و دشمن‌شادکن خودداری نماییم و انتحار را با انتحار پاسخ ندهیم.

مسیح ارزگانی