پیش نویس توافقنامه صلح افغانستان؛ شامل چهارده ماده، در وزارتخارجه آمریکا تهیه و به زلمی خلیلزاد نماینده آمریکا در افغانستان ابلاغ شده و خلیلزاد موظف شده است تا این طرح را عملی کند.

پیش نویس توافقنامه صلح افغانستان؛ شامل چهارده ماده، در وزارتخارجه آمریکا تهیه و به زلمی خلیلزاد نماینده آمریکا در افغانستان ابلاغ شده و خلیلزاد موظف شده است تا این طرح را در اختیار رهبران سیاسی و نظامی و قومی افغانستان بگذارد. زلمی خلیلزاد بر اساس وظیفه در سفر اخیر خود به کابل این طرح را با برخی از رهبران سیاسی و حکومتی در میان گذاشت و سپس به قطر سفر کرد و بصورت ضمنی طالبان را نیز از مفاد این طرح آگاه کرد.

در نسخۀ پیش نویس توافقنامه صلح افغانستان مساله ایجاد حکومت انتقالی صلح مطرح شده است.
حکومت انتقالی صلح سه شاخه جدا و مساوی خواهد داشت که شامل سه بخش می‌شود:
نخست: بخش اجرایی، در راس آن رییس دولت حضور خواهد داشت و وزیران کابینه و نیز ریاست‌های مستقل از بخش‌هایی دیگر آن است.
دوم: شورای ملی که شامل مجلس نمایندگان و مجلس سنا می‌شود.
سوم: قوۀ قضاییه که شورای مستقل فقه اسلامی به رهبری طالبان و کمیسیون تدوین قانون اساسی تازه نیز شامل آن است.
شورای عالی فقه اسلامی از پانزده عضو تشکیل خواهد شد که هفت عضو آن را طالبان، هفت عضو را جمهوریت و یک عضو آن را رییس دولت انتخاب می‌کنند و این شورا وظیفه دارد تا در بخش‌های اجتماعی، فرهنگی و دیگر موارد معاصر در کشور، رهنمایی‌های اسلامی نماید.

حکومت انتقالی، نقشۀ راه سیاسی و آتش‌بس دایمی، سه بخش مهم این پیش‌نویس میباشد.
قرار است پس از پایان حکومت انتقالی، زعیم آیندۀ افغانستان بر بنیاد انتخابات برگزیده شود.
در بخش اصول رهنمودی این طرح، آمده‌است که دین رسمی کشور اسلام است، همۀ شهروندان افغانستان دارای مصوونیت خواهند بود و افغانستان خانۀ مشترک همۀ اقوام و مذاهب این کشور است.
افزون بر این، در این پیش‌نویس آمده‌است که قانون اساسی تازه از حقوق زنان و کودکان پشتیبانی خواهد کرد.

ایجاد تدوین کمیسیون قانون اساسی بخشی از این پیش نویس است که پس از استقرار حکومت انتقالی باید در طی یکماه کارش را آغاز کند و قانون اساسی جدید از سوی لوی جرگه نهایی خواهد شد.
کمیسیون قانون اساسی بیست و یک عضو دارد که ده عضو آن از سوی طالبان و ده عضو آن از جانب جمهوریت و یک عضو آن از سوی رییس دولت معرفی می شوند.
در ادامه این روند، کمیسیون انتخابات منحل و یک کمیسیون جدید معرفی می شود که اعضای آن از سوی طالبان و جمهوریت با مدیریت جامعه جهانی آغاز بکار خواهند کرد.

آنچه مشخص است؛ آمریکا بار دیگر روند حکومت سازی و جمهوریت را بهانه کرده افغانستان را برای چندین دهه دیگر به عقب می برد و در این بلبشوی سیاسی و نیرنگ های مزورانه به اشغال افغانستان ادامه می دهد و کشور ما را همچنان در فقر و بدبختی نگهداشته، تسلط خود را بر معادن کشور ما حفظ می کند و بطور یقین در این دوره به اکتشافات جدید در افغانستان خواهد پرداخت که ما پس گذشت سال های دیگر متوجه خواهیم شد که آمریکایی ها چه سرمایه های عظیمی را از ما غارت کرده و به یغما برده اند.

دیگر بر همگان روشن و آشکار گشته است که هم جناح حکومت و هم جناح طالبان بطور مستقیم جیره خوار آمریکایی ها هستند و دستورات آنان را اجرا می کنند و از خود هیچ اراده ای در هیچ زمینه ای ندارند و اینکه یکی مخالف می شود و دیگری نقش موافق را بازی می کند، از سیاست های اشغالگرانه آمریکایی ها در جهان است که هم دوست و هم دشمن از خود شان است و برای فریب ملت ها این بازی ها را ایجاد می کنند و الا در افغانستان نه اشرف غنی و دیگر از غرب آمده ها را جرات و توان ایستادگی در مقابل آمریکایی ها است و نه طالبان جیره خوار و مزدوران مزدبگیر و دیگر شورشی ها و تروریست ها را...!

آنچه مشخص است، جنگ را دیگر گروه ها به نیابت از طالبان به پیش خواهند برد و همانگونه که با آمدن حکمتیار به دولت هیچ تغییری در روند آمدن ارامش و صلح به وجود نیامد، با آمدن طالبان نیز آرامش به افغانستان باز نخواهد گشت.
در هر حال ما گریزی از این گذر نیست و باید از پروردگار متعال مدد بجوییم که این راه ظلمانی را بر ما منور بسازد و مردم ما را قدرتی عنایت کند که از شر متجاوزان و اشغالگران و نوکران آنان رهایی یابند.
انشاءالله