شمار آوارگان جنگ در ولایت قندهار در جنوب کشور به حدود سی هزارخانواده افزایش یافته‌است.
بسیاری ازآواره‌گان باشندگان قندهار اند اما شماری از آوارگان جنگ فراه، بادغیس و هلمند نیز دیده می‌شوند.
برخی از خانواده‌های بیجا شده ادعا دارند که طالبان مردان شان را کشتند و یا هم با خود بردند اما طالبان این گفته‌ها را دسیسه و تبلیغات از سوی دستگاه استخباراتی حکومت می دانند.

نبود غذا، آب کافی آشامیدنی، سرپناه و خدمات بهداشتی از مهمترین مشکلات این خانواده ها‌ است.
حاجی کمپ قندهار گواه حضور گسترده آوارگان جنگ است.
زنان، مردان و کودکان بیجاشده هرکدم قصه‌هایی از بخش‌های زیر ادارۀ طالبان روایت میکنند.

بخت بی بی یکی از بیجاشدگان است.
بخت بی بی روز دوم عید قربان، پنج فرزندش را در حمله‌های طالبان بر حومه‌های شهر قندهار از دست داد و سرپرستی خانواده 18 نفری را دارد.
بخت بی بی، آواره جنگ گفت: «هیچ چیزی ندارم تنها می خواهم که برایم کمک شود.»

بلقیس بیجاشدۀ دیگر می‌گوید که بیست روز پیش طالبان شب هنگام بر خانه اش هجوم آوردند و پسرش را که کارگر بود پیش چشمانش کشتند و عروسش شکریه را که پیش از این دو بار دیگر نیز بیوه شده بود بیوه ساختند.
او ادعا دارد کهه شکریه بیوه دو فرزندش بزرگش بود که یکی پس از دیگری کشته شده بودند.
بلقیس، آواره جنگ گفت: «من برای شان گفتم که اکنون من بی سرپناه شدم، چی کنم، تنها همین یک پسر برایم مانده بود؛آنان گفتند که عروس ات را به ما نکاح کن، باورکن در نصف شب و پنهان از خانه بیرون شدیم.»

حکومت به این بیجا شدگان در یک شبانه روز یک بار غذا میدهد.
به گفتۀ مسوولان حاجی کمپ کندهار ریاست صحت عامه قندهار به این بیجا دشه گان خدمات بهداشتی فراهم نکرده است.
اما این پزشکان به گونه رضاکارانه به درمان بیماران می پردازند.
سباوون، پزشک در قندهار گفت:«اینجا صدها زن های حامله حضور دارند و انان هر لحظه احتمال دارد که ولادت کنند، اما خدماتی برای آنان نیست تا آنان را تا شفاخانه برسانیم.»

همسر شکریه نگهبان بخشی از بازار ولسوالی سپین بولدک قندهار بود و ماهانه چهار هزار افغانی تنخواه داشت، او ادعا دارد که بیشتر از بیست روز است که طالبان او را برده اند و از سرنوشت او اطلاعی در دست نیست.
شکریه، آواره جنگ گفت:«هفت فرزند دارم، برایم می گویند که پدرم کجاست؟ من پدر شان را از کجا برای شان پیدا کنم.»

نادیه، آواره جنگ گفت: «طالبان هیچ کاری برای مردم نکرده اند، نه یک پل ساخته اند نه برای به دست آمدن آب آشامیدنی کاری کرده اند، جوانان مان را کشتند و همه زنان جوان بیوه شدند.»
طالبان همه این ادعا‌ها را دسیسه و تبلغات از سوی دستگاه استخبارات حکومت می دانند و آنرا رد می کنند.

ریاست امور مهاجران قندهار شمار بیجا شده گان دراین ولایت را بیست هزار تن می گوید اما بزرگان قوم در این ولایت می‌گویند که این شمار به بیشتر از سی هزار تن میرسد.
از میان هفده ولسوالی قندهار تنها ولسوالی تخته پل به دست نیروهای دولتی است و بخش‌هایی از شهر قندهار نیز به دست طالبان است.

حسیبه - اټکپاله
طلوع