سران هزاره، اوزبیک و تاجیک پر از خودزنی و عقده‌ی درون‌قومی استند. در هیچ وضعیتی از خودزنی و عقده در برابر هم کنار نمی‌آیند. سران یک جامعه و قوم در وضعیت‌های دشوار باید بتوانند کنار بیایند.

اما سران تاجیک، هزاره و اوزبیک خصلت بردگان را دارند، نمی‌توانند کنار بیایند، به خودزنی و عقده در برابر هم ادامه می‌دهند تا اربابی بیاید و همه را با چوب‌دست و تازیانه‌ای جمع کند. این ارباب ستانک‌زی، اتمر، کرزی، خلیل‌زاد یا... باید باشد.

سه قومی‌که سال‌ها است ادعا دارند مورد ستم واقع شده‌اند، اما نمی‌توانند در باره‌ی سرنوشت خود تصمیم بگیرند و بر سرنوشت خود مسلط شوند. سران قوم پشتون ما ارباب هستند و خصلت اربابان را دارند، چگونگی و چرایی نزاع با هم و کنار آمدن با هم را می‌دانند.

امروز ملا هیبت‌الله، ملا برادر، اشرف غنی، اتمر، ستانک‌زی، کرزی، خلیلزاد همه در یک موضع کلان قومی کنار هم ایستاده‌اند و در پی مشروعیت‌بخشی و لابی حاکمیت قومی هستند.

یعقوب یسنا