من تن به دیکتاتوری نمیدهم، من مستقل امدم و وابسته به هیچ نیرویی نیستم، فقط مردم! هرانچه خواست مردم باشد، در پارلمان هر چیز به نفع مردم باشد من دفاع میکنم ملت افغانستان باید در تصمیم گیری های مهم شرکت کنند و حضور داشته باشند. خانم فاطمه نظری عضو مجلس نمایندگان در برنامه به روایتی دیگر ، در باره وضعیت پارلمان گفت: پارلمان افغانستان از دوره قبل تا الان تقریبا در حال بهتر شدن است، از دوره قبل تا الان با وجود مشکلات و کمبو دی ها، دستاوردهایی هم داشته، مثلا در بخش معاهدات، رای گیری ها، قوانین، مثلا قانون محیط زیست یا قانون محابس از قوانین تصویب شده مجلس کنونی است، که در سال قبل با چالش های بیشتری روبرو بود، مثلا محاکمه خاص که علیه اش بود، ولی صد در صد ممثل اراده مردم است و اگر نیست چرا بسته نمیشود؟ باید بسته شود. خانم نظری در پاسخ به سوال که در جامعه های عقب افتاده بیشتر پارلمان ها نظام های ریاستی کارساز نیستند و بیشتر دیکتاتورانه است، گفت؟ من تن به دیکتاتوری نمیدهم، من مستقل امدم و وابسته به هیچ نیرویی نیستم، فقط مردم! هرانچه خواست مردم باشد، در پارلمان هر چیز به نفع مردم باشد من دفاع میکنم و بحث دیکتاتورانه نیست. وی افزود که من افتخار پارلمان قبلی را هم داشتم و هم پارلمان فعلی، ولی پارلمان قبلی را به پارلمان فعلی ترجیح میدهم، اما در پارلمان فعلی هم دستاوردهایی داشتیم، مثلا بسیاری از قدرت های بزرگ تلاش کردند تا رهبری را به دست بیاورد، ولی خوشبختانه نشد و با همین نیروی جوان و فعلی که در پارلمان داریم توانستیم اقای ابراهیمی را که یک عضو پارلمان بوده و نه عضو کدام گروه خاص، به عنوان رییس پارلمان انتخاب کنیم و این دستاورد پارلمان است، که در این کار هم حکومت مداخله کرد و هم اپوزسیون ولی هیچ کدام موفق نشدند. در زمان جرگه سنتی یا مجلس بزرگان، همین مجلس تصویب کرد که غیر قانونی است و ما شرکت نمیکنیم در حالی که رییس مجلس اولین کسی بود که شرکت کرد؟ خانم نظری گفت : ما تصویب کرده بودیم در صورتی که بحث های تصمیم گیرنده باشد ما شرکت نمیکنیم، چون ما این حق را نداریم که جلوی مردم افغانستان را بگیریم تا انها انتخاب نکنند و تصمیم نگیرند. بیشتر پولی که در این مجلس بزرگان مصرف شده مثلا تالار و ... که تالار همان لیلیه بود، که بودجه اش دوباره به جیب دولت میرود و اینکه این پول از کجا می اید را من نمیدانم تنها چیزی که برای من مهم است این است که ملت افغانستان باید در تصمیم گیری های مهم شرکت کنند و حضور داشته باشند. در باره بخش نظارتی پارلمان در این یکسال خانم نظری گفت : من می پذیرم که محکمه خاص و چالش های بیرونی، پارلمان را سر در گم کرد در این مدت تا نتوانند در بخش نظارتی دست باز کند، ولی شما شاهد هستید که ما در شرایط فعلی تلاش داریم که بررسی دقیق کنیم از وضعیت بودجه وزرا، وزرایی را که کمتر از 50 در صد بودجه شان را مصرف کردند استیضاح کنیم و اگر استیضاح نشدند باید از صحنه حذف شوند و کسی دیگر به جایش بیاید. در افغانستان و در پارلمان متاسفانه نه حکومت بر اساس فکر است و نه اپوزسیون، بزرگترین مسئله که چالش را در افغانستان به وجود اورده عدم اپوزسیون قوی است، که اگر اپوزسیون قوی بود حکومت به این حد دیکتاتور نمیشد ولی من زیاد معتقد نیستم به این دیکتاتوری و من به حیث یک وکیل نمی پذیرم که کسی بر من دیکتاتورانه تصمیم بگیرد، در پارلمان شما مشاهده کردید که نه حکومت عقیدتی وجود دارد که بر اساس فکر باشد و کسانی که بیشتر در اپوزسیون وجود دارد کسانی هستند که از حکومت بیرون رفته اند و تا دیروز که در حکومت بودند، این حکومت بهترین حکومت بود برایشان و از وضعیت مردم به هیچ وجه خبر نداشتند.