برخی از بیجاشدگان در دایکندی که حدود دو ماه قبل از مناطق شان در ولسوالی پاتوی دایکندی مجبور به کوچ شده بودند، می گویند در شرایط سخت، بدون غذا و مواد سوختی در کوه و دشت زندگی می کنند.

با تسلط طالبان بر کشور، شماری از پشتون‌های نزدیک به طالبان و کوچی‌ها، صدها خانواده از ولسوالی پاتوی ولایت دایکندی را مجبور به کوچ اجباری کردند. پس از گذشت حدود دو ماه، آنان می‌گویند که بدون غذا، سرپناه و مواد سوخت، در دشت و کوه تحت شرایط دشوار زنده‌گی می‌کنند.

به گزارش هشت صبح؛ حدود دو ماه پیش از منطقه کندیر ولسوالی پاتو چهارصد خانواده و صدها خانواده‌ دیگر از مناطق لوره‌شیوه، پیر‌انجیر، رباط، ولجه، چپ‌جوی، بیری، دیرمی، تگاب‌دار، خرکک، باغک، سهور و پای‌قل این ولسوالی به کوچ اجباری مجبور شدند.

بی‌جا شدگان در نقاطی در ولسوالی پاتو، ناومیش و کجران دایکندی پراکنده شده‌اند. دیدبان حقوق بشر در این مورد در گزارشی گفته است: «طالبان، هزاره‌ها و دیگران را براساس قومیت یا عقاید سیاسی به اجبار بیرون می‌کنند تا به حامیان طالبان پاداش دهند.» به نقل از گزارش، این اخراج‌ها با تهدید و زور و بدون هیچ‌گونه روند قانونی، سوء‌استفاده جدی است که به مجازات جمعی می‌انجامد.

پس از رسانه‌ای شدن این موضوع و فشار گروه‌های سیاسی، طالبان در پنجم عقرب اعلام کردند که کوچ دادن مردم این مناطق تا بهار سال آینده به تعویق افتاده است و تا زمانی‌ که قوه قضایی به کار آغاز نکند، کسی کوچ داده نمی‌شود.

دادگاه مرافعه طالبان در دایکندی، در هفدهم عقرب مکتوبی را عنوانی ولسوالی گیزاب این ولایت نوشت و خواهان برگرداندن مردم به مناطق‌شان شد. با وجود حکم دادگاه، تا هنوز بی‌جا شدگان به مناطق اصلی‌شان برگردانده نشده‌اند.

نمایند‌گان بی‌جا شد‌گان از برگزار نشدن دادگاه مستقل و همین‌طور تطبیق نشدن حکم دادگاه انتقاد می‌کنند و می‌گویند آنان همیشه آماده هستند که در دادگاه حضور بیابند.