روابط ایران و افغانستان به لحاظ تاریخی، فرهنگی، اجتماعی؛ سیاسی؛ دینی؛ اقتصادی و مردمی روابطی است دیرینه، عمیق، برادرانه و خدشه ناپذیر.
ما بیش از 40 سال است که درگیر جنگ و اشغال و بدبختی و آوارگی و بیچارگی هستیم. سناریوی پایان ناپذیری که هرچندسال یک مرتبه اوج میگیرد و بر بدبختی ملت ما می افزاید.

بدون اغراق و تعصب و صرف نظر از نابسامانیهایی که گهگاه دیده شده؛ جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری است که در این مدت مردانه در کنار ملت افغانستان ایستاده و در مواردی حتی از منافع ملی خود بخاطر آرمان های اسلامی چشم پوشیده و از مردم افغانستان حمایت کرده است.
نمونه اش موضع قاطع حضرت امام خمینی(رح) در برابر پیشنهاد اتحادشوروی سابق برای ایشان مبنی بر اینکه شما از حمایت مردم افغانستان دست بردارید، ما هم از صدام حمایت نمیکنیم. ولی ایشان با کمال صراحت رد کردند و فرمودند حمایت از مردم افغانستان را وظیفه دینی خود میدانیم.

در طول این سال ها جمهوری اسلامی ایران میلیون ها مهاجر را در این کشور پذیرایی کرده، در حل مشکلات طبی در کنار مردم افغانستان بوده، روزانه به صدها و هزاران نفر ویزا داده، مریض های عاجل ما را شبانه و گاه بدون ویزا به ایران منتقل کرده، زمینه تعلیم و تربیه هزاران کودک بی مدرک را فراهم ساخته، در تحولات اخیر کشور صدها هزار مهاجر جدید را پذیرا شده و جای داده، در بخش های مختلف اقتصادی؛ علمی؛ دانشگاهی و طبی یاور مردم ما بوده، با اینهمه هرازچندگاهی یک عده جاهل؛اسیر توطئه دشمنان دو ملت شده و به بهانه های واهی و بر اساس شایعات فضای مجازی؛ نفهمیده آب به آسیاب دشمن میریزند و با حمله به نمایندگی های سیاسی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان، دل اربابان خود و دشمنان دو ملت را شاد میکنند و تلاش می ورزند روابط دو کشور/ملت را تیره کنند.
غافل از اینکه همیشه در بدبختی ها فقط همسایه خوب است که به درد و غم همسایه اش رسیدگی میکند.

اقدام و رفتار احمقانه یک عده جاهل در روز دوشنبه در ولایت هرات؛ برای همه عقلای کشور مایه تاسف و سرافکندگی و برای دشمنان مردم و کشور ما ابزار خوشحالی و سرور شد. دشمنان مشترک دو ملت که مجبور به ترک منطقه شدند همواره کینه توزانه درصدد تخریب روابط حسنه دو کشور/ملت برادر هستند زیرا این روابط را به نفع خود نمی ببینند.

حوادث ناگواری که در چند روز اخیر در ایران و افغانستان اتفاق افتاده؛ هرچند به ظاهر از دو قماش است ولی همه آنها روابط حسنه دو ملت را هدف گرفته و در صدد ایجاد تنش بین دو ملت و دو کشور برادر و هم سرنوشت است.
در این موقعیت علما و روشنفکران باید وظایف دینی و مسوولیت های اجتماعی و تاریخی خود را درنظر گرفته؛ از هرگونه اقدامات خرابکارانه جلوگیری نمایند.

جا دارد از رفتار بزرگوارانه؛ آگاهانه و توام با دوراندیشی مسوولین جمهوری اسلامی ایران صمیمانه تشکر نمایم و از این بزرگواران بابت حوادث ناگوار این هفته عذر خواهی نمایم.
چنانکه جا دارد از مسوولین امنیتی و حکومتی امارت اسلامی طالبان در هرات نیز گلایه نمایم که در حوادث این روزها؛ به وظابف امنیتی خود عمل نکردند.
طالبان تاکنون به جانب افراد زیادی به دلیل عبور از چک پاین ها تیراندازی کرده و سبب مرگ آنها شده اند و از اقدامات خود دفاع هم کرده اند؛ حالا چطور شده که ده ها نفر برای حمله به سفارت ایران تجمع میکنند؛ سنگ فراوان و مواد آتش زا می آورند و بی حرمتی میکنند و قوانین بین المللی را زیر پا میگذارند و حاکمیت طالبان را هم به چالش میکشند؛ ولی از طرف نیروهای امنیتی با مخالفت جدی مواجه نمیشوند؟

امیدوارم همه ما از خواب غفلت بیدار شویم و آب به آسیاب دشمن نریزیم و از تیرگی روابط دو کشور جلوگیری کنیم.
شرایط ملت ما شکننده است و به شدت آسیب پذیریم. دود این اقدامات ناپسند، چشم همه را کور خواهد کرد.
بیدار باشیم و آگاه.

والسلام
احمدعلی جبرئیلی