پاکستان با سیاست های زیرکانه خود منابع معدنی و آب را غارت می کند اما دولتمردان ایرانی همچنان منفعلانه دنباله روی سیاست قدیمی خود هستند و از سیاستهای پاکستان غافل مانده اند.
مطلبی خواندم از بی بی سی که پاکستانی ها را بازنده قمار بر روی طالبان معرفی کرده بود اما بایستی اذعان داشت که در واقع این ایران است که قمار خود بر روی طالبان را باخته نه پاکستان!
پاکستان هرپلان خود را بارها آنالیز کرده و توسط استخبارات فعال خود در منطقه به اجرا می گذارد. پاکستان با ظرافت و سیاست خاص خود این قوم پشتون زبان طالبانی را بر چوکی قدرت نشاند و در این گردش حکومت و جایگزینی چنان استادانه عمل کرد که حتی آمریکا هم منحیث یک ابرقدرت و ارباب نظام جمهوریت فریب خورده و از این بازی قدرت جا ماند.
این یک فریب بزرگ از سوی پاکستان بود که با درنظر گرفتن تمامی زوایای سیاسی و سوق الجیشی منطقه، ایران را هم وارد چرخه طالبانیزم کرد. ایرانی که پس از گنده کاری های حکمتیار و مجاهدین لافوک و بعد از قتل دیپلماتهایش در مزار شریف یکی از مخالفان سرسخت مجاهد_طالب شده بود با ارزیابی یکسویه و اشتباهی بزرگ رفته رفته خود را به گروهک طالبان نزدیک کرد، از زندگی طالبان فیلم مستندی به نام "تنها در میان طالبان" ساخت و برای شان سلاح و کمک های مالی جور کرد و از دوسال پیش و با سقوط دولت وقت به تطهیرش پرداخت و خود نمی دانست که در تله استخباراتی پاکستان گیر کرده و فریب خورده است و این برای چندمین بار است که جمهوری اسلامی ایران با ندانم کاری منحیث سیاهی لشکر برای پاکستانی ها انجام وظیفه کرده است و تا هنوز هم سیاستمداران ایران نیاموخته اند که در این سرزمین تحت سلطه پنجابی ها بایستی هوشیارتر می بودند. اینکه با صراحت از طالبان دفاع کنند و اولین کشور منطقه باشند که کلید سفارتخانه را تقدیم برادران طالب کنند.
اینکه در جهان تحریم علیه طالبان مفری باشند برای گردش چرخ اقتصادی این حکومت ضدانسانی و ضداسلامی نشان می دهد که تا چه اندازه با سیاست و وضعیت داخلی افغانستان بیگانه اند. پاکستان اما با دو رویی و تزویر هم غرب را برای روز مبادای خود نگاه داشته و هم طالبان را!
پاکستان سالها است که دریا دریا آب رایگان از افغانستان می برد و کمتر کسی خبر دارد و معترض میشود، چرا که برای دزدیدن آب از دریای کابل و منابع آبی افغانستان هیاهو و جنجال نمی کند و ماجرا را به فضای مجازی نمی کشاند و اینگونه معاملات آبی و معدنی با افغانستان را یکسویه و به نفع خود و در تعامل با بزرگان طالب در پشت پرده انجام می دهد. اما رییس جمهور ایران با لحنی که ذره ای وقار دیپلماسی در آن نیست به طالبان بابت حقابه ایران در هیرمند هشدار می دهد و با این اخطار نابجا نه تنها طالبان را تحریک می کند که آن درگیری های نمایشی در مرز بوجود بیاورند که شوربختانه با این اخطار به حاکمان افغانستان، بخش عظیمی از مردم افغانستان را با حسی ملی و وطن دوستی به سوی طالبان جذب کرده ناخواسته برای حکومت طالبان از مردم منفعل طرفدار سرسخت می سازد.
امیدوارم ایرانی های عزیز از این نوشته خفه نشوند که من تنها حق را گفتم و بعنوان یک فارسی زبان دلم می سوزد که از یکسو شاهد تلاش و یاری مردم ایران از پناهجویان افغانستان هستم و از سویی می بینم که با سوءتبلیغاتی که دشمنان دو ملت براه انداخته اند از هم دور دورتر می شویم. دلم می سوزد که می بینم با اینکه 70 فیصد مردمی که مهاجر شده اند در ایران زندگی می کنند و حکومت ایران با رویه تازه می تواند از این جمعیت برای پیشبرد اهدافش استفاده کند هر روز بیشتر از قبل چهره حکومتش را برای مردمانم بدبین میسازد. در عوض پاکستان که تنها پذیرای 17 فیصد از مردم ما شده با سیاست های زیرکانه خود منابع معدنی کشور مانند زغال سنگ و لیتیوم و آب را غارت می کند و هر روز بر طبل دشمنی میان دو ملت افغانستان و ایران می کوبد و دولتمردان ایرانی همچنان منفعلانه دنباله روی سیاست تثبیت شده و قدیمی خود در منطقه هستند و از عوامل استخباراتی پاکستان غافل مانده اند.
◄ محمد سیفی