بی توجهی دولت باعث شکل گیری حرکت های مدنی در بامیان شده است

به دنبال حرکت های مدنی در بامیان، چندی پیش مردم این ولایت، در یازدهم اپریل سال روان، با تجمع در برابر مجلس نمایندگان در کابل، و اهدای یک اریکین بزرگ به بارک اوباما، رئیس جمهور ایالات متحدۀ امریکا، خواهان تغییر سیاست کلی آن کشور در قبال افغانستان و تامین عدالت اجتماعی در این کشور شدند. البته این تنها حرکت مدنی مردم بامیان نیست، بلکه در سالهای گذشته نیز، حرکت های مشابهی چون نصب اریکین بزرگی در یک چوک و مسمی نمودن آن به چوک اریکین به دلیل نبود برق در بامیان، آب در هاون کوبیدن در اعتراض به کارهای بی نتیجۀ حکومت مرکزی و محلی، کاهگل کردن سرک های داخل شهر، راه اندازی راهپیمایی ها به دلیل نبود برق، حملات مسلحانه کوچیها در بهسود، عدم کارکرد حکومت محلی، آتش زدن نسخه های قرآن از سوی یک کشیش آمریکایی، از بین بردن عنعنات و رسومات ناپسند همچون سگ جنگی و اعطای تقدیر نامه به خر ها به پاس کارهایی که در قسمت آبرسانی برای مردم انجام داده بودند، صورت گرفته است. اما آنچه که اهمیت ویژه ای به این موضوع می بخشد علل و انگیزه های شکل گیری اینگونه حرکت هاست. ابتهاج حجتی، استاد دانشگاه بامیان ، علل و انگیزه های اصلی شکل گیری حرکت های مدنی در بامیان را وضعیت نامناسب مدنی این ولایت در گذشته دانسته افزود: "در بامیان نهاد های مدنی مجموعا در حال رکود و ایستایی بسر برده و آثاری از حرکت های مدنی دیده نمیشد، بناءً به منظور برجسته سازی نقش حرکت های مدنی در بامیان و با هدف اینکه مردم بامیان خود را پیدا نموده و از زیر بار سانسور حکومت محلی بیرون گردند، این حرکت ها شکل گرفته اند. آنچه تا اینجا وضاحت می یابد، عدم رضایت مردم بامیان از کارکرد و میزان پایین توجه حکومت نسبت به ولایت بامیان، عامل اصلی راه اندازی حرکت های مدنی در بامیان به نظر میرسد. اما، آقای صادق علی یار آگاه سیاسی در بامیان به این باور است که با توجه به روحیه صلح طلبی که در مردم بامیان وجود دارد، صبر و حوصله شان به پایان رسیده و خواستند تا با استفاده از روش های مدنی، مطالبات شان را با مسئولین مطرح کنند. وی اظهار امیدواری می کند که دولتمردان، صدای مردم بامیان را بشنوند و به حرکت های مدنی آنان جواب مثبت دهند تا نیروی بازدارندگی از توسل به خشونت افزایش یابد. انعکاس کم کاری در عرصه راه سازی و نبود نشانۀ اندکی از خدمات عامه در بامیان، مسئله ایست که استاد شفیق قوم یاری یکی از فعالین مدنی در بامیان از آن منحیث یکی دیگر از عوامل مهم به آن اشاره میکند. او به این باور است که جدای ازینکه فشاری بر دولت وارد سازد و یا خیر، حرکت های مدنی نشان دهندۀ ظرفیت های مدنی و منطق مردم بامیان است. در همین حال، عبد الله برات یکی دیگر از فعالین مدنی که نقش کلیدی را در راه اندازی حرکت های مدنی در بامیان داشته است، گفت: "دولت باید حرکت های مدنی را جدی بگیرد، و در غیر آن ممکن است این حرکت ها به خشونت گرائیده و حتی دست به اسلحه ببرند، وی تاثیرات این حرکتها را بدلیل بی توجهی دولت کمرنگ میداند و دولت را به قول خودش به بیدار شدن از خواب خرگوشی فرامیخواند. جالب تر این است که حکومت محلی بامیان، با آنکه بارها با حرکت های مدنی در بامیان در رویاروی قرار داشته و یا از آن تاثیر پذیر بوده است، همواره در ظاهر از اینگونه حرکت ها اعلام حمایت کرده است. داکتر حبیبه سرابی والی بامیان، ضمن پشتیبانی از حرکت های مدنی و جامعه مدنی که بتواند راهگشای وضعیت فعلی بامیان بوده و دولت را یاری برساند، می افزاید: "در حرکت های مدنی باید انعطاف پذیری وجود داشته باشد و نباید توقع داشت تا تمام خواسته های مان برآورده گردد. اما والی بامیان هشدار میدهد که تمام حرکت ها باید بگونۀ تحلیل شده و سنجیده شده انجام پذیرد تا با در نظرداشت ارزشها و هنجار های جامعه، از توهین و تحقیر افراد، جلوگیری شود. او از اهدای تقدیرنامه به خر ها بعنوان نمونه درین مورد یاد نموده می گوید این عمل ممکن است بعضی از ارزش ها را زیر پا کند و حتی ضد حیثیت شماری از افراد تمام شود. به باور آگاهان، در صورت بی توجهی دولتمردان به خواست ها و اعتراضات مردم بامیان، بروز خشونت، نا امنی و بی ثباتی بدور از امکان نیست وبعید نیست که این ولایت نیز دچار هرج و مرج و انارشیزم شود.