پاکستان بازیچه دست امریکا است

وزارت خارجه آمریکا در بیانیه ای از افغانستان و پاکستان خواسته است تا در امر مبارزه با تروریزم با نیروهای ناتو همکاری بیشتری داشته باشند. ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا همچنین پاکستان و افغانستان را ترغیب کرده در روند مبارزه با تروریزم به تمامیت ارضی یکدیگر احترام بگذارند و از تجاوز به خاک یکدیگر و نقض حریم ارضی در مرزها خودداری نمایند. به عقیده بسیاری از آگاهان مسائل سیاسی، این سیاست آمریکاست که طرفین را به جان یکدیگر می اندازد، سپس حس پدری دلسوز را به خود می گیرد و نقش میانجی را بازی می کنند. پرواضح می باشد که تمامی اختلافات بین دو کشور در راستای اهداف و سیاستهای استعمار طلبانه آمریکاست. در حال حاضر مردم ولایات شرقی افغانستان به موشک پراکنی نیروهای پاکستانی به مناطق مرزی ولایت کنر بسیار معترض هستند. پاکستان هم به جای رفع این سوء تفاهم، با احضار کاردار سفارت افغانستان در اسلام آباد، یکبار دیگر کشور ما را متهم به پناه دادن طالبانی پاکستانی کرده است. پاکستان در حالی افغانستان را به پناه دادن به طالبان پاکستانی متهم می‌سازد که خود میزبان شورای کویته، شورای پیشاور، شبکه حقانی و سازمان القاعده است. همه می دانند که پاکستان از رهبری طالبان و دیگر گروه‌های افراطی خشونت‌طلب میزبانی می‌کند و هیچ اقدامی علیه آنان انجام نمی‌دهد. اسناد سایت ویکی‌لیکس هم نشان می‌دهد که سران استخبارات پاکستان، حملات تروریستی را در افغانستان برنامه‌ریزی و حمایت می‌کنند. پاکستان، بسیاری از منابع کشورش را به دستور آمریکا، در اختیار طالبان و دیگر گروه‌های متحد آن قرار داده است. مدارس مذهبی پاکستان، محل سربازگیری طالبان است؛ استخبارات پاکستان از طالبان حمایت اطلاعاتی، نظامی و لوژستیکی می‌کند. محافلی که برای طالبان از کشورهای عرب‌زبان پول می‌فرستند، این پول را از طریق سیستم حواله به پاکستان ارسال می‌کنند. در خود پاکستان هم برای گروه طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی، اعانه جمع‌آوری می‌شود. همه این‌ها چیزی است که جهان می‌داند و پاکستان نمی‌تواند با متهم کردن ناتو و افغانستان، برای آن پوشش درست کند. پاکستانی‌ها پیش از این ‌هم افغانستان را متهم به حمایت از شورشیان بلوچ می‌کردند تا بتوانند خود را از این همه تخلفات مبراء نشان دهند. پاکستانی‌ها فکر می‌کردند که با حمایت از طالبان، القاعده، لشکر طیبه و دیگر گروه‌های افراطی تنها به افغانستان، هند و دیگر کشورها ضرر می‌رسانند و خود محفوظ می‌مانند؛ اما حالا می‌بینند که این سیاست، کشور خودشان را نیز ناامن کرده است. وقتی ملای پاکستانی، مقام‌های افغانستان را به‌دلیل همکاری با امریکا، مستحق مرگ می‌داند، مقام‌های پاکستانی باید منتظر صدور چنین حکمی علیه خودشان نیز باشند. مگر جنرالان پاکستانی و سیاست‌مداران آن، سال‌ها از امریکا حمایت نکرده‌اند؟ متاسفانه معلوم نیست چرا مقامات اسلام آباد نمی دانند یا نمیخواهند متوجه شوند که این سیاست آنها دیگر کارآیی ندارد. آنها به جای اصلاح سیاست اشتباه خود، در حال گسترش اختلافات با افغانستان هستند. در این میان هم تنها غرب سوء استفاده میکند. کاخ سفید بهتر از هرکسی سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن را از انگلیس آموخته است و اکنون در حال اجرایی کردن آن می باشد. تلاش غربیها بر این است تا این دو همسایه را به جنگ بر علیه یکدیگر تشویق کنند و با ایجاد اختلاف، اذهان عمومی را بدین سوء منحرف کرده و خود فارغ از مسائل حاشیه ای به اهدافشان که همان غارت و چپاول است، بپردازند. مقامات پاکستان هم که تنها بدین فکر هستند تا مستمری کاخ سفید قطع نشود زیرا آنان نیز مانند مقامات افغانستان عادت به گدایی کردند و بر این باورند که اگر کمکهای آمریکا نباشد، با مشکلات فراوان مواجه خواهند شد. لذا در برابر این توطئه های غرب سکوت کرده و در مسیر برنامه های آنها گام برمی دارند.