حمله به جت ترکی نتیجه تجاوز ناتوست؛ نه اقدام سوریه

خشم ناتو از هدف قرار گرفتن یک هواپیمای نظامی ترکیه توسط سوریه بیشتر درباره اعضای ائتلاف نظامی آتلانتیک می گوید تا درباره دولت بشار اسد در دمشق. حقایق درباره این حادثه هفته گذشته که در آن یک جت جنگنده ترکیه توسط پدافندهای هوایی سوریه هدف قرار گرفت هنوز باید ثابت شود. با این وجود، آن چه ما می توانیم بگوییم این است که این هواپیمای نظامی در آب های سرزمینی سوریه هدف قرار گرفته شده است. اعتقاد بر این است که دو خلبان آن با استفاده از سیستم پرتاب، به بیرون پریده و سالم باشند؛ هر چند که از زمان حادثه روز جمعه هنوز موقعیت شان مشخص نشده است. دمشق می گوید که این هواپیمای نظامی حریم هوایی اش را نقض کرده است؛ بنابراین حق هدف قرار دادن آن را داشته است. استانبول اذعان داشته است که این جت فانتوم RF-4E " برای مدت کوتاهی" وارد حریم هوایی سوریه شده است، اما پیش از این که هدف قرار گیرد از آن خارج شده است. این حقیقت تا این لحظه که بقایای این هواپیما در دریای مدیترانه در آب های سرزمینی سوریه است ادعای اقدام قانونی دفاعی سرویه را تایید می کند. چنین اقدامی از سوی سوریه به خوبی سابقه دارد. به عنوان مثال سال گذشته ایران یک پهپاد جاسوسی امریکا را که حریم هوایی جمهوری اسلامی را نقض کرده بود هدف داد. پس از آن هیچ کس درباره این که ایران حق اتخاذ اقدامات دفاعی را در این زمینه نداشته است صحبتی نکرد. حتی سیاستمداران جمهوری خواه امریکا که همواره به ترور دانشمندان هسته ای ایرانی به دیده اغماض می نگرند، درباره مشروعیت اقدام دفاعی فرونشاندن این فن آوری باارزش پنتاگون توسط کشوری که حریم هوایی اش نقض شده است سکوت پیشه کردند. به علاوه تصور این که چگونه واشنگتن، لندن یا دیگر اعضای ناتو در صورتی که یک هواپیمای نظامی ایرانی یا سوری وارد سرزمین شان شود چه پاسخی دهند چندان سخت نیست. با این وجود ائتلاف ناتو تحت امر امریکا سوریه را به خاطر هدف قرار دادن این هواپیمای ترکی محکوم کردند. ناتو این هفته نشست اضطراری را در بروکسل برای گفت وگو درباره این حادثه برگزار کرد. آندرس فوگه راسموسن، دبیرکل این سازمان پس از این نشست بیانیه ای در محکومیت سوریه صادر کرد به خاطر آن چه وی آن را "یک اقدام کاملا غیر قابل قبول" خواند. ترکیه عضو ناتو بلافاصله نشست بروکسل را طبق ماده 5 این چتر نظامی خواند که حمله به یک عضو به معنای همه به همه اعضاست." رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه پیشتر سوریه را به خاطر اتهام یک "اقدام خصومت ورزانه" مورد انتقاد قرار داد. ترکیه ادعا می کند که این هواپیمای جنگی اش در حریم هوایی بین المللی ـ هرچند وارد حریم هوایی سوریه شده است ـ بوده و بعد در آب های سوری سقوط کرده است. این حقیقت که راسموسن به طرز کنایه آمیزی از سوالات رسانه ها درباره این ادعا دوری کرد نشان می دهد که هیچ مدرکی برای اثبات آن وجود ندارد. اطلاعات کنترل پرواز برای اثبات ادعای ترکیه به سادگی در دسترس است، اما این حقیقت که طفره رفتن ناتو از بیان این نکته حیاتی درباره محل دقیق شلیک سوریه به سوی این جت ترکی نشان می دهد که آن چه سوریه بیان می کند درست است. با این وجود، ناتو بر محکوم کردن سوریه تاکید دارد. این ائتلاف نظامی می گوید هدف قرار دادن این جت جنگنده "نمونه دیگری از بی اعتنایی سوریه به قوانین بین المللی، جان انسان ها و صلح" است. (این در حالی است که) چنین محکومیتی به طرز مشمئزکننده ای از همان ائتلافی مطرح می شود که سال گذشته (خود) قوانین بین المللی را به سخره گرفت. این سازمان قطعنامه 1973 شورای امنیت سازمان ملل را از یک حکم "منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی" به "محافظت از حقوق بشر" تغییر داد و از آن به عنوان چراغ سبزی برای هفت ماه عملیات بمباران هوایی این کشور استفاده کرد. حملات رعدآسای ناتو به لیبی با استفاده از حملات پهپادها، موشک های کروز و با بیش از 11 هزار سورتی بمباران صورت گرفت. شمار مرگ غیرنظامیان مشخص نیست، اما می تواند تا 50 هزار نفر باشد؛ چرا که بمب افکن های ناتو مراکز شهری، بلوک های آپارتمانی، فروشگاه های مواد غذایی و زیرساخت ها و تاسیسات عمومی مانند ایستگاه های آب و برق را هدف قرار دادند. فقط یکی از این حملات به یک مجموعه کشاورزی در زیلتان 80 کشته بر جای گذاشت و این فقط یکی از اقدامات بی شمار ناتو در لیبی است که معادل جنایت جنگی است. نابودی جنایتکارانه لیبی توسط ناتو راه را برای فروپاشی دولت معمر قذافی، رهبر این کشور هموار کرد. لیبی اکنون به ویرانه ای تبدیل شده است که در آن وضعیت بی قانونی حکمفرماست و شبه نظامیان مسلحی در آن در جدال هستند که مداخله غیرقانونی ناتو بر مردم در رنج این کشور شمال آفریقا تحمیل کرد. این آن چیزی است که راسموسن، دبیرکل ناتو به عنوان احترام به قوانین بین المللی، جان انسان ها و صلح مد نظر دارد؟ واکنش اردوغان، نخست وزیر ترکیه به خصوص درباره معیارهای دوگانه منفعت طلبانه و ورشکستگی اخلاقی ناتو آموزنده است. دو سال قبل در ماه مه 2010 یک کشتی غیرنظامی ترکیه حامل کمک های حیاتی انسان دوستانه برای مردم تحت محاصره فلسینی ساکن غزه مورد حمله کماندوهای اسراییلی قرار گرفت. مانند مورد حمله مناقشه به این هواپیمای ترکیه، نیروهای ضربت اسراییلی یک کشتی کمک های غیرنظامی را مانند دزدان دریایی در آب های بین المللی ربودند و سرنشینان بی دفاع کشتی ماوی مرمره را به قتل رساندند. این آدمکشی با جزئیات دقیق توسط دوربین های مداربسته ضبط شد. اگر صحبت از "اقدام خصومت ورزانه" باشد این حمله اسراییلی به این کاروان کمک رسانی ترکیه نمونه آن است. در ابتدا، رهبر ترکیه شدیدا این اقدام بی قانونی (رژیم) اسراییل در آب های بین المللی را محکوم کرد. وی با توجه به این تجاوز فاحش به قربانیان کاری کمتر از این نمی توانست انجام دهد. اما با وجودی که تاکید کرد که واکنشی دندان شکن در زمان مناسب به این اقدام خواهد داد، رهبر و دولت ترکیه تاکنون کل موضوع را به فراموشی سپرده اند. این حمله در واکنش به این هواپیمای نظامی خارج از خاک سوریه موارد خلاف قاعده ای را بیان می کند. در مورد کشتی کمک رسانی ماوی مرمره هیچ درخواستی برای برگزاری اجلاس اضطراری ناتو برای ارزیابی آن چه به طرز غیرقابل انکاری حمله بی مورد (رژیم) اسراییل ـ که خطرناک تر بود به خاطر این که منجر به کشته شدن 9 تن شد ـ از سوی ترکیه مطرح نشد. هیچ اجلاس عجولانه ای در بروکسل برگزار نشد؛ هیچ محکومیت شدیداللحنی از سوی ناتو علیه این اقدام آشکار تجاوز بین المللی از سوی (رژیم) اسراییل مطرح نشد. با این مقایسه، اردوغان و متحدان ناتویش نشان دادند که خادمان دستورات اولیه منافقان هستند. اما ورشکستگی اخلاقی آن ها با چند حقیقت ساده دیگر حتی درباره حمله به این هواپیمای نظامی ترکیه آشکار می شود. رسانه های عمومی غربی زمینه ساز بسیار مهم این حادثه هستند. این شایعه که اگر نقض حریم خاک سوریه توسط هواپیمای نظامی ترکیه نباشد پس از 15 ماه، تجاوز بی وقفه ترکیه و دیگر اعضای ناتو به سوریه صورت می گیرد بر سر زبان هاست. ترکیه برای تروریستی مسلح از لیبی، عربستان سعودی و عراق برای تجاوز به سوریه و ایجاد یک عملیات تروریستی برای بی ثبات سازی دولت بشار اسد، رییس جمهور سوریه پایگاه های زمینی فراهم کرده است. ترکیه به همراه اعضای برجسته ناتو، امریکا، انگلیس و فرانسه، در یک جنگ پنهانی تجاوز علیه سوریه مشارکت دارند که حاکمیت های عربستان سعودی و قطر بیش از 100 میلیون دلار برای آن هزینه کرده اند. این عملیات تروریستی که در آن از حملات خودروهای بمب گذاری شده در دمشق، حلب و دیگر شهرهای سوریه استفاده شده جان صدها تن را گرفته است. در آن آدم ربایی، تیراندازی و خرابکاری در خطوط لوله نفت صورت گرفته و مدارک محکمی وجود دارد که نشان می دهد قتل عام در شهرهای حوله و قبیر کار مزدوران تحت حمایت ناتو است؛ نه آن گونه که سیاستمداران و رسانه های غربی ادعا می کنند کار ارتش سوریه است. این تجاوز جنایتکارانه به سوریه و شهروندانش توسط ناتو و نمایندگانش آشکارا عملیات پنهانی برای تغییر رژیم است. این بخشی از یک طرح دیرینه غرب است برای دوباره نویسی نقشه سیاسی خاورمیانه و دستیابی به نفت و مطیع ‎سازی کشورهایی که تلقی می شود در برابر سلطه غرب در منطقه مقاومت می کنند. آن چه در سوریه در حال وقوع است باید در بافت جنگ های ناتو به رهبری امریکا برای اشغال عراق، افغانستان و لیبی دیده شود. براندازی دولت اسد در دمشق بخشی از طرح جنگی غرب برای ایران و رقبای ژئوپولتیک خود یعنی روسیه و چین است. فینیان کانینگهام مقالات بسیاری به زبان های مختلف در زمینه امور بین الملل نوشته است. بسیاری از مقالات اخیرش در سایت خبری "گلوبال ریسرچ" مستقر در کانادا منتشر شده است. تخصص وی در زمینه های امور خاورمیانه و شمال آفریقاست و با چند رادیو امریکایی و پرس تی وی، و راشا تودی گفت وگوی رادیویی و تلویزیونی انجام داده است. علاقه وی به امپریالیسم و جنگ، کشاورزی و سیاست تجاری، تاثیرات زیست محیطی، علم و فن آوری و حقوق بشر است. وی پیشتر در بحرین مستقر و شاهد تحولات سیاسی در این شیخ نشین حاشیه خلیج فارس طی سال 2011 و سرکوب معترضان دموکراسی خواه توسط نیروهای سعودی بود. وی به خاطر نگاه منتقدانه خود در روزنامه نگاری که طی آن موضوعات نقض حقوق بشر توسط این رژیم تحت حمایت غرب را برجسته می کرد از بحرین تبعید شد. برای سال ها وی در رسانه ها دبیر و نویسنده بود. از جمله این رسانه ها روزنامه های میرور، آیریش تایمز و ایندیپندنت هستند. وی اصالتا اهل بلفاست ایرلند است و اکنون در شرق آفریقا در حال نوشتن کتابی درباره بحرین و بیداری اسلامی است. (این مقاله به طور اختصاصی توسط فینیان کانینگهام، تحلیل گر برجسته ایرلندی برای وب سایت پرس تی وی نوشته شده و استفاده از آن با ذکر منبع انتشار بلامانع است)