طالبان چگونه باشندگان یک روستا در بامیان را کوچ دادند؟

چند روز پیش هیأتی از طالبان همراه با کوچی‌ها و مأموران مسلح طالبان به روستای «رشک» رفتند و 25 خانواده از ساکنان بومی این روستا را کوچ دادند.

بر اساس گزارش منابع محلی، این هیأت به دستور مستقیم عبدالله سرحدی، والی طالبان در بامیان به روستای رشک رفته و هزاره‌های بومی را کوچ داده‌اند تا کوچی‌های پشتون در خانه‌های آنان جابه‌جا شوند.

این خانواده‌ها در حالی کوچ داده شدند که نمایندگان از محاکم تمیز طالبان در کابل، دوبار حکم بررسی مجدد این دعوای حقوقی را گرفته‌اند، اما محاکم طالبان در بامیان نه تنها به این حکم توجه نکرده‌اند، بلکه هیأتی را همراه با کوچی‌ها برای کوچ‌دادن مردم به محل فرستادند.

کوچ اجباری 25 خانواده هزاره از روستای رشک ولسوالی پنجاب بامیان، در ادامه‌ی سیاست‌های تبعیض‌آمیز و فشارهای گسترده این علیه هزاره‌ها در افغانستان است؛ سیاستی که محور اصلی آن را سرکوب، کشتار، غصب زمین و کوچ اجباری تشکیل می‌شود.

بر اساس روایت منابع محلی، کوچی‌های پشتون چندین دهه است که ادعای مالکیت بخشی از زمین‌های هزاره‌ها را در منطقه‌ی «پشته غرغری» ولسوالی پنجاب بامیان دارند.

طبق اطلاعات منابع مردمی، کوچی‌ها یکبار در سال 1352 خورشیدی ادعای مالکیت بخشی از زمین‌های زراعتی این منطقه را مطرح کردند، اما یکی از ساکنان محل به اسم «عوض علی» علیه آنان برخواست و در نتیجه کوچی‌ها نتوانستند این زمین‌ها را تصرف کنند.

باشندگان محل روایت می‌کنند که کوچی‌ها شب‌هنگام «عوض علی» را به قتل رساندند و هنوز مشخص نیست که با جسد او چه کرده‌اند.

کوچی‌ها مسلح در سال 1378 و دور اول حاکمیت طالبان نیز به پشته‌غرغری هجوم برده و اموال باشندگان این منطقه را غارت کرده بودند.

پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، کوچی‌ها باردیگر دعوا علیه هزاره‌ها را آغاز کردند.

منابع مردمی می‌گویند که «کمیسیون منازعات کوچی و ده نشین طالبان» بدون بررسی اسناد هزاره‌ها و سابقه تاریخی حضور آنان در این منطقه، این دعوای حقوقی را به نفع کوچی‌ها فیصله کرده‌اند.

باشندگان محل فیصله این کمیسیون را نپذیرفته و آن را «ناعادلانه» و «یک‌جانبه» دانسته و با مراجعه به محاکم طالبان در کابل، خواستار بررسی مجدد آن شده است.

اما طبق گزارش منابع محلی، محاکم و ادارات محلی طالبان همچنین بر فیصله کمیسیون حل منازعات کوچی و ده‌نشین تأکید دارند و به حکم محاکم این گروه در کابل نیز توجه ندارند.

بر این اساس، والی طالبان دیروز هیأتی را برای کوچ اجباری باشندگان روستای «رشک» فرستاد و این هیأت لوازم و وسایل 25 خانواده اهل این روستا را از خانه‌های شان بیرون انداختند و خانه‌های آنان را قفل کردند تا تسلیم کوچی‌ها شود.

در نزدیک به چهار سال گذشته، یکبار دیگر تلاش ها برای «غصب زمین»‌های شیعیان هزاره در مناطق مختلف افغانستان افزایش یافته است.

از ولایت مرکزی دایکندی گرفته تا منطقه «جوی نو» در ولسوالی ارزگان خاص و از بامیان گرفته تا ناهور و جغتو و سایر ولسوالی های غزنی.

در موارد مختلف نیز کمیسیون حل منازعات کوچی و ده‌نشین طالبان و محاکم این گروه به نفع افرادی متعلق به قوم پشتون فیصله کرده اند و شیعیان هزاره را مجبور به پرداخت میلیون ها افغانی غرامت و یا کوچ‌ اجباری کرده‌اند.

در شماری موارد طالبان حتی ساکنان بومی مناطق هزاره نشین افغانستان را به دلیل عدم پرداخت غرامت به پشتون ها، بازداشت، زندانی و شکنجه کرده اند.

فشارهای طالبان در گزارش های مستندی از سوی رسانه ها، مستندسازی و نشر شده است و به سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری بین‌المللی نیز فرستاده شده است.

فعالان هزاره می گویند که هزاره‌های این کشور اکنون با «نسل کشی»، «کوچی اجباری از مناطق بومی» و «غصب زمین» های‌شان مواجه هستند.

دو سال پیش مجمع آسیایی برای حقوق بشر و توسعه نیز با نشر گزارشی، گفت که هزاره‌های افغانستان در زیر سلطه طالبان در خطر جدی «نسل کشی آهسته» قرار دارند و طالبان آنها را به دلایل قومی و مذهبی سرکوب می کنند.

گزارشگران سازمان ملل متحد نیز تأیید کرده‌اند که هزاره‌ها در افغانستان با تبعیض و سرکوب سیستماتیک مواجه هستند.

شوراهای شهری در کشورهای مختلف جهان نیز در چهار سال اخیر «نسل‌کشی هزاره‌ها» را در افغانستان به رسمیت شناخته و خواستار توقف آن شده‌اند.