تمدید تحریم های طالبان روی میز شورای امنیت سازمان ملل

 رژیم تحریم‌های 1988 افغانستان شامل مسدودسازی دارایی‌ها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی علیه افراد و نهادهای مرتبط با طالبان است. این تحریم‌ها علیه کسانی اعمال می‌شود که در خشونت نقش دارند، سلاح تأمین می‌کنند، نیرو جذب می‌کنند یا از فعالیت‌های تهدیدکننده صلح و ثبات افغانستان حمایت می‌کنند.

به‌جز استثنای بشردوستانه‌ای که در قوس 1400 تصویب شد، این رژیم تحریمی از زمان بازگشت طالبان به قدرت تغییر اساسی نکرده است.

در بخش محدودیت‌های سفر، ایالات متحده در سال جاری میلادی بیشتر درخواست‌های ارائه‌شده برای معافیت از ممنوعیت سفر افراد تحریم‌شده طالبان را رد کرده است. امریکا در مکاتبه‌ای با اعضای کمیته تحریم‌ها در ماه اسد اعلام کرد که درخواست‌های معافیت را به‌صورت موردبه‌مورد و با سخت‌گیری بیشتری بررسی می‌کند.

در این نامه تأکید شده است که طالبان همچنان از «دیپلماسی گروگان‌گیری» استفاده می‌کند و به تعهدات خود در زمینه مبارزه با تروریسم پایبند نبوده است. پس از این موضع‌گیری، برخی کشورها به‌جای درخواست معافیت، تنها سفر افراد تحریم‌شده طالبان را به کمیته اطلاع داده‌اند.

کمیته تحریم‌های 1988 افغانستان که نهادی زیرمجموعه شورای امنیت است، مسئول نظارت بر اجرای این تحریم‌ها، تعیین افراد و نهادهای مشمول تحریم، بررسی درخواست‌های معافیت و ارائه گزارش به شورای امنیت است. تیم نظارت نیز با تهیه گزارش‌ها، ارائه توصیه‌ها و بازبینی فهرست تحریم‌ها، از کار این کمیته پشتیبانی می‌کند.

آخرین دور مذاکرات درباره مأموریت تیم نظارت در قوس 1403 برگزار شد که به تمدید مأموریت این تیم و باقی‌ماندن طالبان در فهرست تحریم‌ها انجامید.

ادامه ارتباط طالبان با گروه‌هایی مانند تحریک طالبان پاکستان، القاعده و جنبش اسلامی ترکستان شرقی، سیاست‌های محدودکننده این گروه علیه زنان ـ از جمله ممنوعیت آموزش دختران ـ و ناتوانی در ایجاد حکومت فراگیر، از عواملی عنوان شده‌اند که می‌توانند به تمدید دوباره این تحریم‌ها منجر شوند.