کار به جای مکتب؛ روایت تلخ کودکان کارگر در کابل

افزایش حضور کودکان کارگر در جاده ها و بازارهای کابل، نگرانی‌ها از گسترش فقر و محرومیت از آموزش را بیشتر کرده است.
 
شماری از باشندگان کابل می‌گویند که این کودکان به‌جای رفتن به مکتب، برای تأمین نان خانواده ساعت‌های طولانی درجاده‌ها کار می‌کنند. 

شهاب‌الدین، باشنده‌ی کابل، در این‌باره گفت: «زمانی که در شهر رفت‌وآمد می‌کنیم، کودکان خردسال را می‌بینیم که بوتل‌ها را جمع‌آوری می‌کنند و شیشه‌های موترها را پاک می‌کنند. باید توجه بیشتری به این کودکان صورت گیرد.»

شفیق‌الله، باشنده‌ی دیگر کابل، افزود: «کودکان زیادی هستند که در کنار جاده‌ها کار می‌کنند؛ برخی پلاستیک جمع‌آوری می‌کنند. خواست من از دولت این است که برای این کودکان زمینه‌ی کار و آموزش را فراهم سازد.»

درهمین حال، شماری از کودکان کارگر از مسوولان می‌خواهند تا زمینه‌ی آموزش را برای‌شان فراهم‌آورد و نیز با آن‌ها کمک کند.

گل اعظم، کودک کارگر گفت: «خانه‌ی ما در ولسوالی قرغه است و من به این‌جا آمدم تا کار کنم، چون در خانه پول نیست. از روی ناگزیری برای کار بیرون شدم و وسایل کهنه را جمع‌آوری و می‌فروشم.»

زمری، یکی دیگر از کودکان کارگر می‌گوید: «اینجا آمده‌ام تا کار کنم، اما کار و بار نیست. وسایل کهنه را می‌فروشم، ولی با این کار هم گذاره نمی‌شود. حکومت هم به ما توجه نمی‌کند.»

هرچند وزارت کار و امور اجتماعی به‌تازه‌گی درباره‌ی کودکان کارگر چیزی نمی‌گوید؛ پیش از این هم‌واره برپشتیبانی کودکان کارگر پافشاری کرده است.
گفتنی‌ست؛  که افزایش کودکان کارگر در کابل، تنها یک مشکل اقتصادی نیست؛ بل زنگ خطری برای جامعه است. 
تا زمانی که فقر، بی‌کاری و کم‌بود فرصت‌های آموزشی پابرجا باشد، کودکان بیش‌تری ناچار خواهند شد کودکی خود را در خیابان‌ها و زیر بار کار از دست بدهند.