
هم زمان با ادامه تلاش طالبان برای به دست آوردن کرسی افغانستان در سازمان ملل متحد، نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در این سازمان، در واکنشی تند گفته است که این گروه بر اساس هیچ معیار پذیرفته شده ای، واجد مشروعیت برای نمایندگی افغانستان در سطح بین المللی نیست.
زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
فایق روز چهارشنبه، 30 ثور، در صفحه ایکس خود نوشته است که کرسی نمایندگی در سازمان ملل متعلق به حکومتهایی است که از مسیر مشروع، مبتنی بر اراده مردم و با رعایت اصول حقوق شهروندی به قدرت رسیده باشند.
او تأکید کرده است که طالبان تاکنون نتوانستهاند به تعهدات اساسی مورد انتظار جامعه جهانی پاسخ دهند و در نتیجه، ادعای آنان برای تصاحب کرسی افغانستان در سازمان ملل فاقد پشتوانه سیاسی و حقوقی است.
به گفته او، در افغانستان تحت حاکمیت طالبان، همچنان محدودیتهای گسترده بر حقوق زنان و دختران اعمال میشود؛ از جمله بسته بودن مکاتب و دانشگاهها، محدودیت در کار و مشارکت اجتماعی، و نبود یک نظام سیاسی فراگیر. فایق همچنین به افزایش فقر، بیکاری، مهاجرت، و وضعیت شکننده اجتماعی و امنیتی در کشور اشاره کرده است.
او افزوده است که مواردی مانند سرکوب آزادی بیان، فشار بر رسانهها، گزارشهای مربوط به نقض حقوق بشر، و نگرانیها از فعالیت گروههای افراطی، از عوامل اصلی عدم به رسمیت شناخته شدن طالبان در سطح بینالمللی است.
این اظهارات در حالی مطرح شده که امیرخان متقی، وزیر امور خارجه طالبان، در دیدار با جورجت گانیون، سرپرست دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، بار دیگر خواستار واگذاری کرسی افغانستان در این سازمان به نماینده طالبان شده است.
طالبان از زمان بازگشت به قدرت در سال 2021 بارها این درخواست را مطرح کردهاند، اما سازمان ملل متحد تاکنون به دلیل نبود اجماع بینالمللی و عدم شناسایی رسمی این گروه، این کرسی را به طالبان واگذار نکرده است.
در حال حاضر، نمایندگی افغانستان در سازمان ملل همچنان در اختیار نصیراحمد فایق، دیپلمات دولت پیشین افغانستان قرار دارد و وضعیت این کرسی یکی از موضوعات حلنشده در دیپلماسی افغانستان پس از 2021 باقی مانده است.
بر اساس موضعگیریهای سازمان ملل و کشورهای مختلف، به رسمیت شناختن هر حکومت در افغانستان منوط به تشکیل یک ساختار سیاسی فراگیر، احترام به حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان، و پایبندی به تعهدات بینالمللی است؛ شرایطی که تاکنون از سوی طالبان بهعنوان مانع اصلی در مسیر به رسمیت شناخته شدن مطرح شده است.