تهران چشم بر تحرکات استخباراتی غرب در افغانستان نبسته است

حضور چند شهروند افغانستانی در مراسم ادای احترام به پیکر قائد شهید که با نوع معرفی مجری مراسم، حاشیه‌ای یک هفته‌ای را در فضای روابط بین دو کشور به وجود آورده بود، با سخنان هفته گذشته معاون سفارت ایران در کابل مبنی بر اینکه «تهران» هیچ رویارویی و تقابلی میان گروه‌های افغانستانی را «مقاومت» نمی‌داند، اتمام حجت با رفتارهایی از این دست بود که سعی دارد طی سال‌های اخیر از هر لطف کوچک و بزرگ تهران برای وزن‌کشی در عرصه رقابت‌های داخلی افغانستان به نفع خود بهره برده و آن را مصادره به مطلوب نماید.

 به‌دنبال اظهارات سیدحسن مرتضوی، درباره تقابل‌ میان طیف‌های افغانستانی که در واقع اظهارنظر رسمی «تهران» بود، واکنش‌هایی از سوی این طیف در برخی رسانه‌ها و محافل دیده و یا شنیده می‌شود که از یک‌سو سعی در شخصی خواندن این اظهارات دیپلمات با سابقه دارند و از سوی دیگر بر اساس رصدها و شواهد موجود در یک حرکت بسیار ناشیانه اقدام به کشاندن پای لشکر فاطمیون به این مسئله نموده‌اند!

اما نکته‌ای که پیش از دیگران باید خود این طیف، متوجه آن باشند اینکه رفتارهای دوگانه آنان و نشست‌وبرخاست‌های هم‌زمان با عوامل مستقیم و غیرمستقیم سازمان‌های جاسوسی و امنیتی غربی‌، به ویژه فرانسوی‌ها و در عین حال، تقلا برای برگزاری جلساتی با مقامات ایرانی، تصویری مضحک از آنان را در مراکز تصمیم‌ساز رقم زده است!

واقعیت این است که دیگر کسی در تهران، اظهارات به‌ظاهر جانبدارانه از ولایت فقیه برخی از این طیف در رسانه‌هایی همچون افغانستان اینترنشنال را جدی نمی‌گیرد و برای آن ارزشی قایل نیست؛ چه اینکه نمی‌توان هم‌زمان از یک‌سو با مقامات کنگره امریکا نشست و برخاست داشت و یا با افراد معلوم‌الحالی همچون برنارد لوئی، چهره فرانسوی صهیونیست، دیدار و گفت‌وگو کرد و از سوی دیگر، برای چنین رفتارهایی توجیهی قابل قبول ارائه داد.

داعیه‌دارانی از این دست که مدعی نمایندگی از مردم افغانستان هستند، مدت‌هاست که از سوی اداره کل امنیت خارجی فرانسه(DGSE) و سازمان اطلاعات ترکیه(میت) آلوده شده‌اند؛ بدانند یا ندانند و بخواهند یا نخواهند.

در تهران، چشم‌ها بر تحرک ویروس‌های سرگردان مراکز استخباراتی اروپایی و آمریکایی بسته نیست... .