متن سخنرانی کرزی، در مجمع دموکراسی بالی

بسم الله الرحمن الرحیم جلالتمآب یودهویونو، رییس جمهوری اندونیزیا، جلالتمآبان روسای دولت ها و حکومات، نمایندگان محترم، خانمها و آقایان! السلام و علیکم جناب رییس جمهوری اندونیزیا! از اینکه از افغانستان دعوت کردید تا در این اجلاس مهم برای دموکراسی اشتراک کند، اظهار سپاس میکنم. مخصوصاً از اینکه از شخص خودم دو بار برای اشتراک در این مجمع دعوت کردید ممنون هستم. جناب آقای رییس! امروزه، موضوع "دموکراسی و حکومت داری جهانی" به عنوان مسایل حیاتی مورد علاقه و نگرانی جمعی همه ما در این اجلاس مورد بحث قرار خواهند گرفت. ما شاهد یک حرکت سریع جهانی به سمت دموکراسی هستیم، حرکتی که انگیزه آن بیشتر ریشه در خواسته های همیشگی برای تغییر و تحول داشته و برخاسته از گرایشات نوین قرن بیست و یکم است. امروزه، دموکراسی نه تنها نمادی از خواسته های مردم به آزادی خواهی، برابری و خودارادیت است، بل محصولیست از ظهور یک جامعه مدنی جهان شمول، فعالیت های اجتماعی، رسانه های اجتماعی و تکامل تکنالوژی ارتباطات. از جانب دیگر، در حالیکه ایده آل های جهان شمول دیموکراسی از برتری های برخوردار است، اما تا تحقق این نظام به عنوان نظام حکومت داری عادل و پسندیده هنوز راه طولانی در پیش است. در واقع، همگون به اینکه دیموکراسی منحیث نوع نظام حکومت داری در سراسر جهان در حال گسترش است، مغایرت ها و نقایص این نظام نیز پدیدار می شوند. خانمها و آقایان! برای ملت های مانند افغانستان، آزمون واقعی مقبولیت و پسندیده بودن نظام دیموکراتیک تنها در تحقق آزادی های فردی و یا مشارکت سرتاسری مردم در انتخابات خلاصه نشده، بل در واقع در موثریت آن در گسترش اصل همه شمولیت، ثبات، و آینده امیدوارکننده برای یک ملت صورت میگیرد. برعلاوه، برای اینکه یک نظام دیموکراتیک بتواند صلح و عدالت را ترویج کند، این نظام باید آیینهء از حکومت داری خوب و حاکمیت قانون باشد، که در واقع برای نهادینه شدن دیموکراسی در افغانستان حایز اهمیت بلندی می باشد. خانمها و آقایان! از دید من، تجربه متناوب افغانستان از روند دیموکراتیزه شدن در اوایل قرن 21 الی تلاش پیگیر مان در ده سال گذشته همه نشان داد که دموکراسی همانگونه که در افغانستان دیدیم تنها زمانی میتواند به موفقیت برسد که با سنت ها و ارزش های یک کشور و یا مردم آن سازگار باشد. در قرن بیستم، تجربه افغانستان در این روند دو و یا سه بار بخاطری صدمه دید که این بعد مهم آن از نظر افتاده بود. اما، این بار، تجربه افغانستان حتی فراتر از انتظار ما موفق بوده است و این موفقیت بخاطری بدست آمد که ما همواره به روش های دموکراتیک و ارزش های پابند بوده یم که سنت های دیرینه مردم ما آنرا اجازه میدهد. یکی از چنین روش ها لویه جرگه مردم افغانستان است. ما تا حال دو انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی را پشت سر گذاشتیم و دو بار انتخابات پارلمانی را برگزار کردیم. ما شاهد بودیم که مردم حتی با وجود خشونت ها و خطرات در این انتخابات شرکت کردند. زنانی را سراغ داریم که ساعت ها با پای پیاده در هوای سرد و برفی به پای صندوق های رای رفتند. عالی جنابان، خانمها و آقایان! می خواهم مثالی را از انتخابات ریاست جمهوری سال 2005 افغانستان خدمت شما بازگو کنم. یک خانم از ولایت فراه به مرکز رای دهی آمد و کارت رای دهی دختر خود را نیز با خود داشت، دخترش تازه فرزندی به دنیا آورده بود و نتوانست خودش در این روند اشتراک کند. این خانم به مسئول انتخاباتی گفت " من میخواهم از طرف دخترم نیز رای بدهم"، مسئول رای دهی برایش گفت نمی توانید به نمایندگی شخص دیگری رای دهید، فقط صاحب اصلی این کارت میتواند رای دهد. این خانم میرود، اما زود با دخترش یکجا برمیگردد، دخترش که نوزاد را نیز با خود آورده بود، رای خود را به صندوق می ریزد. این خود بیانگر آنست که کشور در مسیر درستی در حرکت بوده و خود را برای این تمرین دموکراتیک عیار ساخته است. در نتیجه تحقق این روند، امروز 27 درصد پارلمان افغانستان را زنان تشکیل میدهند؛ میزان مشارکت در فعالیت های رسانه ای، اقتصادی و اجتماعی در کشور گسترش یافته و افغانستان صاحب مجلس سنا و مجلس نمایندگان است. تا یک سال و نیم دیگر، انتخابات ریاست جمهوری برای سومین بار در افغانستان برگزار خواهد شد و ما نهایت تلاش خواهیم کرد تا این انتخابات به گونه درست برگزار گردد و آرزو داریم جامعه جهانی نیز با ما در امر برگزاری شایسته این انتخابات همکاری کنند. با این کار، افغانستان چند گام دیگر در تامین آینده مطمین، دیموکراتیک و بهتر به پیش خواهد گذاشت. اما، آنگونه که رییس جمهور یودهویونو در سخنانش خاطرنشان کردند، دیموکراسی تنها زمانی می تواند به کامگاری برسد که قوت و ریشه داخلی پیدا کرده و بازتاب دهنده شرایط مشخص و مربوط همان جامعه یا ملت باشد. این سخنان خیلی بجا و دقیق اند و ما آنرا عملاً در افغانستان آموختیم. در خصوص حکومت داری جهانی، فکر میکنم هیچ کسی شاید با من اینجا مخالف نباشد که هستند نهاد های در جهان که نه دادگر اند و نه دموکراتیک. به گونه مثال، شورای امنیت سازمان ملل متحد ممثل همه ما نیست، داشتن پنج عضو دایمی با حق رد یا ویتو دموکراتیک نیست، روابط میان شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل نیز دموکراتیک نیست و ما همه آرزو داریم که این همه دموکراتیک شوند. اما اینکه چگونه به آن دست یابیم چیزیست که افغانستان منحیث یک کشور کوچک نمی تواند بر آن اثرگذار باشد. اما آنچه در توان داریم اینست که صدای خود را بلند میکنیم و اصل آزادی بیان آنرا اجازه میدهد. بنابرین، ما خواستار یک نظم دموکراتیک جهانی هستیم و آرزو داریم همه ما یکجا در این مسیر به پیش رویم. جناب رییس جمهور! یکبار دیگر از اینکه از ما دعوت کردید تا در این اجلاس اشتراک کنیم تشکر میکنیم و از این ابتکار بجا در برگزاری مجمع دیموکراسی در بالی قدر داری می نماییم. ما همه باید در این مسیر راهگشا باهم بوده تا خدمتی برای کشور های خود و تحقق حکومت داری جهانی انجام دهیم. از توجه شما تشکر میکنم