گسترش روابط تهران و کابل؛ جنجال ها بر سر همکاری اقتصادی ایران و افغانستان

هم‌زمان با مطرح‌شدن ابعاد تازه‌ای از همکاری‌های اقتصادی میان ایران و افغانستان، واکنش‌ها به اظهارات محسن زنگنه، نماینده مجلس شورای اسلامی ایران، درباره توافق اقتصادی با حکومت افغانستان، به بحثی جنجالی در فضای مجازی تبدیل شده است؛ بحثی که در آن، برخی کاربران با طرح ادعاهایی درباره واگذاری خاک و سرزمین ایران به کشور همسایه، به انتقاد از این توافق پرداخته‌اند.

این در حالی است که بررسی دقیق محتوای اظهارات مطرح‌شده و جزئیات توافق‌های اقتصادی، برای تفکیک واقعیت از فضاسازی‌های رسانه‌ای ضروری است. همکاری اقتصادی میان دو کشور همسایه، در صورت برخورداری از چارچوب‌های روشن و تأمین منافع متقابل، می‌تواند زمینه‌ساز توسعه تجارت، تقویت پیوندهای منطقه‌ای و گسترش همکاری‌های دوجانبه باشد.

در همین حال، انتشار مواضع مشابه از سوی شماری از چهره‌ها و حساب‌های فعال در فضای مجازی، پرسش‌هایی را درباره منشأ و اهداف این موج انتقادی مطرح کرده است. برخی منتقدان، این هم‌زمانی را نشانه‌ای از شکل‌گیری فضایی هماهنگ علیه گسترش روابط اقتصادی تهران و کابل می‌دانند؛ هرچند داوری قطعی درباره وجود هماهنگی سازمان‌یافته، نیازمند شواهد و مستندات معتبر است.

آنچه اهمیت دارد، این است که اختلاف‌نظرهای سیاسی و رسانه‌ای نباید به ابزاری برای ایجاد بدبینی میان مردم ایران و افغانستان تبدیل شود. دو ملت با برخورداری از پیوندهای تاریخی، فرهنگی و همسایگی دیرینه، می‌توانند از مسیر گفت‌وگو و همکاری اقتصادی، منافع مشترک خود را تقویت کنند.

اکنون پرسش اساسی این است که جزئیات توافق اقتصادی مورد بحث چیست، چه منافعی برای دو کشور در پی دارد و ادعاهای مطرح‌شده تا چه اندازه با اسناد و واقعیت‌های موجود مطابقت دارد؟ پاسخ به این پرسش‌ها، بیش از جنجال‌های مجازی، به شفاف‌سازی رسمی و اطلاع‌رسانی مستند نیازمند است.

توسعه روابط تهران و کابل، زمانی به سود هر دو ملت خواهد بود که بر پایه شفافیت، منافع متقابل و احترام به حاکمیت ملی دو کشور پیش برود.

از شریفی زارچی حامی حملات وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران گرفته تا همسر دوم مقام ارشد دولت حسن روحانی، تا اکانت یک پروژه بگیر رسوای مجازی و... همه یک‌کاسه، محتوای یک‌سان و البته ادعای کذبی را مطرح می‌کنند، سرنخ ماجرا را کجا باید دنبال کرد؟! چه اتفاقی این جماعت را در این مقیاس از خودبی‌خود و عصبانی کرده که هیچ ابایی از کنار هم قرار گرفتن[حداقل این‌هایی که داخل  ایران هستند] ندارند؟!