نگرانی دولت از مداخله امنیت زدای خارجی

اظهارات حامد کرزی، رییس جمهور در نشست اخیر خود با نخست وزیر انگلیس و رییس جمهور پاکستان در لندن، نشان از نگرانی دولت در مورد مداخله بیگانگان در امور داخلی کشور دارد؛ مداخله ای که می تواند به امنیت زدایی هر چه بیشتر در آینده افغانستان بیانجامد. نشست سه جانبه انگلیس، افغانستان و پاکستان، در روز شانزدهم دلو به میزبانی لندن آغاز شد. در این نشست دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس، حامد کرزی و آصف علی زرداری روسای جمهور افغانستان و پاکستان با یکدیگر در خصوص موضوعات مربوط به افغانستان به بحث و گفت و گو پرداختند. همزمان تارنمای بی بی سی مهمترین محورهای مورد بحث در این نشست را در خصوص شیوه های تامین و حفظ امنیت در منطقه مرزی افغانستان و پاکستان و جلوگیری از آغاز دوباره فعالیت طالبان پس از خروج نیروهای بین المللی از افغانستان در سال 2014 میلادی، اعلام کرد. گفت و گوهای سه جانبه میان مقام های انگلیس، افغانستان و پاکستان در لندن، سومین دور از این مذاکرات به شمار می رود و طرف های حاضر در آن پیش از این در کابل و نیویورک نیز گفت وگوهای مشابهی داشته اند. در همین حال به گفته تارنمای انگلیسی بی بی سی، یکی از مهم ترین موضوع های مورد توجه طرفین در این نشست، یافتن راهی برای حضور طالبان در مذاکرات صلح در افغانستان است! این در حالی است که حامد کرزی رئیس جمهور از ایده حضور نمایندگان طالبان در مذاکرات صلح افغانستان ناخرسند است. کرزی چند روز پیش از این در چهاردهم دلو ماه جاری، در مورد گفت وگو با طالبان هشدار داد. رییس جمهور کرزی در اظهاراتی که ازسوی تارنمای بی بی سی منتشر شد، گفت که تلاش های پراکنده داخلی و خارجی برای گفت و گو با شورشیان ممکن است روند صلح را از مسیر اصلی اش منحرف کند. کرزی در عین حال در مقاله ای که به تازگی بخش هایی از آن در بی بی سی منتشر شده است، یادآور می شود خواهان اتحاد تمام مردم افغانستان برای برقراری صلح در کشور است. او در این مقاله به گونه ای کنایه آمیز می نویسد: اگر جنگ را خارجی ها به ما تحمیل کردند، ابتکار صلح باید در دستان خودمان باشد. در غیر آن نتیجه ای که ملت منتظرش است، هیچ گاه به دست نخواهد آمد. به نوشته رییس جمهور کرزی در این مقاله، همانگونه که سقوط آخرین دولت کمونیستی و ورود مجاهدین به کابل، سبب آرامش و آزادی واقعی مردم ما نشد، به همین ترتیب اگر روند صلح کنونی مان به خوبی مدیریت نشود، می تواند سبب ضعیف تر شدن ما و پیدا شدن مشکلات تازه برای مان شود. باید یادآور شد که رییس جمهور کرزی معتقد است که بیگانگان با مطرح کردن لزوم حضور طالبان در مذاکرات صلح، قصد دخالت در این مذاکرات برای بدست آوردن مصالح و منافع خود را دارند. کرزی در دهم دلو در سخنانی که در یک کنفرانس مربوط به مدیریت آب در افغانستان ایراد کرد، بیگانگان را به دسیسه چینی در تلاش برای به دست گرفتن برنامه صلح افغانستان متهم کرد و افزود: دولت از این تلاشها آگاه شده و با آن مبارزه خواهد کرد. این در حالی است که در نشست اخیر کرزی با کامرون و زرداری، بار دیگر ازسوی مقام های خارجی بر اهمیت حضور طالبان در گفت و گوهای صلح در افغانستان تاکید شده است. گفتنی است که پیش از این نیز رییس جمهور کرزی، خارجی ها به ویژه آمریکایی ها را به تلاش برای پیشبرد روند صلح با طالبان بدون حضور دولت افغانستان متهم کرده است. کرزی در جریان واپسین سفر خود به آمریکا با صراحت اعلام کرد که هیچ خارجی نباید تلاش کند تا پروسه صلح در افغانستان را به دست خود بگیرد. باید اشاره کرد که در ماه های اخیر شماری از چهره های سیاسی مخالف دولت در کشور ازجمله اعضای جبهه ملی و حزب حق و عدالت فعالیت هایی برای شرکت در روند مذاکره با مخالفان مسلح دولت را افزایش داده اند و باتوجه به مسائل مطرح شده، واضح است که برخی کشورهای غربی ازجمله آمریکا و انگلیس نیز از این روند حمایت می کنند؛ آنچنانکه کرزی نیز چندین بار در اظهارات خود حتی در نشست تازه خود با نخست وزیر انگلیس و رییس جمهوری پاکستان نیز با لحنی منتقدانه به آن اشاره کرده است. در اثبات تلاش غرب برای مداخله در امور صلح در افغانستان، می توان به اطلاعیه روز دوشنبه، شانزدهم دلو (چهارم فوریه) دولت انگلیس در خلال مذاکرات سه جانبه اخیر اشاره کرد. در این اطلاعیه، علیرغم خواست کرزی برای عدم حضور طالبان در مذاکرات صلح افغانستان آمده است: این روند سه جانبه (نشست سه جانبه انگلیس، افغانستان و پاکستان) پیامی روشن برای طالبان دارد: اکنون زمان آن فرا رسیده است تا همه در یک روند سیاسی صلح آمیز در افغانستان مشارکت کنند. چنین شرایطی نشان می دهد که کشورهای غربی از دخالت های آشکار و پنهان خود در امور افغانستان دست نکشیده و آنگونه که کرزی گفته است همواره به دسیسه چینی در کشور می پردازند. آشکار است که غربی ها با نزدیک شدن موعد خروج نیروهایشان از افغانستان به جای فراهم آوردن فضایی که این خروج را تسهیل کند و به جای آنکه ابتکار عمل برای ایجاد امنیت را به دست دولت و مردم بسپارند، همچنان خواهان ادامه مداخله جویی های خود در افغانستان هستند. چنین وضعیتی خواه ناخواه، جوی از بی اعتمادی بین افغانستان و غرب ایجاد می کند و اذهان سیاستمداران، ملت افغانستان و چه بسا جامعه جهانی را به این سمت سوق می دهد که غرب به راحتی دست خود را از روی افغانستان بر نخواهد داشت، زیرا سیگنال ها و نشانه هایی دال بر این موضوع که کشورهای غربی خواهان بازگشت آرامش به افغانستان هستند به چشم نمی خورد. وضعیت افغانستان هم اکنون نیز نا امن است. رییس جمهور کشورمان با درک این وضعیت و دخالت های آشکار و گاها زیرکانه غربی ها بارها به آنها هشدار داده است و اعلام کرده که وضعیت امنیت در افغانستان پیش از ورود بیگانگان به کشور، بهتر بوده است. حامد کرزی همزمان با سفر خود به لندن برای شرکت در نشست سه جانبه، در گفت و گو با روزنامه گاردین با زیر سوال بردن استراتژی جنگی نیروهای خارجی در کشور گفت: قبل از ورود نیروهای انگلیسی به ولایت هلمند، این ولایت امن تر بود. کرزی تاکید کرده است که از مدت ها قبل تندروهای مسلح تهدیدی برای افغانستان نبودند، بلکه این مداخله خارجی ها است که افغانستان را با تهدید مواجه کرده است. **نتیجه گیری آنگونه که بررسی شد؛ نگرانی در خصوص آینده افغانستان و ناخرسندی از دخالت بیگانگان در کشور به دغدغه ای برای مقام های رسمی سیاسی کشور از جمله حامد کرزی تبدیل شده است. اگر آنگونه که غرب طی سال های پس از اشغال افغانستان نشان داده، همچنان بخواهد با نام امنیت زایی و مبارزه با تروریسم به ایجاد نا امنی و کشت و کشتار در افغانستان دامن زده و گروه های تروریستی را برای انجام مقابله به مثل جری تر سازد، نمی توان پیش بینی کرد، اوضاع در افغانستان به کدام سو خواهد رفت! باتوجه به دخالت های دنباله دار غرب در امور داخلی افغانستان و ضمن در نظر گرفتن بستر سیاسی ناهموار کنونی در کشور که نیم بیشتر آن تحمیل شده از خارج است، این نگرانی و سوال مطرح است که چگونه می توان وضعیتی امن را برای کشور در سال های پیش رو متصور شد؟ این سوالی است که تنها گذشت زمان می تواند پاسخگوی آن باشد. قطعا عدم دخالت غرب در امور افغانستان و سپرده شدن سرنوشت سیاسی کشور به دست ملت و چهره های سیاسی منتخب، می تواند به عنوان فرصتی برای افغانستان به منظور کسب تجربیات سیاسی مطلوب و یافتن راه حلی منطقی برای برون رفت از معضلات و درگیری ها موجود در کشور تلقی شود. این معضلات اگرچه به درگیری ها و اختلافات قومی تاریخی در کشور نیز معطوف است، اما بی شک دخالت های خارجی در افغانستان طی چندین دهه بر آن دامن زده است.