شورای علمای پاکستان خواهان صلح در افغانستان نیستند

رهبران مذهبی پاکستان که با اصرار دیوید کامرون قرار بود پیرامون صلح با طالبان گفتگو کنند، اعلام کردند: فقط در صورتی به کابل می آیند که از طرف رهبران طالبان دعوت شوند. اخیرا نیز شورای علمای پاکستان هشدار داده بودند که اگر در نشست علما در کابل بر ضد گروه طالبان فتوا صادر شود و طالبان در این نشست حضور نداشسته باشند علمای پاکستان در این نشست اشتراک نخواهند کرد. در حالی که شورای علمای افغانستان پیش شرط های این شورا را برای برگزاری نشست علما از سوی پاکستان پذیرفته شده می داند اما شورای علمای پاکستان برای شرکت شان در این نشست به این دو پیش شرط تاکید می ورزند. علمای پاکستان می گویند: اعلامیه شورای علمای افغانستان برای پذیرفته شدن خواسته هایشان دستکاری شده است. شورای عالی صلح از پذیرفتن این دو پیش شرط پاکستان چیزی نمی گوید اما تاکید می ورزد که نباید فتوا بر اعمالی که خلاف آموزه های اسلام هستند واکنشی را به همراه داشته باشد. از سویی هم شورای عالی صلح می گوید: فتوا نباید بهانه ای برای عدم برگزاری این نشست باشد. قرار بود در جریان ماه آینده میلادی، علمای پاکستان و افغانستان جلسه ای برای محکوم کردن خشونت بعنوان بخشی از تلاش های صلح را در کابل برگزار کنند. اما علامه طاهراشرفی، رییس شورای علمای پاکستان، بعنوان نماینده 26 هزار نفر از علمای پاکستان، تصریح نمود، ما نمی توانیم بر علیه طالبان فتوا دهیم. وی گفت: اگر چه ما مایل هستیم در روند پروسه صلح در افغانستان سهم داشته باشیم، ولی نمی توانیم بپذیریم که عروسک خیمه شب بازی رییس جمهور کرزی در کابل باشیم. رییس شورای علمای پاکستان عنوان داشت که اگر این یک تلاش جدی برای صلح در افغانستان است، پس چرا طالبان در این نشست حضور ندارند. رییس شورای علمای پاکستان همچنین از تغییر چند باره زمان برگزاری کنفرانس علما انتقاد کرد و این موضوع را برای شورای علمای پاکستان غیرقابل قبول دانست. مقام های افغانستان پیش از این اعلام کرده بودند که در نشست کابل، علاوه بر شرکت ده ها تن از علمای پاکستان و افغانستان، علمای چند کشور اسلامی دیگر نیز حضور خواهند داشت. پیش از این رییس جمهور کرزی و وزارت خارجه کشور پس از نشست لندن تاکید کرده بودند که پاکستانی ها در کنفرانس علما در کابل شرکت می کنند و رسما از تریبون آن کنفرانس، جنگ و خشونت را در افغانستان و پاکستان نکوهش می کنند. وزارت خارجه افغانستان در واکنش به این اظهارات گفته است که به افغانستان در مورد شرکت عالمان پاکستانی در کنفرانس کابل وعده قطعی داده شده است. اما اظهارنظر طاهر اشرفی بخشی از توافقات نشست سران کشورهای افغانستان، بریتانیا و پاکستان را ابطال می کند. در نشست سه جانبه لندن نسبت به برگزاری کنفرانس علما در کابل ابراز خوش بینی و اطمینان شده بود در این نشست سه جانبه میان رهبران افغانستان، پاکستان و بریتانیا، توافق شده بود که کابل و اسلام آباد، تمام توان شان را به خرج می دهند تا تلاش های صلح، در شش ماه آینده، به یک نتیجه مشخص برسد. موضع گیری طاهر اشرفی، آب سردی به دستان مقام های افغانستان ریخت. مقام های افغانستان از وعده شرکت ملا ها و مفتی های پاکستانی در کنفرانس کابل چنان ذوق زده بودند که حتی حالا هم سخنان طاهر اشرفی را باور نمی کنند. طالبان در واکنش به برگزاری نشست کابل، از علمای جهان اسلام خواست که در این نشست شرکت نکنند. پیش از این ملا محمد عمر رهبر طالبان هشدار داده بود که علمای جهان اسلام نباید در نشست کابل شرکت کنند. در همین حال شماری از علمای افغانستان در واکنش به این هشدار می گویند: کسی حق ندارد علما را از شرکت در کنفران کابل ممنوع کند. عبدالهادی هدایت یکی از علمای افغانستان می گوید: در صورتی که علمای جهان اسلام در خصوص حرام بودن حملات انتحاری فتوا صادر کنند، این موضوع ضربه شدیدی به پدیده تروریسم خواهد بود و ملا عمر اکنون در صدد آن است تا از صدور این فتوا جلوگیری کند. به گزارش 8 صبح، کاملا روشن است که ملاها و مفتی های پاکستانی نمی خواهند، علیه جنگ افغانستان، موضع گیری کنند. این مفتی ها و ملاها در طول ده سال گذشته، جنگ افغانستان را توجیه مذهبی کرده اند. بسیاری از ملاها و مفتی های عضو شورای علمای پاکستان، در ده سال گذشته، در انظار عمومی، در رسانه ها و در خطابه ها و موعظه های مذهبی شان، از جنگ طالبان در افغانستان، به عنوان جنگ مقدس یاد کرده اند. بسیاری از این ملا ها و مفتی ها، استادان طالبان افغانستان هستند و از همین جایگاه در شعله ور کردن جنگ، استفاده کردند. فتوای راه اندازی حملات انتحاری در محل های مزدحم در کابل و دیگر شهرهای افغانستان، از سوی همین ملاهای پاکستانی داده شده است. این ملاها به این هم بسنده نکرده اند. چند ماه پیش شماری از این ملاها و مفتی ها تحصیل و آموزش در نظام آموزشی و تحصیلی افغانستان را ناروا خواندند و از پیروان شان خواستند که کودکان و جوانان شان را از رفتن به مکتب ها و دانشگاه های افغانستان، منع کنند. بسیاری از کارشناسان و رسانه ها درهمان ابتدا از دستیابی به صلح ظرف6ماه ابراز تردید کردند، اما اظهارات اخیر اشرفی، دیگر جای شکی باقی نمی گذارد که در شش ماه آینده،حتی گشایش کوچکی هم رخ نخواهد داد. بنابراین چگونه رییس جمهور کرزی، شورای علما و شورای عالی صلح کشور، از آنان انتظار دارند که به کابل بیایند و در کنفرانسی شرکت کنند که هدف از آن نکوهش جنگ و خشونت است. این امید و انتظار چه مبنا و اساس دارد؟ حتما رییس جمهور کرزی، حکومت و شورای عالمان کشور فکر می کنند که سیاست حمایت از طالبان و خشونت مذهبی، پاکستان را ناامن کرده است و بنابراین به نفع آن کشور است که حالا علیه این پدیده قرار بگیرد. به نظر می رسد که مبنای تلاش های شورای عالی صلح، حکومت ، شورای عالمان و رییس جمهور کرزی، همین نظریه ناامن شدن پاکستان است. البته این نظریه درست که طالبان پاکستانی دیگر غیرقابل کنترول شده اند. طالبان پاکستانی امنیت پاکستان را برهم زده اند و دیگر حالا شهروندان پاکستان، در سراسر این کشور، احساس امنیت نمی کنند. ولسوال بلوچستان و رییس قوه قضاییه پاکستان، به صراحت نسبت به نیروهای امنیتی کشورشان، ابراز تردید کرده اند و این نیروها را ناکام و ترسو خوانده اند. این به خوبی نشان می دهد که ناامنی در پاکستان مشکل جدی است و این ناامنی از ناحیه طالبان پاکستانی و گروه های هم پیمان القاعده، متوجه آن کشور شده است. اما مشکل عمده در این جا است که چهره های مهم مذهبی پاکستان، جنرال های این کشور و شماری از سیاستمداران پرقدرت آن، طالبان افغانستانی و پاکستانی را دو پدیده جدا از هم می دانند. فکر می کنند که جنگ طالبان در افغانستان به نفع شان است ولی فعالیت های تروریستی طالبان پاکستانی به ضرر آن کشور است، مفتی ها و ملا های پاکستانی همراه با جنرالان و برخی از سیاست مداران شان، طالبان پاکستانی را نه پیامد منفی سیاست حمایت از بنیادگرایی دینی، بلکه، ناشی از توطیه خارجی ها علیه پاکستان می دانند. این نوع نگاه متضاد به طالبان افغانستان و پاکستان، سبب می شود که ملاها و مفتی های پاکستانی کنفرانس کابل را تحریم کنند و مقام های افغانستان باید متوجه این نکته باشند.