عده ای قصد برهم زدن روابط دوستانه را دارند

رفتارهای برخی از هموطنانمان در ایران، سبب شد تا تصویر نامناسبی از ملت ما در اذهان ایرانیان شکل گیرد؛ ذهنیتی که متاسفانه در برحه هایی از زمان سبب برخی ناملایمتی ها نسبت به مهاجران افغانی شد، و اکنون این قضیه آلت دست مخالفین شده است روز گذشته در حدود دوصد نفر از باشندگان کابل در اعتراض به اعدام چندتن از افغانستانی های متهم به قاچاق مواد مخدر در ایران، دست به مظاهره زده بودند. این گونه مظاهرات که بیشتر جنبه سیاسی دارد تا وجهه اعتراضی، زنگ خطری را به گوش دولتمردان افغانستان و ایران نواخت که مراقب باشید عده ای قصد بر هم زدند روابط دوستانه بین دو کشور را دارند. در دیدگاه اول اینگونه به نظر می رسد که این مظاهره بهانه ای بود برای میدان دادن به شخصیتی چون نجیب الله کابلی، نماینده مردم کابل در پارلمان و رئیس حزب تازه تأسیس جبهه مشارکت ملی افغانستان که به ضد ایرانی بودند، شهرت دارد. از سوی دیگر برخی شعارهای این به اصطلاح مظاهره کنندگان حاکی از آن بود که یک جریان ضد ایرانی فعال در افغانستان برای ساماندهی چنین تجمعی هرچند محدود، به خوبی توانسته است شایعات را آنگونه که می خواهد منتشر و پردازش کند. دروغ پردازی هایی مانند به آتش کشیدن خانه مهاجران افغانستانی و یا برداشتن اعضای بدن مردگانشان در ایران؛ موضوعاتی است، که نشان از آن دارد که پروژه سیاه نمایی درباره ایران در اذهان ملت افغانستان با جدیت در حال پیگیری است. به توجه به این کشور ما به ایران همسایه می باشد و تبادلات و رفت و آمدهای زیادی بین دو کشور وجود دارد، در صورت وجود چنین مطالبی مطمئنا بسیار زودتر اینها اخبار آن نشر می یافت. طی سالهای گذشته شاهد برخی رفتارهای نامناسب تعدادی از باشندگان ایرانی با مهاجرین مان بوده ایم، ولی اینکه دولتمردان ایران موضوع گیری نامناسبی با مهاجرین داشته باشند، هیچ گاه از سوی مقامات دو کشور انتشار نیافته است. لازم به ذکر است که رفتارهای برخی از هموطنانمان در ایران، سبب شد تا تصویر نامناسبی از ملت ما در اذهان ایرانیان شکل گیرد؛ ذهنیتی که متاسفانه در برحه هایی سبب برخی ناملایمتی ها نسبت به مهاجران افغانی شد. اما انصاف مطلب این است که پذیرا بودن چند میلیون مهاجر موضوعی است که نمونه دیگری از آن را در کمتر منطقه ای در جهان می توان یافت. آن هم با توجه به این که در حدود هفتاد فیصد هموطنمان که به ایران هجرت کردند از قشر محروم و کارگری بودند و بسیاری از افراد متمول و یا تحصیلکرده و با مهارت به کشورهای اروپایی و یا آمریکای شمالی مهاجرت کردند؛ همین موضوع سبب شد تصور بسیاری از ایرانی ها نسبت به افغانستانی ها تصور افرادی با سطح سواد و مهارت پایین باشد. از این مسأله که دیدگاه متفاوتی درباره آن وجود دارد اگر بگذریم ، به این موضوع اصلی می رسیم که سبب اعدام این افغانستانی ها در ایران، موضوعاتی چون قاچاق مواد مخدر و یا قتل بوده است؛ موضوعاتی که درباره خود ایرانیان نیز اعمال می شود و نکته دیگر اینکه براساس اخبار منتشر شده بسیاری از افغانستانی های زندانی در ایران شاکیان افغان دارند، پس سیاسی کردن این موضوع، حکایت از به صدا درآمدن زنگ خطری دارد که می تواند در سال های آینده به جای تقویت همکاری ها و پیوند میان دو ملت، سبب درگیری ها و اختلافات جدی میان مردمان دو کشور همسایه با ویژگی های فرهنگی مشترک بسیار کند. یکی از اشتباهات برخی از مسئولان ایرانی بزرگنمایی در مورد جنایات افغانستانی های مقیم ایران در بعضی موارد بود، که سبب دامن زدن به برخی اختلافات شد. واضح و روشن است که افغانستان و ایران به لحاظ فرهنگی از یکدیگر جدائی ناپذیر هستند و آنچه در ایران و افغانستان می گذرد بر زندگی ملت دیگر اثر دارد. لذا مخالفین این اتحاد از گذشته ها قصد بر هم زدن این روابط دوستانه را داشته و دارند . همانگونه که این قضیه درباره دولت هند نیز صدق می نماید. حال این یکی از وظایف دولت و یا قوه قضائیه و یا نهادهای مدنی ایران است که به ملت افغانستان ( به جای سکوت کردن ) اطمینان دهند که این موضوع را با جدیت دنبال می کنند، تا دشمنان نتوانند از این قضیه سوء استفاده نمایند و اذهان ملت افغانستان را نسبت به ایران بد کنند. به هر صورت اگر مقامات دو کشور در قبال این فتنه گران کار جدی ای انجام ندهند، مشکلات همچنان زیاد و زیادتر خواهد شد، و رسانه های غربی که بسیاری از جنایات نظامیانشان از جمله حملات فسفری، کشتارهای غیر نظامیان و ... را نشر نمی دهند، دست به کار خواهند شد، تا روابط کشورهایی از همسایگان را که با دولت افغانستان همکاری های فراوانی دارند، از جمله هند و ایران، را بر هم زنند.