انتخابات فقط در شهرهای بزرگ برگزار می شود؟!

باید هر نامزد فقط در ولایتی که متولد شده است، ثبت نام نماید. اینگونه هم به نفع نامزدان است زیرا در صورت موفقیت، از سوی مردم ولایت خود نمایندگی دارد، هم مردم می دانند که انتخابات واقعی بوده و توانسته اند نماینده خود را به مجلس اعزام نمایند روند ثبت نام از کاندیدان انتخابات پارلمانی در حالی روز چهارشنبه پانزدهم ثور به پایان می رسد، که دو هزار نفر خود را برای این انتخابات کاندید نموده اند. از مجموع این افراد که برای احراز 249 کرسی مجلس با یکدیگر به رقابت خواهند پرداخت، 255 تن زن و 33 نفر از کوچی ها درخواست های خود را به مسئولین مربوطه ارائه داده اند. به گفته مقامات کمیسیون انتخابات مرحله بعدی ، ترتیب فهرست ابتدایی از نامزدهای انتخابات و قرار دادن آن در اختیار عموم است تا اگر شکایتی نسبت به این افراد وجود داشته باشد، به کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخابات برسد. پس از آن مردم مدت یک هفته فرصت خواهند داشت تا شکایات خود را در کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخابات ثبت کنند در این مدت کارکنان کمیسیون مستقل انتخابات نیز باید به شهرت جداگانه تمامی نامزدها مراجعه کنند و در صورتی که کسی از آنها با فرماندهان نظامی ارتباط داشته باشد از فهرستها حذف گردد. اما یکی از مشکلاتی که در این میان به وجود آمده، این موضوع است که نامزدان جدید و یا حتی نمایندگان فعلی پارلمان هیچ رغبتی به ثبت نامزدی شان در ولایت خود ندارند و به دلیل اوضاع بد امنیتی در ولایت شان، خود را در کابل نامزد می نمایند. تاکنون براساس آمار منتشر شده، در کابل که کمی سلطه حکومت احساس می شود، برای احراز 33 کرسی پارلمان، بیش از 500 نفر به شمول 60 زن ثبت نام نموده اند، در حالی که در برخی ولایات مانند اروزگان تعداد نامزدان انتخاباتی بسیار کم است. در مجموع برای چهار کرسی این ولایت که باید یکی از آنان حتما زن باشد، تنها هشت نفر خود را نامزد ساخته اند. طبق اخبار رسیده در دیگر ولایات ناآرام و ناامن کشور نیز چنین جوی حکم فرماست و فقط در شهرهای کلانی مثل هرات، مزارشریف، کابل، قندهار و ... تعداد نامزدان با توجه به تعداد کرسی های مربوطه، منطقی به نظر می رسد . این ترتیب مشکلاتی را برای کمیسیون انتخابات به وجود می آورد، چرا که اگر قرار باشد مردم از نامزدانی که آشنایی با آنها دارند، شکایات نمایند، مربوط به ولایات خودشان است . یعنی مردم از نامزدانی شکایات دارند که خود را در ولایت خودشان کاندید کرده باشند. وقتی یک نامزد مثلا ارزگانی خود را در کابل کاندید نماید، چگونه باشندگان ارزگان از وی به کمیسیون انتخابات شکایات نمایند. حتی این احتمال وجود دارد که بسیاری از مردم از نامزد شدن این اشخاص در دیگر ولایات هم مطلع شوند. لذا این وظیفه مسئولان است تا روند ثبت نام از کاندیدان را طوری برنامه ریزی نمایند که هر نامزد فقط در ولایتی که متولد شده است، بتواند ثبت نام نماید. اینگونه هم به نفع نامزدان است زیرا در صورت موفقیت، از سوی مردم ولایت خود نمایندگی دارد، هر مردم می دانند که انتخابات واقعی بوده و توانسته اند نماینده خود را به مجلس اعزام نمایند. از آن سو اگر قرار باشد انتخابات سراسری برگزار گردد، مشکل دیگری که در برگزاری انتخابات وجود خواهد داشت این است که در هر ولایت دو نوع انتخابات برگزار می شود که یکی برای شوراهای ولایتی و دیگری برای مجلس نمایندگان است، به این ترتیب 68 نوع برگه رای دهی وجود خواهد داشت که نامهای چند هزار نامزد در آنها نوشته خواهد شد و تصور کنید برای یک رای دهنده چقدر مشکل خواهد بود که در میان این نامها شخص مورد نظر خود را پیدا کند و به او رای دهد . براساس آمار منتشره، در حال حاضر حدود پنج هزار کارمند داخلی و خارجی برای آمادگی های برگزاری انتخابات پارلمانی مشغول به فعالیت هستند که کارکنان این اداره در روز برگزاری انتخابات به 186 هزار نفر خواهد رسید. البته لازم به ذکر است که قرار است رای دهی در پنج هزار مرکز و سی هزار محل رای دهی صورت گیرد. با این تفاسیر لازم است مسئولین مربوطه تمام دقت و تلاش خود را به عمل آورند تا با این حجم گسترده کاری از تخلفات و تقلبات جلوگیری به عمل آید .