جنرال جوزف دانفورد: ادامه حضور ناتو در افغانستان تا سال 2018

قرار است ناتو طی هفته آینده مسوولیت امنیتی خود را در افغانستان به طور کامل به نیروهای داخلی واگذار نمایند و تا پایان 2014 آخرین سربازان رزمی خارجی افغانستان را ترک خواهند کرد. در همین حال جنرال جوزف دانفورد فرمانده عمومی نیروهای ناتو در افغانستان اعلام کرد که افغانستان دستاورد های زیادی داشته است و برای حفظ آن ها نیاز است که خروج نیروهای ناتو تا سال 2018 به تعویق افتد. وی پیش از این نیز گفت بود که دستاورد های افغانستان در هنوز با ثبات نیست و امکان از دست رفتن آن ها پس از سال 2014 وجود دارد و مگر اینکه جامعه جهانی ماموریت خود را در افغانستان تمدید نماید. کونتر گیتس، سخنگوی آیساف طی یک نشست خبری در روز دوشنبه با مقام های امنیتی افغانستان گفته است، افغانستانی‏ها هنوز نگران هستند که افغانستان در آینده تنها گذاشته می‏شود، اما به طور صریح می‏گوییم که این کشور دیگر هرگز تنها گذاشته نخواهد شد. جامعه جهانی به کار خویش در افغانستان ادامه خواهد داد و طالبان نمی توانند ما را از افغانستان خارج کنند. شماری از آگاهان می گویند که اعلام حمایت ناتو و استمرار حضور آنان در افغانستان برای مخالفان مسلح این پیام را انتقال می‏دهد که آنان نباید به چشم انداز کاری شان مبنی بر سرنگونی نظام در افغانستان دلخوش باشند. یک عضو مجلس اما تصریح می‏کند که نباید حضور ناتو در افغانستان بدون چهارچوب قانونی و مبهم باشد. از سویی هم شماری از کارشناسان بر این باورند که حضور نظامی و جنگی نیروهای خارجی بعد از سال 2014 میلادی در افغانستان، سبب تداوم و حتی تشدید جنگ در کشور خواهد شد. ناتو زمانی این سخن را اظهار می کند که معلوم نیست آیا با دولت افغانستان است این مطلب را در میان گذاشته است یا خیر، آیا دولت افغانستان چراغ سبزی را به آنها نشان داده یا خیر و از سوی دیگر در سطح سازمان ملل متحد نیز نیاز به فیصله دارند بنابراین هر دو بحث مبهم است در صورت عدم هماهنگی در خصوص این مسأله با دولت افغانستان، امکان وارد شدن خدشه به نقش حاکمیت ملی افغانستان نیز مطرح است. زیرا این تصمیم یک نوع دخالت در امور سرنوشت ساز افغانستان محسوب می‏گردد. جنرال عبدالواحد طاقت آگاه مسایل نظامی می گوید که این گفته های مقام های نیروهای خارجی آنی نبوده و بعد از جلسات گسترده آنان گرفته می شود. آقای طاقت اظهار می دارد که ناتو و سایر کشورهای خارجی تا هنوز به اهداف خود در منطقه دست نیافته اند و با مطرح نمودن بهانه هایی به دنبال تداوم حضور خود می باشند. بگفته وی، مهار قدرت های بزرگ و حریف، اعمال نفوذ درازمدت در منطقه و دسترسی به بازارهای آزاد از جمله اهداف غربی ها بوده که تا هنوز به شکل مطلوبی که می خواهند به آن نرسیده اند. وی افزود، این تغییر سیاست مقام های نیروهای خارجی به دلیل قدرت گرفتن القاعده و طالبان را به شدت رد نموده بیان می دارد: القاعده، طالبان و سایر گروه های تروریستی همه لشکر ناتو هستند و در راستای اهداف آنان فعالیت دارند. گفتنی است که اخیرا جوزف دانفورد ختم جنگ در افغانستان را مسوولیت نیروهای افغانستانی خوانده بود و نقش ناتو را در این عرصه پشتیبانی غیرجنگی تعریف کردوی بیان کرده بود که جنگ جاری در افغانستان میان عناصر و گروه‏های مخالفی از داخل افغانستان است که جانب مقابل آن نیز دولت کابل است و نباید نیروی سومی در آن دخالت نماید. و پیش از این مقام های آمریکایی مدام از پایان نقش نظامی ناتو تا سال 2014 و خروج نظامیانشان سخن می گفتند و اکنون ناگهان خواستار تغییر این تاریخ به سال 2018 شده اند این تغییر استراتژی در حالی است که مارتین دمپسی رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا هشدار داده است که شکست واشنگتن در جنگ افغانستان سبب ایجاد بی ثباتی در منطقه خواهد شد. وی در مجلس سنای آمریکا گفته است که در صورت ناکامی آمریکا در افغانستان، ایران نفوذ خود را در منطقه گسترش خواهد داد. وی تصریح کرده است آمریکا پس از سال 2014 میلادى، به حضور صدها و یا هزاران سرباز در افغانستان نیاز دارد. این فرض که آمریکا ناتو و آمریکا در افغانستان شکست خورده اند، احتمال بسیار واردی است زیرا این کشور پیش از این نیز قبرستان بسیاری ازنیروهای خارجی تجاوزگر بود. افغانستان پیش از این قبرستان نیروهای اتحاد جماهیر شوروی بود و قبل از آن نیز سرزمین آرزوهای امپراطوری انگلیس، امپراطوری که نتوانست هیچ یک از خواب های طلایی خود را در این سرزمین رویایی محقق سازد تاریخ افغانستان تاریخی بس شگفت است، این کشور همیشه مورد توجه ابرقدرت های خارجی بوده است و برغم آن که بسیاری از این قدرت ها توانستند وارد خاک افغانستان شوند اما دیری نگذشت که با تحمل بدترین و سنگین ترین شکست ها و هزینه ها این کشور راترک کردند. هزینه های سنگینی که نیروهای ناتو در افغانستان تا به امروز داده اند منجر به آن شده است که بسیاری از رهبران اروپایی به فکر ارزیابی مجدد خود برای بقای نیروهایشان در افغانستان بیفتند از آنجایی که اروپایی ها چون آمریکایی ها چندان تمایل و اصراری بر ادامه تلفات سنگین جنگی آن هم در جنگی که نتایج پایانی اش از همان ابتدا مشخص بود، نداشتند تلاش کردند که با حداکثر هزینه، امکانات و نیرو گروه طالبان در افغانستان را شکست دهند و فعالیت عناصر این گروه را ریشه کن کنند اما این امر میسر نیست زیرا تمامی عناصر گروه طالبان به طایفه پشتون ها، بزرگترین طایفه افغانستان که تا مناطق مرزی پاکستان گسترش دارد، وابسته اند. متوقف ساختن فعالیت طایفه ای که جمعیت زیادی از افغانستان و جمعیت بسیار زیادی از پاکستان و عده زیادی در سراسر جهان را تشکیل می دهد امکان ندارد. با وجود تمامی این واقعیت های موجود به این نتیجه می رسیم که رهبران اروپایی باید به گونه ای کاملا منطقی و با توجیه های قانع کنند زمینه لازم برای خروج خود از افغانستان را مهیا سازند، در غیر این صورت افغانستان بار دیگر به گورستانی برای نیروهای خارجی تبدیل خواهد شد و این نیروها مطمینا سربازان ناتو خواهند بود.