به مناسبت شهادت علی بن ابی طالب حضرت علی علیه السلام

<div style="direction: rtl; text-align: justify;"> <div>شهادت خلیفه پیامبر مظلوم عالم علی بن ابی طالب را خدمت عموم مسلمانان جهان تسلیت عرض می کنم. </div> <div>تقارن شبهای قدر با شهادت آخرین بزرگ مرد تاریخ  شاید یک حادثه نباشد، شاید خواست و ایراده خدا بر این است که علی در بهترین مکان "خانه خدا مسجد الحرام" به دنیا بیاید و در بهترین مکان "خانه خدا" و در بهترین زمان "شبهای مبارک قدر" از این دنیا رخت بر بندد، انسانی که همه ی خوبیها، نیکیها، شجاعت و شفقت، عشق و محبت به خدا و خلق خدا، در او یک جا جمع شده بود، انسانی که تا آخرین لحظات از زندگی شان در راه تحقق اهداف پیامبر(ص) تلاش کرد.</div> <div>گاهی برای رسیدن به این هدف مقدس جانش را در کفه ی اخلاص گذاشت، برای نجات اسلام در مقابل بُرّنده ترین شمشیرهای سیقل داده قرار داد"در بستر پیغمبر(ص) خوابید تا جان پیامبر(ص) از دست اهریمنان خون آشام در امان بماند، در بدر، در خیبر، در احد که بیش از هفتاد زخم در بدن مبارکش اصابت کرده بود، در جنگ احزاب آن زمان که نعره های رعد آسای عمربن عبدود لرزه بر اندام مسلمین انداخته بود تنها برق شمشیر علی(ع) بود که جهان تاریک مسلمانان را منور کرد، پیامبر فرمود: ضربت علی در این روز از عبادت انس جن بالا تراست.</div> <div>گاهی هم برای وحدت و عدم توقف اسلام از حقوق خویش به مانند خار در چشم و استخان در گلو صبر کرد از همه ی حقوق خود فرزندان خود گذشت تا درخت نونهال اسلام طعمه ای باد های خشک و خشن که هنوز هم درشبه جزیره عربستان در حال حرکت بود نگردد و صدای تکبیر الله اکبر خاموش نشود، زمانی هم به ندایی انسانهای وامانده و در مانده ردای خلافتی را بر دوش کشید که با اجبار به او پیش کش کرده بودند.</div> <div>آنجا که در جواب ابن عباس گفت: بخدا قسم این حکومت به اندازه کفش کهنه برایم ارزش ندارد مگر اینکه بوسیله آن حقی را پابرجا و یا باطلی را از بین ببرم. علی خلیفه ای بود که برای تحقق عدالت اجتماعی، خود جامه مبدل به تن می نمود شب های تاریک به پذیرایی از بی نوایان و گرسنگان خفته در خرابه ها می پرداخت، می گفت: من چگونه سیر بخوابم و در بستر نرم گرم اسراحت کنم درحالی که در قلمروی حکومتم  صدای ضعیف دلخراش گرسنگان و پابرهنگان بگوش می رسد.</div> <div> حکومت علی دور از ملاحظات  و زدو بند های سیاسی، قومی و...،  شکل گرفته بود در برابر عقیل برادر بزگتر از خودش که طلب متاعی کرد، دست عقیل را روی آتش گرفت و فرمود: تو که تحمل این آتش دنیارانداری من چگونه در مقابل آتش جهنم تاقت بیاورم!</div> <div>جرج جرداق نویسنده لبنانی مسیحی در باره علی(ع) چنین می نویسد:</div> <div>آیا عقل نیرومند و کاملی را شناخته ای که پیش از سیزده قرن حقیقت احتماعی بزرگی را دریافت و به افسانه ها و موهوماتی که هزار و یک ریشه داشت، پایان بخشید و آشکارا اعلان نمود: هیچ بینوائی گرسنه نماند مگر به آن جهت که ثرومتندی از حق او بهره مند شود.</div> <div>آری، او درجنگ و جهاد، در مبارزه درراه خدا مانند یک رب النوع اساطیر می جنگید، در کوچه و بازار در برابر یتیمان آنچنان لرزان و پریشان که رقیق ترین احساس یک مادر را به صورت اساطیری به تصویر می کشید.</div> <div>مردی که همه ی صفات نیکان دنیا در او جمع بود شب نوزده هم ماه مبارک رمضان در خانه دختر عزیزش دست به سوی آسمان بلند کرده زمزمه های عاشقانه می  سرود، نگاه به آسمان دوخته انا لله و انا الیه راجعون نجوا می کرد. باالاخره علی صحرگاه 19 ماه مبارک رمضان با قدم های آهسته و آرام برای ادای نماز صبح وارد مسجد کوفه شد، طبق معمول با بانک تکبیر اذان مردگان به ظاهر خفته را از خواب بیدار کرد در حالی که در میان این جمع مردی بنام ابن ملجم مرادی شمشیر زهر آگین به کمر بسته در کمین شهادت او "اولین و آخرین خلیفه خدا بزرگمرد تاریخ علی بن ابی طالب" نشسته آشفته و سراسیمه به کناری خزید، تا مولای متقیان سر از سجده بر داشت شمشیر مرادی ملعون فرق مبارک علی را شکافت امیرمؤمنان علی بن ابی طالب با صدای آرام و دلنشین فرمود: «قسم به پروردگار کعبه رستگار شدم» پس از درود فراوان به پیامبر و شهدا و محبان الهی و اولیا‌ءالله بقیت الله الاعظم، این مصیبت جبران ناپذیر را به آقا امام عصر و عموم جهان اسلام، جامعه بشری تصلیت عرض می کنم.</div> <div> </div> <div><strong>نویسنده: جواد امیری</strong></div> </div>