رونمایی و نقد مجموعه شعر " آوراگی را هیچ مرزی نمی شناسد"

<p style="text-align: justify;">مجموعه شعر سپید "آواراگی را هیچ مرزی نمی شناسد" اثر خانم بس‌گل شریفی به روز پنجشنبه در انجمن قلم افغانستان در کابل به نقد گرفته شد.<br /> در محفل رونمایی و نقد این اثر، شماری از شاعران، فرهنگیان و علاقمندان پارسی دری با حضور داکتر حفیظ شریعتی سحر و کاوه جبران گرد آمده بودند.<br /> داکتر حفیظ شریعتی سحر، شاعر و منتقد ادبی ابتدا به روزگار شاعری خانم بس‌گل شریفی پرداخت و سپس "اعتراض و محافظ کاری" را دو ویژگی شعرهای خانم شریفی عنوان کرد.<br /> آقای شریعتی سحر گفت:" بر خلاف هم نسلان من و او، معمولاً در میان شاعران زن، شعرهای خانم شریفی بیش از حد محافظه کارانه بوده است."<br /> او گفته‌های بهار در مورد پروین اعتصامی را نقل کرد که او(اعتصامی) یک شاعر مردانه بود و تمام شعرهای‌اش رنگ مردانگی داشت و به گونه‌ی محافظه‌کارانه شعر می‌سرود که این به سبب جو حاکم آن زمان بود.<br /> شریعتی سحر معتقد است که اگر شعرهای اعتصامی مانند شعرهای فروغ بود، شاید هیچ‌گاه چاپ نمی‌شد و او امروز، به عنوان شاعری مطرح نمی‌بود.<br /> داکتر شریعتی فضای حاکم افغانستان را به عصر اعتصامی تشبیه کرد و گفت:" در دیوان عایشه و مخفی هیچ احساس نمی شود که ما با یک شاعر زن مقابل باشیم."<br /> او ادامه داد: "همیشه ترانه خوانان زن از خط ابرو، کمر باریک و گیسوی معشوقه خود می سرودند که هیچ وقت یک مرد دارای این صفات نمی‌باشد. در نتیجه این‌چنین احساس می‌شود که شاعران زن، شاعران مردانه بوده اند و تحت تاثیر فضای حاکم قرار گرفته اند."<br /> سفر زندگی شاعر<br /> شریعتی سحر به هم دوره‌های خانم شریفی اشاره کرد که برخلاف هنجار حاکم، حرکت کردند و خیلی زود از بین دوستان خود رانده شدند و حتا دنیای شاعری را ترک گفتند.<br /> به گفته او، بس‌گل در تهران یک شاعر زنانه بود ولی به توصیه دوستان‌اش خیلی زود تغییر عقیده داد و در کابل شعرهای‌اش مردانه شد و عوامل قومی، زبانی، مذهبی و.. گریبانگیر شاعر شد و زمانی به کویته رفت و دچار انتحار شد و این موضوع روحیه او را دگرگون کرد.<br /> شریعتی می‌گوید اگر خانم بس‌گل همانند گذشته که در خانه‌ی ادبیات در تهران شعر می‌سرود بهتر شریفی می‌شد. او اظهار امیدواری کرد که خانم شریفی به گذشته خود برگردد و به همان شیوه زنانه سخن گوید.<br /> او گفت:" دوست دارم خانم شریفی به گذشته‌ی خود برگردد و با همان شیوه سخن بگوید؛ چون اندوه‌های ما پایان یافتنی نیست و تنها ماندگاری این سخن‌ها، زمانی است که در قالب هنر بگنجد و با هنر عجین شود و الا به شعار نزدیک می‌شود."<br /> "محافظه‌کارانه نیست"<br /> کاوه جبران، شاعر و منتقد ادبی به نقد محتوایی کارهای خانم شریفی پرداخت. برخلاف داکتر شریعتی باور دارد که شعرهای خانم شریفی، محافظه‌کارانه نیست .<br /> اقای جبران با توجه به سخن مارتین هایدگر به تاثیر اجتماع بر روحیه فرد اشاره کرد و گفت:" انعکاس خشونت، انتحار و انفجار به یقین بر روحیه انسان تاثیر می گذارد."<br /> او با استناد به گفته های داکتر حفیظ شریعتی افزود که خانم شریفی وقتی وارد کابل می شود شرایط بر روحیه او اثر می گذارد و بی پرده سخن می زند و وقتی به کویته می رود دچار یک انتحار می شود.<br /> جبران می گوید که این حادثات باعث شد که جنبه‌های اجتماعی شعر او یکبار دیگر نمایان شود و او را واداشت که بر فضای حاکم اعتراض کند.<br /> او اظهار کرد:" علی رغم شناخت کم و کوتاهی که از خانم شریفی دارم، برعکس شعرهای‌اش بسیار ساده است و توانمندی‌اش مرا مجذوب کرده است.<br /> خانم بس‌گل شریفی در حدود دوازده سال پیش شعر سرودن را از دُر دری در مشهد اغاز کرد و در خانه ادبیات تهران به شعر سرایی خود ادامه داد.<br /> او دو سال پیش به کشور برگشت و بعد از دو ماه اقامت درکابل، به کویته پاکستان رفت و حدود یک ماه است که دوباره به کشور برگشته است.<br /> مجموعه شعر "آواراگی را هیچ مرزی نمی شناسد" نخستین اثر اوست که به اقبال چاپ رسیده است.</p>