ایجاد شورای عالی صلح یا قانع ساختن پاکستان برای همکاری

اینک تلاش جهت ایجاد شورای عالی صلح در جریان است تا با ایجاد این شورا پروسۀ رسیدن به صلح با مخالفان سرعت بگیرد. به این خاطر روز سه شنبه، 9 سنبله جلسه ای در ارگ ریاست جمهوری به ریاست حامد کرزی برگذار شد. درین جلسه خلیلی، ربانی، مجددی، گیلانی، محقق، سید نورالله سادات، سلیمان یاری، نعمت الله شهرانی، غالب، احدی، سیاف، اسماعیل خان، هادی ارغندیوال، حامد گیلانی، حاجی دین محمد، معصوم ستانکزی، فاروق وردک، موسی هوتک و مولوی رحمانی شرکت داشتند. شرکت کنندگان در مورد تاسیس شورای عالی صلح نظرات خود را ارائه کرده و بر سراسری بودن این شورا تاکید کردند. تاکید این جمع بر آن بود که در شورای عالی صلح بزرگان دینی، ملی و سیاسی کشور شرکت داشته باشند و نمایندگان زنان نیز شامل شوند. قرار است روز پنجشنبه درین مورد تصمیم نهایی گرفته شود و نتیجۀ آن اعلان گردد. حامد کرزی بعد از آنکه برای بار دوم به ریاست جمهوری رسید، سیاست محوری خود را بر مصالحه با مخالفانش گذاشت و اعلان کرد که هرجایی آدرس ملا عمر را پیدا کند، میرود و با او مذاکره میکند. اوجهت سرعت بخشیدن به این روند، جرگۀ مشورتی صلح را دایر کرد و به پیشنهاد او نام حداقل ده قومندان طالب از لست سیاه شورای امنیت حذف گردید و قرار است به زودی اسمای عده ای دیگر نیز حذف شود. تعدادی ازهواداران طالبان که به جرم رابطه با مخالفان دستگیرو در زندان های بگرام و پلچرخی زندانی بودند، رها گردیدند. با تمام این تلاش ها از سوی کرزی و حواریون او، هیچ نشانۀ مبنی بر پذیرش چنین مصالحه ای از سوی طالبان نه تنها دیده نشده که قومندانان طالب و القاعده تند تر از گذشته عمل مینمایند. با این مصالحه تا حال امریکایی ها به صورت کجدار و مریز برخورد کرده اند و آخرین اعلان دیوید پتریوس این است که ما طرفدارمصالحه هستیم، اما دران شرکت نمیکنیم. قبلاً مقامات ارشد امریکایی گفته اند که طالبان باید قانون اساسی افغانستان را به رسمیت بشناسند، به حقوق زن احترام کنند و از القاعده دور شوند تا راه مصالحه با آنان باز گردد. به این صورت دیده می شود که میان امریکا و کرزی بر سر این مسئله هیچگونه هماهنگی وجود ندارد و این را هر آدم کم سوادی در افغانستان می داند که در صورتی خواهان حل و برگذاری مصالحه درچنین مسئلۀ مهمی نباشد، دولت افغانستان به هیچ عنوان قادر به پیشبرد آن نیست. درگیری اساسی اکنون میان طالبان و القاعده از یکسو و نیرو های ناتو که در راس آن امریکا قرار دارد، ازجانب دیگر جریان دارد و آیا ممکن است که بدون این جانب درگیر یعنی امریکا بتوان چنین مسئلۀ مهمی را حل کرد. با به قدرت رسیدن دموکرات ها در امریکا، مقامات ارشد و سناتور ها و نمایندگان امریکایی همه از دولت کرزی اظهار نارضایتی کرده و تا حال چندید برخورد میان آنان صورت گرفته است. امریکایی ها دولت کرزی را فاسد و بیکفایت میدانند و به فکر ایجاد سیستم موثر در ادارۀ افغانستان است و اینکه این جدل ها میان کرزی و حامیان قدرتمند او تا چه زمانی ادامه خواهد یافت کسی پیشبینی کرده نمیتواند. اما همه به این باورند که این جدل ها را پایانی هست. برخی از تحلیلگران سیاسی به این باورند که امریکا تلاش دارد تا اول وضعیت دولت افغانستان وچگونگی روابط میان خود و این دولت را روشن بسازد، بعد به فکر مصالحه و یا جنگ با طالبان شود، زیرا این مصالحه حول دولتی صورت میگیرد که امریکایی ها اعتماد خود را نسبت به آن کاملاً از دست داده است. در جلسۀ روز سه شنبه افرادی شرکت کرده بودند که در جریان به قدرت رسیدن طالبان با آنها جنگیده اند و از دو طرف صد ها نفر به قتل رسیده و طالبان دران وقت اینان را شر و فساد مینامیدند و حال هم هیچگونه رغبتی میان این سرکردگان تنظیم ها و طالبان دیده نمیشود. برخی ازینان در جریان حاکمیت طالبان درگیری های سختی با آنان انجام داده و طالبان این را هم میدانند که این افراد از سوی مردم هم حمایت نمی شوند و افرادی اند که به باور مردم بیشترین بدبختی ها را آنان برملت افغانستان آورده اند. با تمام این تلاش ها از سوی دولت افغانستان، کسی به این باور نیست که به نتیجۀ داشته باشد، زیرا در چنین مصالحه های باید دو طرف میلی به مصالحه داشته باشد. در حالیکه طالبان با جدیت میگویند که تا زمانی نیرو های خارجی حاضر به خروج از افغانستان نباشند، آنان حاضر نیستند که در هیچ مذاکره ای تن بدهند. پاکستان که تاثیر مهمی بر طالبان دارد نیز به این مصالحه تمایل نشان نداده و زمانیکه ملا برادر نفر دوم طالبان میخواست تا به این مصالحه بپیوندد، پاکستان او را دستگیر و به زندان انداخت و نشان داد که هیچ روندی به نام مصالحه بدون رضایت پاکستان به سر رسیدنی نیست و معلوم نیست که با تمام این جواب یافتن ها از سوی طالبان، پاکستان و امریکا، بازهم کرزی و دوستان تنظیمی اش چرا خوشبینی دارند که به دنبال تشکیل شورای عالی صلح سرگردان اند ؟