نسخه درمانی که امام رضا(ع) به مرد خراسانی تعلیم داد

<div style="direction: rtl; text-align: justify;"><span style="background-color: rgb(248, 248, 248); font-family: tahoma, Arial; line-height: 18px;">آن مرد به امام علیه‏‌السلام گفت : اى پسر پیامبر خدا! اگر صلاح مى‏‌دانى، آن را برایم تکرار کن، فرمود: قدرى زیره و آویشن و نمک، بردار و آرد کن و دو یا سه بار از آن در دهان خود نگه دار، بهبود خواهى یافت.</span></div> <div style="direction: rtl;"> <div class="body" style="font-size: 13px; font-family: Tahoma, Arial; margin-top: 10px; line-height: 23px; text-align: justify; padding: 10px;">عیون به نقل از عبداللّه‏ بن عبدالرحمان، معروف به صفوانى: کاروانى از خراسان، روانه کرمان شد. دزدان به راهزنىِ آنان آمدند و مردى از میان آنها را که به فراوانى ثروت وى گمان داشتند، در اختیار گرفتند. او مدّتى در چنگال آنان بود و او را شکنجه مى‏‌‍دادند تا خود را با دادن فدیه‏‌اى از [دست ] آنان بِرَهاند. آنها او را در میان یخ گذاردند و دهان وى را نیز از یخ، آکندند و بستند. در این هنگام، یکى از زنانِ همراه راهزنان، بر او دل سوزاند و او را آزاد کرد و وى نیز گریخت. اما پس از آن، دهان و زبان وى آسیبى سخت دید تا جایى که وى را توان سخن گفتن نبود.<br /> <span style="font-weight: bold;">پس از چندى به خراسان بازگشت. آن‏جا خبر على بن موسى الرضا علیه‏‌السلام و این را که او در نیشابور است، شنید. پس در خواب دید که گویا کسى به وى مى‏‌گوید : «پسر پیامبر خدا، وارد خراسان شده است. از او درباره بیمارى‌‏ات بپرس. شاید درمانى به تو تعلیم دهد که بدان، سود برى» .</span><br /> راوى مى‏‌گوید : آن شخص گفت: در عالم رؤیاج دیدم که گویا آهنگ او کردم و مشکلى را که بدان گرفتار آمده بودم، نزد وى اظهار ساختم و او را از بیمارى خویش ، آگاهاندم و او نیز به من فرمود : «قدرى زیره و آویشن و نمک، بردار و آرد کن و دو یا سه بار از آن در دهان خود نگه دار. بهبود خواهى یافت».<br /> <span style="color: rgb(0, 0, 128);">مرد از خواب بیدار شد . نه در آنچه در خواب دیده بود ، اندیشید و نه بدان اعتنایى کرد تا هنگامى که به دروازه نیشابور رسید. در این هنگام به او گفتند : على بن موسى الرضا علیه‌‏السلام از نیشابور، بار سفر بسته و اکنون در رباط سعد است. در دل آن مرد، چنین افتاد که آهنگ وى کند و [بیمارى] خویش را براى او بیان دارد تا وى نیز دارویى سودمند برایش نسخه کند. بدین‏سان ، آهنگ وى در رباط سعد کرد. </span><br /> بر او وارد شد و به وى گفت :<span style="font-weight: bold;"> اى پسر پیامبر خدا! ماجراى من چنین و چنان بود و اکنون ، دهان و زبانم به سختى آسیب دیده است ، به‏ گونه‏‌اى که با دشوارى بسیار مى‏‌توانم سخن گویم. مرا دارویى تعلیم ده تا از آن سود ببرم.</span><br /> امام رضا علیه‏‌السلام فرمود: «مگر تو را تعلیم ندادم؟ برو و آنچه را در خواب برایت نسخه کردم، به کار گیر» .<br /> آن مرد به امام علیه‏‌السلام گفت: اى پسر پیامبر خدا! اگر صلاح مى‏‌دانى، آن را برایم تکرار کن.<br /> فرمود : «قدرى زیره و آویشن و نمک ، بردار و آرد کن و دو یا سه بار از آن در دهان خود، نگه دار . بهبود خواهى یافت» .<br /> <span style="font-weight: bold;">آن مرد گوید: آنچه را برایم نسخه کرده بود، استفاده کردم و بهبود یافتم.</span><br /> <br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 205);">متن حدیث:</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">عیون أخبار الرضا علیه‏السلام عن عبداللّه‏ بن عبدالرحمن المعروف بالصَفوانی :<br /> <br /> قَد خَرَجَت قافِلَةٌ مِن خُراسانَ إلى کِرمانَ ، فَقَطَعَ اللُّصوصُ عَلَیهِمُ الطَّریقَ وأخَذوا مِنهُم رَجُلاً اتَّهَموهُ بِکَثرَةِ المالِ ، فَبَقِیَ فی أیدیهِم مُدَّةً یُعَذِّبونَهُ لِیَفتَدِیَ مِنهُم نَفسَهُ ، وأقاموهُ فِی الثَّلجِ ، ومَلَؤوا فاهُ مِن ذلِکَ الثَّلجِ فَشَدّوهُ ، فَرَحِمَتهُ امرَأَةٌ مِن نِسائِهِم فَأَطلَقَتهُ وهَرَبَ ، فَانفَسَدَ فَمُهُ ولـِسانُهُ حَتّى لَم یَقدِر عَلَى الکَلامِ .<br /> ثُمَّ انصَرَفَ إلى خُراسانَ وسَمِعَ بِخَبَرِ عَلِیِّ بنِ موسَى الرِّضا علیهماالسلام وأَنّهُ بِنَیسابورَ ، فَرَأى فیما یَرَى النّائِمُ کَأَنَّ قائِلاً یَقولُ لَهُ : إنَّ ابنَ رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم قَد وَرَدَ خُراسانَ فَسَلهُ عَن عِلَّتِکَ ، فَرُبَّما یُعَلِّمُکَ دَواءً تَنتَفِعُ بِهِ .<br /> قالَ : فَرَأَیتُ کَأَنّی قَد قَصَدتُهُ علیه‏السلام وشَکوتُ إلَیهِ ما کُنتُ دُفِعتُ إلَیهِ وأخبَرتُهُ بِعِلَّتی ، فَقالَ لی : خُذ مِنَ الکَمّونِ وَالسَّعتَرِ وَالمِلحِ ودُقَّهُ ، وخُذ مِنهُ فی فَمِکَ مَرَّتَینِ أو ثَلاثا ، فَإِنَّکَ تُعافى .<br /> فَانتَبَهَ الرَّجُلُ مِن مَنامِهِ ، ولَم یُفَکِّر فیما کانَ رَأى فی مَنامِهِ ولا اعتَدَّ بِهِ حَتّى وَرَدَ بابَ نَیسابورَ ، فَقیلَ لَهُ : إنَّ عَلِیَّ بنَ موسَى الرِّضا علیهماالسلام قَدِ ارتَحَلَ مِن نَیسابورَ وهُوَ بِرِباط سعد ، فَوَقَعَ فی نَفسِ الرَّجُلِ أن یَقصُدَهُ ویَصِفَ لَهُ أمرَهُ لِیَصِفَ لَهُ ما یَنتَفِعُ بِهِ مِنَ الدَّواءِ ، فَقَصَدَهُ إلى رِباط سعد ، فَدَخَلَ إلَیهِ ، فَقالَ لَهُ :<br /> یَابنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، کانَ مِن أمری کَیتَ وکَیتَ ، وقَدِ انفَسَدَ عَلَیَّ فَمی ولِسانی ، حَتّى لا أقدِرَ عَلَى الکَلامِ إلاّ بِجُهدٍ ، فَعَلِّمنی دَواءً أنتَفِع بِهِ .<br /> فَقالَ الرِّضا علیه‏السلام : ألَم اُعَلِّمکَ؟ ! اِذهَب فَاستَعمِل ما وَصَفتُهُ لَکَ فی مَنامِکَ .<br /> فَقالَ لَهُ الرَّجُلُ : یَابنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، إن رَأَیتَ أن تُعیدَهُ عَلَیَّ .<br /> فَقالَ علیه‏السلام لی : خُذ مِنَ الکَمّونِ وَالسَّعتَرِ وَالمِلحِ فَدُقَّهُ وخُذ مِنهُ فی فَمِکَ مَرَّتَینِ أو ثَلاثا ، فَإِنَّکَ سَتُعافى .<br /> قالَ الرَّجُلُ : فَاستَعمَلتُ ما وَصَفَ لی ، فَعوفیتُ .</span><br /> <br /> عیون أخبار الرضا علیه‌‏السلام ، جلد 2 ، صفحه 211 ، حدیث 16 ، إعلام الورى ، جلد 2 ، صفحه 57 ، کشف الغمّة ، جلد 3 ، صفحه 104 ، الثاقب فی المناقب ، صفحه 484 ، حدیث 413 کلّها نحوه ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 159 ، حدیث 1 دانش نامه احادیث پزشکی : 1 / 398</div> </div>