سیلاب زدگان جوزجان را دریابید!

<div style="direction: rtl; text-align: justify;"> سیلاب زده گان جوزجان همه آوره شده اند وشب ها و روزهای شان را در فقر و بدون سرپناه به سر می برند. در گزارشی که شریف امیری از اوضاع زندگی سیلاب زده گان جوزجان آماده کرده است، آمده است که اگر به این سیلاب زده گان کمک نشود، تا چند روز دیگر زندگی این مردمان بد تر خواهد شد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اما فرمانده عمومی شمال کشور گفته است که تلاش دارند تا به این سیلاب زده گان ادویه و دیگر امکانات را فراهم سازد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">جوزجانیان روزی را آغاز کردند که همه چیز را نسبت یک روز پیش متفاوت دیدند. از دست دادن خانه، داراریی، نزدیکان و سر انجام آواره گی.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">ولسوالی خواجه دو کوه جوزجان کوهستانی هم نیست اما "نه" ساعت بارندگی شدید و پیهم همه چیز را تغییر داد و چهره بهاری این بخش ها همه زیر آب و گل شدند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">یک زن دراین ولسوالی داستان عجیبی دارد، هنگامیکه سیل به خانه اش آمد، تنها بود و توانست تا جان این کودش را نجات دهد و دیگر همه چیزش را از دست دهد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">وی گفت:" سیل که آمد در خانه تنها بودم شوهرم چوپان است و در خانه نبود، هیچ کس نبود که کمکم کند، حالا دیگر هیچ چیز در خانم نماند و تنها توانستم که کودکم را نجاب بدهم."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">شاید درمیان بسیاری کودکان دیگر در اینجا خوشبخت است که در آغوش گهواره اش توانسته است آرام بگیرد، اما شاید این هم کوتاه مدت باشد. محدود خانواده های هستند که از اقبال بلند دکان ها سرپناه شان شده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">مردم همه آواره شده اند، گویی همه چیز در این جا وحشت زده است. برای بسیاری ها سرپناهی نیست و به دنبال سرپناهی می گردند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">خانواده هایی هستند سرپناهی یافته اند، اما از آب، نان و پول خبری نیست و کودکان هم در حالتی بدی به سر می برند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">این خیمه ها تنها گنجایش چند نفر محدود را دارد، اما از ناگذیری از شش تا هفت خانواده در زیر یک چتر زندگی می کنند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">یکی از خیمه نشینان می گفت:" برباد شدیم همه چیزی ما از بین رفت، نه خانه ایست، نه پولی و هیچ کس به داد ما نمی رسد."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">بیشتر مردمان این بخش کشاورز هستند، اما حالا دیگر همه زمین هایش شان زیر آب و گل شده است. این مرد نان آور خانواده یازده نفریست، تنها حاصل کارش خانه اش بوده است که اکنون به یک ویرانه مبدل شده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">نعیم باشنده ولسوالی دوکو گفت:" تمام داراییم را از دست دادم، سیل آمد و همه چیزم را برد و ما خواهان کمک هستیم."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">طوفان باشنده دیگر این ولسوالی است، وی گفت:" خانه ما ویران شد و تمام مال های ما همانجا است و زیر گل شده است."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">این سیلاب ها به دور از تلفات هم نبوده است، کشته شده گان به زیرخاک رفتند و نزدیکان آنان هم بیشتر به شهر ها انتقال داده شده اند، اما دراین جا تنها یادی از آنان بر جا مانده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">عبدالطیف، گواه رویداد می گوید:" مه یک طفل را دیدم که با گهواره اش در آب بود وهنوز زنده هم بود ویک زن هشتاد ساله ره دیدم که مرده بود."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">آنان در دشت هایی شب و روز شان را می گذرانند که نه آبی است، نه نانی و نه هم سرپناهی. کلانتر ها در غم و اندوه و کوچکتر ها در فضای کودکانه شان در بازی با آب و گل!</div> <p> </p>