انتخابات جاری کشور و چشم انداز آینده

<p style="text-align: justify;">انتخابات اخیر افغانستان آیینه تمام نمای تغییرو تحول اجتماعی است که برای جامعه نو پا و جنگ دیده کشور از اهمیت بالای برخوردار است.این تغییرات را می توان در دو حوزه کاندیداتوران و رای دهندگان به وضوح رصد نمود:<br /> دور نخست انتخابات رویکرد سنتی قوم گرایانه را همچنان با خود همراه داشت. بخصوص این امر در تقابل اقوام پشتون و تاجیک بیشتر به چشم میخورد. اشرف غنی احمد زی نماینده ای از قوم تاجیک با خود همراه نداشت. در مقابل داکتر عبدالله عبدالله که علیرغم تبار پشتونی اش نمایندگی تاجیک ها را به عهده دارد از افراد متشخص پشتون کسی را به خود نیاورد. ولی در عین حال این رفتار علیرغم انتظار کاندیداتوران سبب نگردید که رای دهندگان خود را محصور در این سیاست کنند؛ هرچند انتظار می رفت که پیشقراول نگرش فراقومی  خود کاندیداتوران به عنوان مدیران فهیم این سرزمین پرتنش باشند, اما در عمل چنین امری اتفاق نیفتاد و آنها نتوانستنداز مدار قومگرایی فراتر را بنگرند.<br /> به دنبال ناکامی کاندیداتوران جهت کسب آرای قاطع, تلاش های دو کاندید رقیب جهت دسته بندی جدید سمت و سوی فراقومی تری یافته اند. چنانکه میدانیم برخلاف عادت مالوف بخش قابل توجهی از سران پشتون تبار از داکتر عبدالله اعلام حمایت نموده اند؛ هرچند در این امر رقابت های داخلی پشتونها بی دخل نمی تواند باشد.<br />  در مقابل جبهه اشرف غنی احمد زی نیز از عناصر تاجیک خالی نماند و احمد ضیاء مسعود به ایشان  این فرصت را داد تا خود را به عنوان کاندید افغان ها قلمداد نماید.<br /> رویکرد مثبت دیگری که در این دوره انتخابات ریاست جمهوری به چشم میخورد و چشم انداز روشنتری را برای آینده ترسیم می سازد تکیه کاندیداتوران روی برنامه ها و پلان های کاری است؛ چنانچه طرح ها و پلان های خود را به شعار انتخاباتی بدل نموده اند. این مهم با این جدیت هرچند در سطح جانبین قضیه مطرح نیست ولی تکیه آن از سوی یکی ازرقباء می تواند این امید را به وجود آورد که در آینده افغانستان آنچه سبب اجتماع رای خواهد شد طرح و برنامه سازندگی برای کشور است نه حمایت های بدوی قومگرایانه؛  البته فرهنگ سازی شدن این رویکرد در صورت محقق خواهد شد که مردم از این رویه استقبال کنند و با رای خود به برنامه های برتر به آن اهمیت دهند.<br /> از سویی دیگرحضور گسترده مردم به پای صندوقهای رای علیرغم تهدیدات, حاکی از درک وشعور سیاسی و اجتماعی مردم و مهمتر ازآن دلبستگی به نظام حاکم  و امیدواربودن به آینده ای روشن این سرزمین است. <br /> در گذشته مردم کمترین جایگاه و نقش را در کشور داشته اند و همواره از آدرس آنها بوده است که سیاستمداران یا جنگ سالاران رفتارهای خود را توجیه میکرده اند. این انتخابات مشخص ساخت آنچه مردم می خواهند سعادت و بهروزی است, نه خشونت و تباهی آنهم در سایه حکومتی مردم سالار,دلسوز و ملی گرا نه قوم مدار. <br /> از سوی دیگر این اقدام موثرترین  روش و پیام به مخالفان  مسلح و حامیان خارجی آنهاست که این نظام از دید مردم مشروعیت دارد و برای اداره و تعیین مدیران آن حاضرند از جان مایه بگذارند و تهدیدات امنیتی را نادیده بگیرند.<br /> به این ترتیب لازم است مردم چون دوره قبلی به رسالت تاریخی خود عمل نموده و پرشور حماسه ای دیگر بیافرینند. <br /> <br /> نویسنده:  مهدی سعیدی</p>