ایتلاف ملی: مرگ یک بار، شیون هم یک بار!

<p style="text-align: justify;">مردم افغانستان در وضعیت دشواری به سر می برند. وضعیتی که میان اثبات و انکار قرار دارد. حکومت افغانستان و گروه هماهنگ با آن، با دست یازیدن به تقلب های گسترده و سازمان یافته کوشیده است نقش مردم به عنوان تنها تعین کننده سیاست و حکومت در کشور را تنزل دهند و ابزاری نازلی به حساب آورند و جمع دیگری که تنها راه رسیدن به قدرت را رای و دیدگاه مردم می دانند و از رای مردم به دفاع و حراست برخاسته اند.<br /> این فرایند جدیدی نیست تا فزون خواهی و انحصار طلبی وجود داشته مبارزه نیز وجود داشته است. اگر حقی در جایی استقرار پیدا کرده و انسان به ماهو انسان دارای ارزش و اعتباری شده است، بی تردید نتیجه تلاش ها و کوشش های فراوان زنان و مردان حق باور بوده است. نباید تصور برد که انحصار طلبان به آسانی دست از قدرت شسته اند و مردم را به عنوان صاحبان اصلی قدرت و سیاست به رسمیت شناخته اند.<br /> وضعیت آشفته کنونی نتیجه رویارویی فزون خواهی و حق مداری است. پاره ای از تحلیل گران آشفتگی وضع کنونی را غیر قابل قبول دانسته و از نامزدان ریاست جمهوری خواسته اند که برای بیرون رفت از وضعیت کنونی از تنش های بیشتر جلو گیری کنند و برای بهبود مردم از خواست های احتمالی خود صرف نظر نمایند. این طیف تحلیل گران صرف بر واقعیت های تنش آلود کنونی انگشت نهاده اند و آن را بر نتابیدنی یافته اند و توصیه به کوتاه آمدن از مواضع خود کرده اند.<br /> هیچ نظر و دید گاهی برای کوتاه آمدن متقلبان از مواضع خود نکرده اند. پاره ای اما از منظر دیگری به آشفتگی کنونی نگاه کرده و به کوتاه آمدن ضمنی فرا خوانده اند. این طیف از تحلیل گران بیشتر ازان که به عمل تقلب کاران بیاندیشند، کوشیده اند چنین وانمود کنند که آنچه در افغانستان می گذرد در حیطه و اختیار بازیگران سیاست افغانستان نیست، بلکه توسط قدرت های خارجی به خورد مردم وسیاست مداران کشور قرارداده شده است. انکار نقش حکومت آقای کرزی در ایجاد این بحران نیز نادیده انگاشته شده است. گرچه این گونه تحلیل ها واقعیت ها را بیان می دارد اما نمی توان همه آنچه را در کشور می گذرد با این تحلیل ها، تقلب سازمان یافته و نادیده گرفتن رای مردم توسط کمیسیون های مربوطه را توطیه خارجی خواند.<br /> در سخنان هر دو طیف از تحلیل گران نکاتی وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می شود. نکته نخست این که هردو طیف رای مردم را در تحولات کشور نا دیده انگاشته اند. دوم آن که آنچه در کشورگذشته است و می گذرد فرافکنی کرده و همه را به سرویس های اطلاعات خارجی نسبت داد، دراین تحلیل ها قوت وقدرت رای مردم رادر تحولات اجتماعی وسیاسی کشور نا دیده انگاشته شده است. حوالت کردن تحولات داخلی به خارجی ها نتیجه ای که به بار خواهد آورد بیرون راندن مردم از صحنه تحولات سیاسی کشور است که هم اکنون و هم در آینده به نفع کشور نیست.<br /> علاوه برآن پرسش های فنی فراوانی را درذهن خلق می کند که هیچ پاسخ نمی یابد. سوم، القای این ذهنیت که نقش قدرت وسازمان های استخباراتی منطقه تعیین کننده است و وضعیت جاری کشور از توان و حیطه اختیار سیاست مداران کشور بیرون است به معنای آن است که مردم و بازیگران سیاست هیچ کاره هستند. در نتیجه مردم از صحنه سیاست و قدرت کنار می روند و عرصه فراخ برای انحصار طلبان به وجود می آید. اگر چنین بود و خارجی ها این همه دست گشوده داشتند بی تردید به مرد م متوسل نمی شدند و به صورت مستقیم عمل می کردند. وقتی پای انتخابات در میان است به معنای آن است که قدرت مردم نادیده گرفتنی نیست.<br /> نکته دیگری که در گفته های تحلیل گران دیده می شود آن است که تصور می برند کوتاه آمدن می تواند کشور را از بحران کنونی نجات بخشد؛ در حالی که.نباید چنین توهم صورت گیرد که در گذشتن از تقلب، متقلب را از عمل خود پشیمان خواهد کرد و کشور از وضعیت بحرانی نجات خواهد یافت. بی گمان این ذهن سطحی و ساده انگارانه است. بحران کنونی از تقلب به وجود آمده و تا تقلب است بحران هم چنان خواهد بود. به سخن دیگر، اگر از بیراهه روی جلوگیری نشود، بی راهه به راه هموار تبدیل خواهد گشت و راه مستقیم خالی از راهرو خواهد ماند.<br /> بنابراین اگر کسانی به این گمان باشند که با قبول نتایج تقلب، بحران از کشور رخت بر خواهد بست بر ناصوابی گام نهاده اند. لذا گزیده ترین راه آن است که با حضور مردم در عرصه سیاست کشور، راه های تقلب گری های سازمان یافته خاتمه پیدا کند. قدما گفته اند، "مرگ یک بار شیون هم یک بار". پایداری در برابر متقلبان می تواند ذهینت تقلب سازمان یافته را از اذهان بزداید و کشور را برای همیشه از بحران نجات بخشد. کوتاه آمدن در برابر زیاده خواهان، آنها را در مواضع خود جری تر خواهد ساخت و گامی بیشتری به سوی فزون خواهی خواهند گذاشت. بنابراین تنها راهی که مانع زیاده خواهی می شود ایستادگی در برابر زیاده خواهان و فزون طالبان است. راهی که تیم اصلاحات و هم گرایی در پیش گرفته است.<br /> سخن آخر این که همه نگران وضعیت کنونی کشور هستند. این نگرانی با رسمیت شناختن تقلب تقلب کاران بهبود پیدا نخواهد کرد.<br /> <br /> <strong>ایتلاف ملی</strong></p>