یک دختر پولیس، پدر طالبش را شامل پروسۀ صلح نمود

<p style="text-align: justify;">یک دختر که در قوماندانى امنیۀ جوزجان پولیس است، پدرش را که در صف مخالفان مسلح قرار داشت، متقاعد ساخت که با روند صلح یکجا گردد.<br /> نجیبۀ 18 ساله میگوید که با تمام دشواری ها و ممانعت و جبر طالبان در ولسوالی قوش تپۀ جوزجان، از چنگ طالبان فرار کرد و به صفوف پولیس پیوست.<br /> به نقل از پژواک، وى که دختر سادۀ روستایی است و تا صنف ششم مکتب و پنج سال دیگر مدرسه را در قریه شیربیک قوش تپه آموخته است، گفت که زندگی اش در آغاز جوانی دستخوش طوفان حوادث شده و شماری از افراد مخالف، با دخالت در زندگی شخصی آنها خواستند تا وى را به عقد نکاح خود در آورند و مانع شوند که به صفوف نیروهای پولیس راه پیدا کند.<br /> نجیبه افزود: "پدرم در صفوف مخالفان مسلح کار میکرد و من همراه با مادر دو خواهر و هفت برادرم تنها زندگی میکردیم."<br /> وی علاوه کرد از اینکه پدرش مصروف جنگ علیه دولت بود، آنها شب ها را تنها در خانه سپری مى نمودند.<br /> این دختر گفت: "مه همیشه یک موضوع در ذهن خود داشتم و آن اینکه میخواستم پولیس شوم."<br /> نجیبه افزود که وقتی طالبان از تصمیم وى آگاه شدند، یک شب بیست نفر مسلح به خانه آنها ریختند و وى را دست و پا بسته با خود بردند. پدرش در خانه نبود و مانند همیشه با همقطارانش در دشت و کوه آواره بود.<br /> وى که در قوماندانى امنیۀ جوزجان به حیث پولیس جنایى وظیفه دارد، گفت: "شش روز تمام زیر شکنجه طالبان بودم و یک قوماندان آنها که اسمش بخاطرم نیست، میخواست مرا به عقد نکاح خود درآورد و مانع شود که من سرباز پولیس شوم."<br /> این پولیس افزود که طالبان لت و کوبش کردند و سرانجام یکی از دوستان پدرش پیدا شد و به طالبان گفت که وى سرباز نمیشود و به این ترتیب، وى را از چنگ طالبان آزاد ساخت.<br /> نجیبه گفت که وقتی به خانه برگشت، به مادرش گفت که دیگر در ولسوالی بوده نمیتواند و با شش برادر، مادر و یک خواهر به شبرغان مرکز جوزجان آمده و به خانه امن پناه بُرد.<br /> این دختر افزود: "تصمیم من قاطع بود و میگفتم که هیچگاه به طالبان سر خم نمیکنم و سرانجام به آرزویم نایل گشتم و اکنون میخواهم که از طریق پوشیدن یونیفورم پولیس، برای مردم خدمت کنم."<br /> وی علاوه نمود که بعد از مدتی توانست با پدرش تماس بگیرد و او را قناعت بدهد که دست از مخالفت با دولت بردارد و به پروسه صلح بپیوندد، که همینطورهم شد و پدرش دیگر نخواست که در کوه و دشت آواره باشد.<br /> نورالحی پدر نجیبه گفت: "من سه ماه تمام با طالبان کار کردم، ولی هیچگاه شاهد کار مثبت آنها نبودم و آنها مرا فریب دادند و من نادانسته با آنها یکجا شدم، ولی به جز از قتل و ویرانگری کار دیگری از آنها ندیدم."<br /> این پدر افزود که چندی قبل، دخترش با وى در تماس شد و خواست که دست از جنگ بکشد، سرانجام حرف های دخترش را پذیرفت و به پروسۀ صلح پیوست.<br /> پدر نجیبه علاوه کرد که برای یکی از رانندگان، ده هزار افغانی داد تا وى را به ساحه دشت لیلی انتقال بدهد و خود را با یک تفنگچه و بمب های دستی تسلیم پولیس نمود.<br /> نورالحى گفت که اکنون در کنار خانواده اش خوش زندگی میکند و هشت هزار افغانی از سوی شورای مشورتی صلح معاش میگیرد و دخترش نیز هشت هزار افغانی از پولیسى معاش میگیرد و کدام مشکلی ندارند.<br /> وى افزود: "من سال ها قبل در کابل در وزارت داخله افسر بودم و در این اواخر، زندگی ام را از طریق تعویذنویسی سپری میکردم که شکار حرف های طالبان شدم، ولی متوجه شدم که به جز از بدبختى، فایده اى ندارد و خواستم تا در کنار خانواده ام یک زندگی آرام و خوش داشت باشم."<br /> در این حال نجیبه "قریشی" رییس امور زنان جوزجان گفت که شهامت نجیبه قابل قدر است؛ زیرا وى با درنظرداشت همه دشواری هایی که در برابر زندگی داشته، مبارزه نموده است .<br /> وى افزود: "پس از آنکه ما دریافتیم که نجیبه میخواهد آزاد زندگی کند و سرباز شود، برایش زمینه سازی کردیم و او را به قوماندانی امنیه معرفی نمودیم."<br /> خانم قریشی علاوه کرد که این دختر توانست پس از مدتی، پدرش را متقاعد سازد که از جنگ دست کشیده و صلح را برگزیند.<br /> رییس امور زنان جوزجان گفت که شهامت این دختر، میتواند دختران دیگری را که در موقف نجیبه قرار دارند، از اسارت برهاند و به آنها هم تفهیم کند که با ناملایمات مقابله نمایند.<br /> مولوی محمد اکرم رییس شورای مشورتی صلح جوزجان گفت که از آغاز این پروسه، بیش از 600 مخالف مسلح دست از جنگ کشیده و به پروسۀ صلح پیوسته اند.<br /> وی تصریح کرد که شورای مشورتی صلح، توانسته برای برخی از پیوستگان، زمینه کار را فراهم کند که خانواده نجیبه نیز جزء این خانواده ها است.<br /> مل پاسوال فقیر محمد جوزجانى قوماندان امنیۀ جوزجان گفت که در ترکیب قوماندانی امنیه، 34 تن از طبقۀ اناث ایفای وظیفه میکنند که یکی از آنها نجیبه است، که حدود دو ماه میشود شامل صفوف پولیس گردیده و از اینطریق میخواهد به مردم و میهنش خدمت کند<br /> وى افزود: "بدون موجودیت زن در قوماندانى امنیه، پروگرام هاى عملیاتى و تجسسى دشوار است و زنان میتوانند که در رفع این مشکل موثر واقع شوند."<br /> گفتنى است که وزارت امور داخله میگوید که در حال حاضر، تعداد پولیس زن به 2200 تن میرسد که کافى نیست و تلاش میشود که امسال، این رقم را به پنجهزار و تا پنج سال آینده به 10 هزار افزایش بدهد.</p>