سخن امام علی(ع) درباره تکیه حکومت اسلامی به عموم مردم
خواص جامعه همواره بار سنگینى را بر حکومت تحمیل مى کنند زیرا در روزگار سختى یاریشان کمتر، و در اجراى عدالت از همه ناراضى تر، و در خواسته هایشان پافشارتر، و در عطا و بخشش ها کم سپاس ترند.
زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
<div style="margin-bottom: 10px; text-align: justify;" class="subtitle">خواص جامعه همواره بار سنگینى را بر حکومت تحمیل مىکنند زیرا در روزگار سختى یاریشان کمتر، و در اجراى عدالت از همه ناراضىتر، و در خواسته هایشان پافشارتر، و در عطا و بخششها کم سپاس ترند.</div>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">امیرالمومنین امام علی </span>علیهالسلام در بخشی از فرمان خود به مالک اشتر: دوست داشتنى ترین چیزها در نزد تو، در حق میانهترین، و در عدل فراگیرترین، و در جلب خشنودى مردم گستردهترین باشد، که همانا خشم عمومى مردم خشنودى خواص را از بین مىبرد، اما <span style="font-weight: bold;">خشم خواص را خشنودى همگان بى اثر مىکند. </span><br />
خواص جامعه همواره بار سنگینى را بر حکومت تحمیل مىکنند زیرا در روزگار سختى یاریشان کمتر، و در اجراى عدالت از همه ناراضىتر، و در خواسته هایشان پافشارتر، و در عطا و بخششها کم سپاس تر، و به هنگام منع خواستهها دیر عذر پذیرتر، و در برابر مشکلات کم استقامت تر مىباشند. <br />
<span style="font-weight: bold;">در صورتیکه ستونهاى استوار دین، و اجتماعات پرشور مسلمین، و نیروهاى ذخیره دفاعى، عموم مردم مىباشند، پس به آنها گرایش داشته و اشتیاق تو با آنان باشد.</span><br />
<br />
<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 205);">متن حدیث:</span><br />
<br />
<span style="color: rgb(255, 0, 0);">وَ لْیَکُنْ أَحَبَّ اَلْأُمُورِ إِلَیْکَ أَوْسَطُهَا فِی اَلْحَقِّ وَ أَعَمُّهَا فِی اَلْعَدْلِ وَ أَجْمَعُهَا لِرِضَى اَلرَّعِیَّةِ فَإِنَّ سُخْطَ اَلْعَامَّةِ یُجْحِفُ بِرِضَى اَلْخَاصَّةِ وَ إِنَّ سُخْطَ اَلْخَاصَّةِ یُغْتَفَرُ مَعَ رِضَى اَلْعَامَّةِ وَ لَیْسَ أَحَدٌ مِنَ اَلرَّعِیَّةِ أَثْقَلَ عَلَى اَلْوَالِی مَئُونَةً فِی اَلرَّخَاءِ وَ أَقَلَّ مَعُونَةً لَهُ فِی اَلْبَلاَءِ وَ أَکْرَهَ لِلْإِنْصَافِ وَ أَسْأَلَ بِالْإِلْحَافِ وَ أَقَلَّ شُکْراً عِنْدَ اَلْإِعْطَاءِ وَ أَبْطَأَ عُذْراً عِنْدَ اَلْمَنْعِ وَ أَضْعَفَ صَبْراً عِنْدَ مُلِمَّاتِ اَلدَّهْرِ مِنْ أَهْلِ اَلْخَاصَّةِ وَ إِنَّمَا عِمَادُ اَلدِّینِ وَ جِمَاعُ اَلْمُسْلِمِینَ وَ اَلْعُدَّةُ لِلْأَعْدَاءِ اَلْعَامَّةُ مِنَ اَلْأُمَّةِ فَلْیَکُنْ صِغْوُکَ لَهُمْ وَ مَیْلُکَ مَعَهُم. ...</span></p>
<p style="text-align: left;"><br />
«نهج البلاغه، نامه 53»</p>