پاکستان از نقش هند در افغانستان در هراس است

نقش پاکستان در افغانستان عنوان مقالهء است که از سوی مجله ایکانومیست نشر شده است. نگارندهء مقاله از قونسلگری هند در کندهار بازید نموده تاثیر رقابت دیرینه میان پاکستان و هند بر اوضاع افغانستان را بررسی کرده است. آقای پراناو گانیش قونسل هند در قندهار در احاطه دیوار های بلند قونسلگری خود کار می کند. وظیفه او معمولاً صادر کردن ویزا به افغان های است که غالباً برای تداوی به هند می روند. زنده گی یک نواخت در شرایط خطرناک برای یک دیپلومات هندی ملالت آور می باشد. حضور کوچک دیپلوماتیک هند در قندهار و همچنین قونسلگری های این کشور در هرات، مزار شریف و جلال آباد مقامات پاکستان را بر افروخته و خشمگین ساخته است. آنها گمان می کنند که این قونسلگری ها فعالیت های ضد پاکستانی به شمول کمک با شورشیان بلوچ را سازماندهی می کنند. اما قونسل هند در قندهار چنین اتهامات را اهانت آور دانسته به باد تمسخر می گیرد. اسلام آباد چون از مدت ها تلاش می کند که در صورت بروز یک جنگ سرتاسری با هند افغانستان یک عمق ستراتیژیک را برای پاکستان فراهم کند، از موجودیت قونسلگری های هند در جنوب غرب افغانستان و کمک های بازسازی هند در این منطقه ناراحت می باشد. روزنامه ایکانومیست به نقل قول از قونسل هند در قندهار می نویسد که می گوید پاکستان فقط در صورت راضی می شود که ما حضور دیپلوماتیک خود را به شمول سفارت در کابل خاتمه دهیم. روزنامه می نویسد که تمایل اخیر رییس جمهور کرزی به سوی پاکستان نگرانی بروز چنین یک نتیجه را باعث شده است. رییس جمهور کرزی از انتقاد علنی بر پاکستان که شورشیان طالب را در خاک خود پناه داده است در این اواخر خودداری می کند. و حتی هنگام که شواهد موثق برایش ارایه شد که حمله بر جرگه اخیر مشورتی صلح در کابل را گروه حقانی انجام داده، نیز او از اسلام آباد انتقاد نه کرد. گروه حقانی یکی از سه گروه مخالفین دولت افغانستان می باشد که روابط خیلی نزدیک با استخبارات پاکستان دارد. چیزی که مایه تعجب بیشتر می شود این است که در این اواخر رفت و آمدهای سران نظامی پاکستان به کابل بیشتر شده است. جنرال اشفاق کیانی لوی درستیز اردوی پاکستان و جنرال احمد شجاع پاشا رییس استخبارات آی اس آی این کشور طی چند هفته اخیر چندین بار از کابل بازدید کرده اند. رهبران نظامی پاکستان تلاش دارند که اسلام آباد در هر نوع مصالحه میان کابل و مخالفین به شمول گروه حقانی و حزب اسلامی حکمتیار نقش اساسی را بازی کند. حتی یک گزارش تایید نه شده خبرداد که این دو رهبر نظامی پاکستان در یکی از بازدید های شان از کابل مولوی سراج الدین حقانی را باخود آورده بودند. مولوی حقانی از جمله کسانی است که امریکا آنها را به شدت تعقیب می کند. امریکایان باور نه می کنند که مقامات پاکستانی چنان نفوذ و تسلط بر شبکه حقانی داشته باشند که افغانستان بر آن باور کند. و این را هم باور نه می کنند که این شبکه روابط خود را طوری که می گوید با شبکه القاعده قطع کند. اما انتقاد های اخیر رییس جمهور کرزی از امریکایان نگرانی های را به بار آورده است که امکان دارد او امریکایی ها را درگیر یک معامله با اسلام آباد سازد. حتی قبل از برکناری جنرال مک کریستال از سمت قوماندانی نیروهای امریکایی در افغانستان وضعیت ستراتیژی امریکا در این کشور تیره ارزیابی شده بود. لذا توافقات صلح هرچند اخبار خوشایند می باشند، خطرهای بزرگ هم در بردارند. ایتلاف شمال، عمده ترین نیروی مخالف طالبان در افغانستان نگران می باشد. پاکستان در یک پیشنهاد خود که اوایل سال جاری به مقامات امریکایی سپرد به صراحت گفته است که خواهان خروج هند از افغانستان می باشد. اما حتی آنعده از دیپلوماتان غربی که بر آغاز گفتگو با طالبان اصرار می ورزند نیز نه می خواهند که همه مطالبات اسلام آباد برآورده شود. کشور های دیگر نیز اگر از کدام معامله صلح استثنا شوند می توانند درد سر ایجاد کنند. اما یک راه حل جامع که منافع همه در منطقه را در برگیرد هم مشکل به نظر می رسد.