تحلیل غربی از قیام های عربی

آمریکایی دانستن قیام های کشورهای عربی تحلیلی است که تنها منافع غرب را به دنبال دارد. انقلاب های خاورمیانه کار غرب است؛ غرب با یک برنامه ریزی پیجیده در صدد است تا به وسیله این تحرکات تغییرات را در منطقه انجام دهد؛ این اقدام از آن جهت صورت می گیرد که غرب و به ویژه آمریکا به این نتیجه رسیده اند که در عصر به اصطلاح دموکراسی ها دیگر رژیم هایی مانند بن علی، مبارک، قذافی و .... دیگر توانایی بقا ندارند و به همین دلیل این قیام ها را طراحی کرده تا در یک روند مدیریت شده با ایجاد تغییر در کشورهای خاورمیانه ادامه حضور و سلطه خود را تداوم بخشد. این تحلیل این روزها توسط برخی از ناظران و تحلیل گران سیاسی ارائه می شود. این جریان معتقدند این انقلاب ها ماهیت مردمی ندارد و مردم کشورهای عربی تنها با تحریک غرب وارد بازی شده اند و از پشت صحنه ماجرا اطلاعی ندارند. همچنین این تحلیل این نکته را القا می کند که از دل انقلاب های مردمی تنها منافع آمریکا و غرب خارج می شود. صرف نظر از شواهدی زیادی که در رد این نظر وجود دارد، این القای این تحلیل به افکار عمومی در سطح منطقه و دنیا نتایج متعددی را به بار می آورد که در ادامه به بررسی آن می پردازیم. اولین نتیجه ای که از این تحلیل به ذهن خطور می کند، قدرت غرب است و اینکه غرب بر تمام اوضاع جهان مسلط است و هیچ گونه تحرکی جدای از غرب قابل انجام نیست. این مسئله نکته بعدی که افزایش روحیه طرفداران غرب است را در پی دارد؛ جبهه حامیان غرب که از سقوط حکام طرفداران خود که عمری وفاداری خود را به آنها اثبات کرده اند سرخورده شده اند با این تحلیل روحیه خود را باز می یابند و امیدوارانه به آینده نگاه می کنند. اما نتیجه سومی که از این تحلیل حاصل می شود را می توان به نوعی در مقابل نتیجه دوم دانست؛ چرا که این تحلیل از سوی دیگر روحیه مردم معترض این کشورها را می شکند؛ و آنها را نسبت به اصالت حرکت و قیام خود دچار تردید کرده و از ادامه راه دلسرد می کند. البته با مداقه بیشتر بر این تحلیل می توان نکات دیگری را به این سه گانه افزود اما به طور کلی ترویج و القای این تحلیل تنها اهداف غرب را تامین می کند. و شاید بتوان ریشه آن را در رسانه ها، مراکز مطالعات استراتژیک و در نهایت سازمان های جاسوسی غرب جستجو کرد.