عــد م تــــطبیق قانــــون، بــــیکاری، ضعف اقتصادی، خشونتهای خانــــواده گی و غیره سبب شده است تا طــــی چند ســــال اخیر میزان جرم و جنایت در اطفال بلند برود.
پسر شانزده ساله ای که نخواست نامش افشا شود و در مرکز اصلاح و تربیت اطفال در کابل بسر می برد، می گوید:"از ولسوالی پغمان استم و شش ماه می شود کــــه در اینجا بسر می برم، قضیه ام مجروحیت است. طوری که با یک پسر جنگ کردم و او را با مرمی تفنگچه که آنرا از کس دیگر گرفته بودم، مجروح ساختم. وقتی دست گیر شدم یک و نیم سال قیدم برآمد. اکنون در اینجا قرآن شریف را حفظ می کنم، کتاب مطالعه می کنم و همچنان از قوانین آگاهی حاصــل کرده ام و می دانم که چه کارها غیر قانونی استند که نباید به آن دست زد."
پسر هفده ساله دیگــــر کـــه ازافشای نامش خود داری کرد و او نیز در مرکـــز اصلاح و تربیت اطفال در کابل بسر می برد، می گوید: ”یک و نیم سال می شود، به اتــــهام اختطاف پسری در حجز بسر می برم. یــک پسر از بلاک ما اختطاف شد و بعداً مرا به خاطر اینکــه به یکی از دوستانم در آن لحظه زنگ زده بـــودم، شریـک جرم دانسته و به اینجا انتقال دادند."
حارنیار عبدالله مقبل رئیـــس مرکز اصلاح و تربیت اطفال ولایت کابل می گوید: "به تعداد 150 طفل در اینجا تحت حجز بســـر می برند که از آن جمله 24 دختر و متباقـــی پسر می باشند. میزان جرایم اطفال نسبت به سال هـای گذشته بیشتر شده است. بخصوص جرایــــمی چون فــــساد اخلاقی، سرقت، مجروحیت در رده های بالا قرار دارند. "
او افزود:"اطفالی کـــه در اینجا بسر می برند، تحت یک برنامه 24 ساعته زنده گــی می کنند. از ساعت نه صبح الی 12 ظهـر درس می خوانند. دو معلم از حج و اوقاف و چهار معلم از وزارت معارف مصروف تدریـــس آنـــان هستند و بعد از ظهر در بخش های حرفوی مثل قالینبافی، خیاطی، بوت دوزی، مهره بافی و نجاری مشغول میباشد.در این میان وقت خاصی نیز مطابــــق بــه تقسیم اوقات برای تفریح آنها نیز در نظر گرفته شده است.
آقای مقبل در مورد مشکــلات موجود در این مرکز می گوید:" کمبود جای یــــکی از مشکلات عمده می باشد. اصلاً ساختمان ها برای 64 نفر ساخته شده است، اما فعلاً در آن بیش از 150 تن بسر می برند. شاپ های حرفوی ما فعلاً در دفاتر اداری جاگزین شده اند و ایــــــن واقعاً مشکل است. ملاقات و دیدار فامیل ها بـــا اطفال شان در هوای نا مطلوب چون زیـــر آفتاب سوزان، ریزش باران و بــــرف و خاکبــاد نیزاز مشکلات عمده می باشد.
از سوی دیگر حبیب الله امینــی رئیس عدلیه ولایت تخار می گوید:" به تعداد 14 محجوز داریم که 13 پسر و 1 دختر مـی باشد. ما برنامه های سواد آموزی، خیاطی، بخش قالیــن باقی داشتیم، ولی همه آن هــــا فعلاً غیر فعال می باشند. روزانه 75 افغانی سهمیه اعاشـــه شان مــی باشد ولی کفایت نمی کند .در این اواخــــر متاسفانه گراف جرایم در ولایت تخار بلند رفته است."
پرویز آهنگ مســـوول دفتـر حمایت از اطفال حقوق بشــر در کابــــل میگوید:" باتاسف میزان تخلفات اطفال نسبت به سالهای گذشته افزایش یافته است. عدم آگاهی از قوانین،عدم موجودیت پولیس اختصاصی، مهاجرت هــــا از یک محل به محل دیگر، ازدواج هـــــای قبل از وقت، نشر فلم هائیکه پیام های خشونت آمیزداشته باشند،تراکم جمعیت و غیره از عواملی اند کـــه باعث بلند رفتن تخلفات می باشد.
ما اظهارات از اطفال داریم که بیانگر خشونت پولیس با اطفال در هنگام دستگیری است که این خلاف قوانین بشری می باشد.
آقای آهنگ میافزاید:" مراکز اصلاح و تربیت اطفال قسمی باید باشد کـه اگر طفلی به جرمی در آنجا می رود، باید تمام تسهیلات اصلاحی برایش فراهم شود وداکتـــران روانشناسی، با اطفال کار کنند. استاندارد هــــای بین المللی این را ایجاب می کند که اطفال از لحاظ سن، نوعیت جرم و غیره باید جدا نگهداری گردنــــد کـــــه متاسفانه چنین نیست. دو مرکز اصلاح و تربیت اطفال یکی در هرات و دیگــــر در کابل کــه نسبتاً از شرایط خوب برخوردار استند، خوب است تــا بــا استندارد های بین المللی مجهر باشند.
این درحالیست که در سطح افغانستان بیش از 680 طفل در مراکز اصلاح و تربیت بسر برده که از آن جمله 80 تن آن دختر می باشند.
تهیه شده : توسط سهیلا وداع خموش