داکترعبدالله: با کشته شدن اسامه بی اعتمادی بين امريکا و پاکستان تقویه شد

داکترعبدالله عبدالله مى گويد:" اگر استخبارات پاکستان،از موجودیت اسامه بن لادن در چند صد متری یک اکادمی نظامی و در چند کیلومتری لابراتوارهاى اتومی اش باخبر نیست، پس این استخبارات باید منحل شود و رئیس آن استعفا بدهد." داکتر عبدالله رهبر ايتلاف تغيير و اميد که در مخالفت سياسى با حکومت افغانستان قرار دارد،به تاريخ ١٧ ثور در مصاحبه اختصاصى با آژانس خبرى پژواک گفت، برداشت وى اين است که اسامه بن لادن، رهبر سازمان القاعده به همکاری وتحت حمایت تعدادى از اشخاص در داخل دستگاه استخبارات پاکستان در شهر ايبت آباد آن کشور زنده گى مى کرد. بن لادن شب ١٢ ثور در عمليات نيروهاى امريکايى در ايبت آباد به قتل رسيد. به باور عبدالله، با کشته شدن بن لادن در پاکستان ، بی اعتمادی بين امريکا و اين کشور بیشتر تقویه شد. او مى گويد: " در گذشته بین امریکا و پاکستان اعتماد کامل و جود نداشت؛ اما کار میکردند... همین که طی چندین ماه، ترتیبات عملیات از چشم پاکستان مخفی نگه داشته شد، نشان دهنده ی عدم اعتماد است." عبدالله علاوه کرد : "شما میدانید که سنا و کانگرس امریکا بالای اداره حکومت امریکا، فشار وارد کرده که کمک های خود را ( با پاکستان ) قطع بکنند؛ چطورشده میتواند کمک ها به کشورى صورت بگیرد که بالمقابل دشمن امریکا را تقویه میکند؟" به گفتۀ وى ، در عین زمان با کشته شدن بن لادن، بی اعتمادی بین رهبری طالبان و سازمان استخبارات پاکستان(آی ایس آی) نيز به وجود مى آيد. داکترعبدالله در ادامه مى گويد : "چرا که رهبری طالب ها و سایر سازمانهای تروریستی به ساده گی قبول کرده نمیتوانند، در عملیاتى که برای کشته شدن اسامه بن لادن صورت گرفت، استخبارات پاکستان بی خبر بوده یا همکاری نکرده،ازین لحاظ یک تاثیر دراین زمینه هم خواهد داشت." عبدالله در مورد اين که اسامه یکی از حمایت کننده گان تنظیم های جهادی در زمان تهاجم شوروی بر افغانستان بود که وى نيز عضویت يکى از این تنظیم ها را داشت ، گفت : "متاسفانه بعضی از گروپ های خارجی در همان زمان بودند که حتی در ایجاد اختلافات در بین گروپهای مجاهدین نقش داشتند و برای ما مورد قبول نبود. " موصوف مى گويد که در همان زمان نيز، از حمايت کشورها و اشخاص استقبال مى کرد،اما طرفدار مداخله هیچ کس وهیچ گروپ در امور مجاهدین افغانستان نبود. وى در خصوص کمک اسامه بن لادن با مجاهدين گفت : "اما بعد از آن اسامه چه کرد؟ عامل کشتار هزارها نفر مسلمان در داخل افغانستان شد، تمام سازمانهای تروریستی را به افغانستان جذب کرد و افغانستان را به حیث مرکز تروریزم بین المللی تبدیل کرد. " رهبرايتلاف تغيير واميد که در هنگام جهاد مردم افغانستان عليه تجاوز شوروى وقت به عنوان سرپرست طبى جبهه پنجشیر و از یاران نزدیک مسعود بود؛ افزود: " در عین زمان دست داشتن اسامه بن لادن در شهادت احمدشاه مسعود که یک مجاهد شناخته شده کشور بود، کاملا مشهود و هویدا است." به گفته عبدالله ، ده ها تن از قوماندانان اسامه بن لادن، تنظيم جبهات طالبان را برعهده داشتند و در برابر مردم افغانستان می جنگیدند. وى علاوه کرد : "بالاخره بعد از حادثه ١١ سپتامبر هم با حمایت خود از طالبان، اسامه بن لادن عامل ادامه جنگ درافغانستان شد. عبدالله عبدالله که يکى از رقيبان مهم حامد کرزى رئيس جمهور افغانستان در انتخابات سال ١٣٨٨رياست جمهورى بود و قبلا مخالفت خود را در مذاکره با طالبان مسلح اعلام داشته است ، گفت: "پیام باید بسیار واضح باشد. بلی ما صلح میخواهیم اکثریت مطلق مرد افغانستان صلح میخواهند، دروازه برای مذاکره باید باز باشد ، شرایط مذاکره باید واضح باشد، اگر طالب ها حاضر نشود برای مذاکره که تا حال حاضر نشده اند، اگر حاضر میشوند به مذاکره بگویند شرایط شان چیست؟ و این شرایط مطرح شود با مردم افغانستان، که آيا مردم آنرا قبول میکند یا نه؟ در صورتى که مورد قبول مردم افغانستان بوده باشد ، چرا نه." وى گفت که طالبان مسلح ، نباید به حیث یک نیرو با نظام بپیوندند. به باور موصوف، يکى از دلايلى که تا حال در برنامه صلح نتايجى در پى نداشته است ،اين است که طالبان علاقمندى به مذاکره ندارند و تنها معتقد به نظام خود هستند. موصوف در مورد عدم علاقمندى طالبان به مذاکره ، افزود : (( طالبان ارتباطات با تروریزم بین المللی دارند، پناهگاها در اختیار شان است و تقویه میشوند در کشور همسایه پاکستان و به این دلیل به جنگ ادامه میدهند.)) موصوف مى افزايد : "ما با هرکاری که سبب تقویه طالب به حیث نیروی جنگی شود و سبب تشدید جنگ شود، ولو که این کار تحت نام مذاکره صورت بگیرد؛ مخالف هستیم. " به گفتۀ عبدالله ، شمارى از زندانيان طالب که به عنوان حسن نيت تحت نام مصالحه ، از زندانها رها شده اند، دوباره به صفوف مخالفين مسلح پيوسته و در جبهه جنگ با دولت قرار گرفته اند. رهبر ايتلاف تغيير و اميد به گونه مثال گفت که يکتن از افراد سرشناس طالبان بنام عبدالقيوم ذاکر باشنده هلمند، چند روز قبل رها شد و اکنون دوباره در جبهه جنگ با دولت فعاليت دارد. وى گفت که ده ها همچو مورد ديگر وجود دارد و رهايى همچو زندانيان با برنامه صلح ،کمک کرده نمى تواند. موصوف خاطر نشان کرد : "طالبان ارتباطات خود را با تروریست ها قطع کنند، بعد دروازه باز باشد بیایند برای شان امتیاز داده شود، برای شان زمینه سازی شود و در انتخابات شرکت کنند. " عبدالله گفت که تا به حال، دولت افغانستان در ارتباط با پروسه صلح طرح واضح ندارد و در عمل یک قدمى که افغانستان را به صلح نزدیک کرده باشد، نگذاشته است. منبع علاوه کرد : "اقای کرزی طالب ها را برادر عزیز یاد میکند، امروز عسکر اردوی ملی حتما در چند جبهه در جنگ با طالب ها هست، آنها با برادر های عزیز اقای کرزی می جنگند." موصوف در خصوص خواست طالبان مبنى بر خروج نیروهای خارجی از افغانستان ، گفت:"وقتى که نیروهای خارجی در افغانستان نبود آنها ( طالبان ) جنگ نمی کردند؟ جنگ ادامه داشت و کشتار مردم افغانستان ادامه داشت، پس این یک بهانه است برای طالب ها نه یک اصل. " به باور وى ، طالبان فکر میکنند که با خروج نیروهای خارجی از افغانستان ،میتوانند دوباره به قدرت برسند. موصوف مى گويد که خروج نيروهاى خارجى هم سبب تامین صلح در کشور نمى شود و وى از این لحاظ ضرورت همکارى های دوامدار جامعه بین المللی را با افغانستان احساس میکند. داکتر عبدالله در مورد روابط ستراتيژيک امريکا در افغانستان گفت که در اين مورد بايد شوراى ملى کشور با در نظرداشت منافع مردم افغانستان تصميم بگيرد. وى مى گويد که در پست های مختلف دولتی مجاهدین قرار دارند ، اما بسیار مهم بود که به همه مجاهدين در تامین امنیت در افغانستان نقش داده ميشد. موصوف مى گويد : " منظورم از کتله های ده ها هزار نفری مجاهدین است، اگر خوب فکر میشد ونیروهای مجاهدین تجزیه نمی شد و تضعیف نمی شد و از این نیروها به صورت تدریجی با شرایط تازه جزء نهاد های ملی میشدند، در آن صورت این خلای امنیتی به میان نمی آمد که از آن طالب ها استفاده بکنند. " داکترعبدالله مى افزايد : "به کسایى که از آزادی افغانستان طی سالها دفاع کردند، در بدل دادن یک میل سلاح که به همت خود آنرا به د ست آورده بودند و از وطن دفاع میکردند، صد دالر امریکایی برای شان پرداخته شد، که این کار خود عامل نا امنی است." اما وى در مورد اينکه چرا اقدام يادشده عامل ناامنى شده است ، توضيحات نداد. عبدالله در مورد برنامه انتقال مسووليت ها از نيروهاى خارجى به افغان ها مى گويد : (( در حالى که امیداواری ما این است که انتقال صورت بگیرد و در عین زمان ما تشویش داریم که نهاد های افغانستان به جای نرسیده که بتواند مسوولیت را به عهده بگیرد. )) وى برخى از موارد چون حملات اخير کندهار، فرار زندانيان کندهار، حمله بر وزارت دفاع وغيره را به عنوان ضعف نيروهاى امنيتى و مشکلات موجود در راه انتقال مسووليت ها ياد کرد . عبدالله مى گويد که مردم افغانستان در سردرگمی قرار دارند و حکومت ديدگاه مشخص برای افغانستان ارایه نکرده است که براى مردم و نهادهاى جامعه مدنى روشن باشد. به گفته وى اگر عوامل منفی انکشاف کند ، پروسه انتقال صورت نخواهد گرفت . اما منبع خاطر نشان مى کند که اگر دولت اصلاحات بیاورد و بتواند که حمایت مردم را جلب بکند و از فرصت حضور نیروهای خارجی برای تقویه نهادها درکشور استفاده خوب بکند ؛ در آنصورت ممکن است که پروسه انتقال صورت گيرد. داکترعبدالله که بین سال‌های ١٣٨١تا ١٣٨٦سمت وزارت خارجه را بر عهده داشت و اکنون ايتلاف مخالف دولت را رهبرى مى کند، مى گويد که مخالفت وى با حکومت براى کسب سمت حکومتى نبوده است . وى ضمن انتقادات ديگرى که بر کارکردهاى حکومت دارد، خواهانتغیر نظام از ریاستی به پارلمانی مى باشد و اين طرح را راه حل مشکلات موجود در افغانستان مى داند. عبدالله ، نظام رياستى را به دليلى به نفع مردم نمى داند که به گفته وى در همچو نظام قدرت در دست يک شخص مى باشد و رييس جمهور به نماینده های مردم جوابگو نمی باشد. وى گفت که پست هاى مختلف در حکومت به وى پیشنهاد شده اما نپذيرفته است. موصوف مى افزايد : (( وقتى که نظام به بیراهه میرود، وقتى که نظام به گمراهی میرود ، موجودیت یک نفر نمیتواند از آن جلوگیری کند . به همین نسبت من بعد از سال ٢٠٠٦ هیچ نوع علاقمندی برای کار را در حکومت نشان ندادم، در حالى که زیگنال ها در هر زمان وجود داشت. )) وى گفت که حکومت میتواند، پشتیبانی مردم را جلب کند. به شرطى که قانون اساسی افغانستان را احترام کند، با فساد اداری مبارزه واقعى کند ، به تصامیم شوراى ملى احترام نمايد ، در داخل سیستم و نظام اصلاحات واقعی به وجود آورد ، قوه قضاییه، مقننه و اجراییه را با هم خلط نکند و از صلاحیت های آنها بحیث ابزار و وسیله استفاده نکند . منبع در جواب سوالى مبنى بر اين که مى خواهد ايتلاف تغيير و اميد را از اثر برهان الدين ربانى رهبر جمعيت اسلامى افغانستان و رئيس شوراى عالى صلح خارج سازد، بدون توضحيات بيشتر گفت ، ربانى در حالى که با افکار مطرح شده از سوى ایتلاف تغيیر و امید مخالفت ندارد؛ اما به عضویت این ایتلاف نيز علاقمندی نشان نداده است . وى در مورد سفر اخير خود به ايالات متحده امريکا گفت که در اين سفر در کنفرانسى بنام ( امریکا و جهان اسلام ) شرکت نموده و با نماینده خاص امریکا برای افغانستان و پاکستان، اعضای کانگرس ، سنا وديگر مقامات امريکايى ملاقات هاى داشته است . موصوف علاوه کرد: (( من طبعا به حیث یک افغان و به نماینده گی یک بخش عمده مردم افغانستان که علاقمند تامين صلح و یک نظام عادلانه هستند، در آنجا صحبت کردم، مساله شخصی در آنجا مطرح نیست.)) وى مى افزايد :"در مورداهداف مردم افغانستان صحبت کردیم ، شما میداند که حکومت نمیتواند نمایندگی از کل مردم بکند زيرا به بیراهه روان است ، در امریکا من شناخت زیاد دارم و قبلا نيز سفرهاى داشتم. " عبدالله مى گويد که کار محکمه اختصاصی براى بررسى شکايات انتخابات ولسى جرگه ، از ابتدا تا امروز غیر قانونی بوده و هیچ جنبه قانونی ندارد. موصوف در مورد تقلب و تخطى ها در انتخابات ولسى جرگه گفت : (( در جاهای بدون شک مشکلات وجود داشت، اما بالاخره یک چیز را باید قبول بکنیم و در یک جای باید پروسه توقف کند و کار ادامه پیدا کند.)) وى گفت که تقلب در انتخابات رياست جمهورى نيز صورت گرفت و افزود : (( اگر ما کشمکش را تا اخیر ادامه مى داديم سر دور اول و دور دوم، امروز هیچ حکومت وجود نمی داشت.)) داکتر عبدالله عبدالله، يکی از رقبای اصلی حامد کرزی در انتخابات گذشته ى ریاست جمهوری بشمار میرفت. در دور اول انتخابات رياست جمهورى که در ٢٩ اسد سال ١٣٨٨ برگزار گرديد، هیچ یک از نامزدان نتوانستند به ٥٠+١ فیصد آرا دست يابند، که در نتیجه انتخابات به دور دوم کشانیده شد. قرار بود که دور دوم انتخابات بين حامد کرزى و عبدالله عبدالله که بيشترين آرا را از آن خود کرده بودند ، برگزار شود. اما به دلیل عدم اشتراک عبدالله در دوم انتخابات، حامد کرزی از سوی کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان به حیث رئیس جمهور کشور اعلام گردید.