وزارت دفاع از آمادگی لازم برای دفع حملات بهاری دشمن خبر می دهد

وزارت دفاع ملی میگوید، اکنون 9 عملیات  در 8 ولایت نا امن کشور جریان دارد.
گروه های هراس افگن حملات شان بر روستا ها را گسترش میدهند و میدان های نبرد را گرمتر میسازند، اما وزارت دفاع می گوید : امادگی لازم برای دفع حملات بهاری دشمن روی دست دارند.
محمد رادمنش، معاون سخنگوی وزارت دفاع میگوید، “همین اکنون 9 عملیات در 8 ولایت نا امن ادامه دارد که هدف از راه اندازی این عملیات ها از بین بردن محلات سوق اداره، محلات عبور و مرور، محلات تعلیم و تربیه و محلات که برای تمویل دهشت افگنان کار میکنند، است.”
بر اساس آمارها، هلمند، فراه، زابل، قندوز، سرپل، بغلان، ننگرهار و فاریاب از نا امن ترین ولایت های افغانستان پنداشته میشوند.
حکومت در ولسوالی های ناوه، مارجه، نادعلی و گرشک ولایت هلمند فعالیت دارد و ولسوالی های خان نشین، باغران، دیشو، نوزاد، سنگین و گرمسیر از ولسوالی های نا امن اند.
در ولایت زابل از 10 ولسوالی، 4 ولسوالی آن نا امن اند که شامل ارغنداب، میزان، خاک سفید و نوبهار میشود که در این میان، ولسوالی خاک افغان از 15 سال بدینسو در دست طالبان قرار دارد.
در ولایت فراه ولسوالی های گلستان، بکوا و خاک سفید در ادارۀ طالبان اند و تنها مراکز اداری آن در حاکمیت حکومت قرار دارد و از سوی هم، ولسوالی های بالا بلوک و پشت رود این ولایت با تهدید بلند مواجه هستند.
در ولایت قندهار از 16 ولسوالی، 9 ولسوالی آن نا امن است که شامل غورک، خاک ریز، شاولی کوت، میانشین، میوند، شورابک، ارغستان، ریگستان و ماروف میشود.
در ولایت سرپل ولسوالی صیاد و کوهستانات در تصرف کامل هراس افگنان قرار دارد و 8 ولسوالی همراه با مرکز این ولایت نا امن است.
در ولایت بغلان ولسوالی ها و مناطق دهنۀ غوری، برکه، بغلان مرکزی، تاله و برفک، اندراب، پل حصاره، ده صلاح، دوشی و دند شهاب الدین نا امن اند و در برخی موارد، اکثریت ولسوالی ها میان نیروهای امنیتی و هراس افگنان دست به دست میشود.
در ولایت قندوز از 7 ولسوالی، 6 ولسوالی آن نا امن است که شامل چهاردره، خان آباد، دشت آرچی، علی آباد و قلعه ذال میشود.
در ولایت ننگرهار از 22 ولسوالی، 16 ولسوالی آن نا امن اند که در این میان 11 ولسوالی تنها در ساختمان دولت حاکمیت دارد و ولسوالی های آچین، رودات، بتی کوت، شیرزاد، پچیروآگام، غنی خیل، کوت، حصارک، هسکه مینه، چپرهار، گوشته، خوگیانی، لعل پور، مهمند دره، نازیان وسپین غر از جمله ولسوالی های نا امن این ولایت اند.
در ولایت لغمان از 5 ولسوالی، 4 ولسوالی آن نا امن اند و در این میان، دولت شاه، الیشینگ و الینگار
لغمان تنها حکومت در ساختمان ها فعالیت دارد.
در ولایت جوزجان از 10 ولسوالی، تنها ولسوالی های درزاب و قوش تپه نا امن اند.
در ولایت بدخشان از 28 ولسوالی، ولسوالی های جرم، بهارک، راغستان، تگاب، وردج و یمگان نا امن اند.
در ولایت فاریاب ولسوالی های المار، قیصار، پشتون کوت، خواجه سبز پوش، شرین تکاب و دولت آباد نا امن اند.
از سوی هم ولایات میدان وردک، لوگر، خوست، نورستان، کنر، کاپیسا، پروان، غور، هرات، غزنی، ارزگان، سمنگان، پکتیا، پکتیکا و کابل نیز با تهدیدهای بلند و نسبی امنیتی مواجه اند.
در همین حال آگاهان نظامی همچنان سال جدید را از نگاه امنیتی سال دشوار میدانند.
عتیق الله امرخیل، آگاه امور نظامی میگوید، “درحکومت دو سره نه تصمیم است، نه اراده و سبب اول نا امنی ها دولت است، بعد هم دست های بیرونی ما که در زمستان نتوانستیم و پلان ما ناکام بود، ولسوالی ها از دست ما رفته است، این خود نوید را میدهد که بهار سخت و ناامن تر خواهیم داشت.”
این در حالی است که در سال های گذشته با سرد شدن هوا میدان های نبرد رو به سردی میرفت، اما برخلاف سال های گذشته در سال روان حتی در فصل سرما جنگ پایان نیافت و بیشتر بخش های کشور شاهد نبردهای سنگین بوده است.