گلبدین حکمتیار برخلاف برنامه به کابل نیامد

قرار بود امروز شنبه 9 ثور و همزمان با رخصتی عمومی از سوی دولت به مناسبت هشتم ثور اعلام شد، گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی نیز وارد کابل شده و در ارگ ریاست جمهوری قدم بگذارد، اما تا هنوز خبری از وی نیست.
بر اساس آخرین اعلام سخنگویان حکومت، قرار بود امروز گلبدین حکمتیار در مراسم گرامی‌داشت از 8 ثور، در ارگ ریاست جمهوری حاضر شده و رییس‌جمهور غنی از او استقبال کند، اما به نظر می رسد این برنامه به تعویق افتاده است. از سوی دیگر، قرار بود اولین گروه از زندانیان حزب اسلامی که 65 تا 70 نفر هستند، در کابل از زندان آزاد شوند که این آزادی نیز تا حال عملی نشده است.
بر اساس آخرین گزارش ها، گلبدین حکمتیار در مهمان خانه ولایت لغمان حضور دارد و چهره های سیاسی مختلف از کابل برای دیدار با او، به مرکز این ولایت سفر کرده اند.
اما هرچند عدم حضور آقای حکمتیار در وقت معین در پایتخت، سوال‌هایی را برانگیخته است، آنچه در حال حاضر مهم به نظر می رسد، تأثیرات حضور فیزیکی وی در اوضاع سیاسی و امنیتی افغانستان است.
عطامحمد نور، والی بلخ در تازه ترین اظهارات خود در مورد توافق صلح با حزب اسلامی، گفته است که او و همه مجاهدین، همواره از پروسۀ صلح که از سوی دولت پیش برده می‌شود، به طور خاص از مذاکرات و اقداماتی که برای مصالحه با حزب اسلامی گلبدین حکمتیار صورت گرفته، حمایت کرده و می‌کند.
اما به گفته آقای نور، اخیرا صداهایی شنیده می‌شود که نه تنها افراد وابسته به حزب اسلامی حکمتیار اسلحه خود را به دولت تسلیم نداده اند، بلکه به آنها اسلحه و وسایط نظامی بیشتری نیز توزیع می شود که به گفته او، این امر به شدت سؤال برانگیز است.
والی بلخ گفته است، تا اکنون که مراحل اساسی مصالحه با حزب اسلامی تکمیل گردیده، مردم افغانستان شاهد کدام چرخش جدی در راستای تأمین صلح و امنیت در سطح کشور و یا کدام ولایت و ولسوالی نیستند و توزیع اسلحه به منسوبین حزب اسلامی حکمتیار می تواند اوضاع را بغرنج‌تر ساخته و پیامدهای ناگوار و خطرناکی داشته باشد.
عطامحمد نور ابراز امیدواری کرده که طرفهای مصالحه، با درک عواقب موضوع، به اعتمادسازی عمومی و تحکیم صلح تأکید و تکیه نمایند، نه به تسلیحات و توسعۀ بی باوری ها.
در این میان، آگاهان سیاسی پیرامون چگونگی پیامدهای پیوستن گلبدین حکمتیار به نظام افغانستان اختلاف نظر دارند و عده یی آن‌را به فال نیک می گیرند، اما یک عده دیگر هنوز هم شک و تردید دارند و آن‌را باعث بدتر شدن اوضاع سیاسی و امنیتی کشور عنوان می کنند.
عبدالله ناجی نظری، کارشناس سیاسی در گفتگو با آوا، در پیوند با آمدن گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان گفت: وی از رهبران جهادی بوده و بدون شک در اوضاع سیاسی و اجتماعی افغانستان تأثیرگذار می باشد.
اما به گفته او، اظهار نظر در مورد این‌که آمدن او واقعاَ تأثیر مثبت دارد یا منفی، و آیا اوضاع واقعا با برنامه های قرارداد صلح پیش می رود یا خیر و افغانستان دوباره به سال 1375 برمی گردد، کمی زود است.
به گفته ناجی، از آنجایی که مردم افغانستان تشنه صلح و ثبات هستند، هر ندایی با این مفهوم را لبیک می گویند و امیدواری هم این است که با آمدن حکمتیار، پایه های صلح در کشور مستحکم شود.
به گفته او، گلبدین در ولایاتی مانند کاپیسا، ننگرها، لغمان، بغلان، لوگر و... بیشتر نفوذ دارد و اگر جرقه صلح را در میان هودارانش در این مناطق ایجاد کند، بدون شک وضعیت سیاسی و امنیتی تغییر خواهد کرد.
هرچند به گفته ناجی، گلبدین سالهای متمادی از نظام افغانستان فاصله داشته و سابقه خوبی با حکومت های اخیر نداشته و افزون بر همه، او در جنگ های داخلی کابل هم نقش داشته است، اما در عین حال آمدنش را به فال نیک می گیریم.
اما احمد سعیدی، کارشناس مسائل سیاسی در مصاحبه با آوا می گوید، نه آمدن حکمتیار تأثیری روی اوضاع سیاسی و اجتماعی کشور دارد و نه هم نیامدنش. وی ادامه داد که حکومت کنونی نیز توانایی آن را ندارد که اوضاع را آن‌گونه که با حکمتیار توافق شده، بر وفق مراد پیش ببرد.
از سویی هم، جاوید کوهستانی کارشناس مسائل سیاسی در صفحه فیس‌بوک خود نوشته است که به عنوان کوچک‌ترین شاگرد تاریخ، از روى تعصب یا بدبینى نه ، بلکه صرف از روى تجربه زنده چند دهه گذشته که شاهد بوده، به این باور است که عمر حکومت وحدت ملى بیشتر از تصور، با پیوستن حکمتیار، کوتاه خواهد شد و بحران امنیتى، اجتماعى، سیاسى و اختلافات ذات البینى و قومى، افزایش چشمگیر خواهد یافت.
وی تصریح کرده است: \"به یاد دارم جنرال دوستم بعد از کودتاى شوراى هماهنگى گفته بود مریضى حکمتیار را ما پشت کردیم، اما مرده اش را به دوش استاد ربانى گذاشتیم و در نتیجه با آمدن آن وقت حکمتیار صاحب، همه عمله و فعله تا کولاب عقب نشینى کردند و حکمتیار ایران رفت\" .
حال به گفته کوهستانی، او به صورت جدی نگران اوضاع است که همه راه ها بسته است و اگر باز عقب نشینی شروع شود، به کدام استقامت خواهد بود، چون پاکستان نیز آخرین تیرش را براى افروختن آتش اختلاف شلیک کرده و با اعتمادترین، کهن ترین و سرسپرده‌ترین مهره را وارد بازى نموده است.
این کارشناس مسائل امنیتی و سیاسی ابراز امیدواری کرده که هرگز اتفاقى نیفتد و آب از آب تکان نخورد، اما با تجربه از گذشته و شناخت از سازمان هاى حریف و دشمنان سوگند خورده مردم افغانستان، نسبت به سرنوشت میلیون ها انسان مستضعف این سرزمین نگران است.