فارسی زبانان حق ندارند از حق خود سخن بگویند

پشتون حق دارد سخن از قومیت بزند اما فارسی زبان حق ندارد از حقش سخن بگوید چون باعث نفاق می شود.
تعداد زیادی از نماینده های پشتون با حکمتیار دیدار می کنند. اصل گپ شان این است: ما پشتون ها اکثریت هستیم اما در قدرت سهم کمک داریم. در دوره اول حکومت کرزی 87 درصد و در دور بعدی 82 درصد کابینه دولت پشتون ها بودند.
دولت فعلی هم 70 درصد پشتون ها هستند. از سهم پنجاه درصدی اشرف غنی هیچ تاجیکی نیست. از سهم پنجاه درصدی عبدالله چهار وزیر تاجیک هست. منظور این نماینده ها این است که کشور از ما پشتون ها است، پس باید حکومت دست ما باشد.
دیگر اقوام در حد پاد و ادارات و نهایت میرزای ادارات می توانند. ارتش هم سربازها از اقوام غیر پشتون باشند و فرماندهان هم پشتون. اتفاقی که هم همین حالا افتاده است.
گزارش ها می رساند که 90 درصد سربازان که در جنگ با طالب شهید می شوند غیر پشتون ها بخصوص تاجیک ها هستند. رهبران تاجیک های مرکز، شمال و شرق هم سکوت می کنند تا بلکه در قبالش چوکی بدست بیاورند.
رهبران تاجیک های غرب که شعور و عقل شان به این مسایل قد نمی دهد، در این موارد هنوز کودک هستند.

هروی